Sermo
pie cedit negocioꝝ tumultibꝰ pia quies?quotiēs bona cōſcientia ponit̉ codex. vtoꝑi manuū inſudet̉? Quotiens ꝓ adminiſtrandis terrenis: iuſtiſſime ip̄is ſuꝑſedemus celebrādis miſſaꝝ ſolēnijſ. Ordop̄poſterus. ſꝫ neceſſitas non habet legemAgit gͦ ſuū actualis charitas ordinem iuxta patriſfamilias iuſſionē. incipiēs a nouiſſimis. Pia certe ⁊ iuſta que nō ſit acceptrix ꝑſonaꝝ. nec p̄cia cōſideret reꝝ. ſꝫ hominū neceſſitates. At nō ita affectual̓. nāC a primis ip̄a ducit ordinē. Eſt enī ſapientia ꝑ quā vtiqꝫ queqꝫ res ſapiūt. ꝓut ſuntvt (verbi gr̄a) que pluris natura habꝫ: pluris quoqꝫ ip̄a affectio ſentiat. minora minus. minima minime. Et illū qͥdē ordinēcharitatis veritas facit. hūc aūt veritatiſordinē charitas vendicat ſibi. Nā ⁊ verain hoc eſt charitas. vt qui indigēt ampliꝰaccipiant pͥus. ⁊ rurſum in eo cara apparet veritas: ſi ordinē tenemus affectu: quēilla rōne. Tu gͦ ſi diligas dn̄m deū tuū toto corde. tota aīa. tota virtute tua. ⁊ amorem amoris illū quo cōtenta eſt charitasactualis: affectu feruētiori tranſiliēs: ip̄oeo minꝰ diuino amore ad quē is eſt gͣdusaccepto in plenitudine: ſpū totꝰ igneſcasſapit tibi ꝓfecto deus. ⁊ ſi nō digne omninō ꝓut eſt. qd̓ vtiqꝫ impoſſibile eſt oī creature. certe ꝓut tuū ſaꝑe eſt. Deinde ſapiesetiā ip̄e tu tibi ꝓut es: cū te ſenſeris nil habere ꝓrſus vnde te ames niſi inquantumdei es. quippe qͥ totū vnde amas in illuꝫeffuderis. Sapies (inqͣꝫ) tibi ꝓut es: cumip̄o experimto amoris tui ⁊ affectōis quāad teip̄m habebis nihil dignū te eſſe inuenies. quod vl̓ a teipſo amet̉ niſi ꝓpt̓ ip̄mſine quo ip̄e eſt nihil Iā vero ꝓximꝰ queꝫvere te oportet diligere tanqͣꝫ teip̄m. vt tibi ⁊ ip̄e ſapiat ꝓut eſt: haud aliud ꝓfectoſapiet tibi qͣꝫ tu tibi qͥ hoc eſt qd̓ tu. Eſt eīhomo. Qui itaqꝫ te nō diligis niſi qꝛ diligis deū: ꝯſequēter om̄es qui ſimiliter diligunt eū: diligis tāqͣꝫ teip̄m. Porro inimicū hominē qm̄ nihil eſt. ꝓ eo ꝙ nō diligitdeū nō potes quidē diligere tāqͣꝫ teipſumqui deū diligis. diliges tamen vt diligat.Nō eſt aūt idip̄m diligere vt diligat. ⁊ diligere quia diligit. Proinde vt tibi ⁊ ip̄eſapiat ꝓut eſt. ſapiet tibi: nō quidē quod ēqui vtiqꝫ nihili eſt. ſꝫ qd̓ futurꝰ forſitā eſt.qd̓ eſt ꝓpe nihili. qͥppe qd̓ adhuc pendet
ſub dubio. Etenī de quo ꝯſtat ꝙ ad amorem dei nō ſit deinceps rediturꝰ: ſapiat tibi neceſſe eſt. nō ꝓpe iam nihil: ſed nihil extoto. vtpote qd̓ in eternū nihili ē. Illo igitur excepto qͥ nō modo iā nō diligendusinſuꝑ ⁊ odio habēdus eſt. ẜm illud. nōnequi oderūt te dn̄e oderaꝫ: ⁊ ſuꝑ inimicostuos tabeſcebā. ⁊ de cetero nulli vel inimiciſſimo hoī negari quātulūcūqꝫ affectuꝫcharitas in hac ꝑte ambitioſa permittit.Quis ſapiēs ⁊ intelliget hec? Da mihi hominē qͥ ante om̄ia quidē ex toto ſe diligatdeū. ſe ꝟo ⁊ ꝓximū inquantū diligūt ip̄minimicū aūt tanqͣꝫ aliquādo forſitan dilecturum. porro parētes carnis ſue germanius ꝓpter naturā. ſpūales ꝟo eruditoreſſuos ꝓfuſius ꝓpter gr̄am. atqꝫ ī hūc modum ad cetera queqꝫ dei ordinato intendat amore. deſpiciens terrā. ſuſpiciēs celum. vtēs hoc mūdo tāqͣꝫ nō vtens. ⁊ int̓vtenda ⁊ fruēda intimo qͦdā mētis ſapore diſcernēs. vt trāſitoria tranſitorie. ⁊ adid dūtaxat quod opꝰ ⁊ ꝓut opus eſt curꝫeterna deſiderio amplectat̉ eterno. Taleꝫinquā) da mihi hoīem ⁊ ego audacter illum ſapientē ꝓnūcio. cui nimiꝝ queqꝫ resreuera ſapiūt ꝓut ſunt. ⁊ in veritate atqꝫ ſecuritate cōpetit gl̓iari ⁊ dicere. qꝛ ordinauit in me charitatē. Sꝫ vbi ille. aut quando iſta? Qd̓ flens dico: quouſqꝫ odoramꝰ⁊ nō guſtamꝰ. ꝓſpiciētes patriā ⁊ nō app̄hendētes: ſuſpirātes ⁊ d̓ lōge ſalutātes?O veritas exulū patria. exilij finis. videote: ſed intrare nō ſinor: carne retētuſ. ſꝫ necdignus admitti: peccatꝭ ſordēs. O ſapiētia que attingis a fine vſqꝫ ad finē fortit̉.in inſtituēdis ⁊ ꝯtinēdis rebꝰ. et diſponisom̄ia ſuauiter. in beandis ⁊ ordinadis affectibꝰ: dirige actꝰ noſtros. ꝓut noſtra tꝑalis neceſſitas poſcit. ⁊ diſpone affectꝰ noſtros ꝓut tua veritas eterna reqͥrit. vt poſſit vnuſquiſqꝫ noſtꝝ ſecure in te gloriari⁊dicere. quia ordinauit in me charitatē. tues enī dei v̓tus ⁊ dei ſapīa Chriſtꝰ ſponſus eccl̓ie dn̄s nr̄ ſuꝑ omia deus bn̄dictꝰin ſecula Amen.Sermo. li.Ulcite me floribus: ſtipate me maliſ. qꝛ amore langueo. Creuit amor. quiaincentiua amoris plura ſolito ꝓceſſerunt.