Druckschrift 
Sermones sancti Bernardi abba-//tis clareuallis super Ca[n]tica ca[n]tico[rum]
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Sermo

inter pſallendū reuoluitꝭ. Spūs enī ſanctꝰ illa hora gratum non recipit qͥcquidaliud qͣꝫ debes: neglecto eo qd̓ debes obtuleris. Cuiꝰ ſꝑ facere volūtatē ad eiꝰ voluntatē ip̄o inſpirāte poſſimꝰ. gr̄a ⁊ miſericordia ſpōſi eccl̓ie Ih̓u xp̄i domini nr̄iqͥ eſt ſuꝑ om̄ia deus benedictus in ſeculaAmen. Sermo. xlviij.Icut lilium inIA cIer ſpinas: ſic amica mea inter filias. Non bone filie q̄ punguntActēde peſſimū germē eiꝰ cui maledictūeſt terre nr̄e. Cū (inqͥt) colueris eā: ſpinas⁊ tribulos germinabit tibi. Donec ergo īcarne eſt aīa: int̓ ſpinas ꝓfecto verſatur. ⁊neceſſe eſt vt patiat̉ inqͥetudines tēptationū tribulatōnūqꝫ aculeoſ. Ꝙ ſi liliū ē ip̄aiuxta ſpōſi v̓bū. videat qͣꝫ vigilē ſollicitāqꝫ eſſe oporteat ſuꝑ cuſtodia ſui: ſepta vndiqꝫ ſpinis. hincinde aculeos incedētibꝰ.Nec enī vel leuiſſimā ſpine ſuſtinet vllatenus pūctionē floris teneritudo: ſꝫ mox vtmodice p̄mit̉ ꝑforat̉. Sētis qͣꝫ merito neceſſarieqꝫ hortet̉ nos ꝓph̓a ſeruire dn̄o ītimore. ⁊ itē apl̓s. cū timore nihilominꝰ ⁊tremore nr̄aꝫ ip̄oꝝ oꝑari ſalutē? Tenebātnimiꝝ ꝓprio experimēto huiꝰ ſnīe ꝟitatēvtpote amici ſponſi qͥ mīme ꝓrſus ambigerēt ⁊ ad ſuas aīas ꝑtinere qd̓ d̓r. ſic̄ lilium inter ſpinas: ſic amica mea inter filias. Deniqꝫ vnꝰ eoꝝ. cōuerſus ſum (ait) inerūna mea dū ꝯfigit̉ ſpina. Bene ꝯfixꝰ qͥꝯuerſus exinde eſt. Bene pūgeris ſi ꝯpugeris. Multi cū ſentiūt pena: corriguntculpā) ⁊ talis dicere p̄t. ꝯuerſus ſum ī erūna mea: dū ꝯfigit̉ ſpina. Spina culpa ēſpina pena ē. ſpina falſus frat̓. ſpina vicinus eſt malꝰ. Sic̄ liliū int̓ ſpinas ſic amica mea int̓ filias. O candēs liliū. o tener ⁊delicate flos: īcreduli ⁊ ſubuerſores ſūt tecu. vide quō caute ambules inter ſpinas.Plenꝰ ē mūdꝰ ſpinis. In terra ſūt. ī aereſunt. ī carne tua ſūt. Uerſari ī his ⁊ mīmeledi diuīe potētie eſt nō v̓tutꝭ tue. Sꝫ ꝯfidite (inqͥt) qꝛ ego vici mūdū. Et ſi igr̄ vndiqꝫ tibi intēdi ꝓſpicias tribulatōnū tāqͣꝫtribuloꝝ aculeos: nō turbet̉ cor tuū: neqꝫformidet. ſciēs qꝛ tribulatio oꝑat̉ patīaꝫ.patiētia ꝓbationē. ꝓbatio ſpem: ſpes aūtnō ꝯfundit. Cōſidera lilia agri quō īter

ſpinas vigēt ⁊ nitēt. Si fenū qd̓ hodie ē.⁊ cras ī clibanū mittit̉. deꝰ ſic cuſtodit. qͣnto magꝭ amicā ⁊ ſpōſam ſuā chariſſimā?Deniqꝫ cuſtodit dn̄s omēs diligētes ſe.Sic̄ liliū int̓ ſpinas. ſic amica mea int̓ filias. Nō mediocris titulꝰ ꝓfecto int̓ prauos viuere bonū. ⁊ int̓ malignātes īnocētie retinere cādorē ⁊ moꝝ lenitatē. magisaūt his qͥ oderūt pacē pacificū ⁊ amicuꝫip̄is te exhibere inimicꝭ. Id plane tibi ſimilitudinē datā de lilio iure qͦdā ꝓprietatis ſpecialit̓ vēdicabit ꝙ ip̄as vtiqꝫ pūgētes ſe ſpinas cādore ꝓprio illuſtrare ⁊ venuſtare n̄ ceſſat. An nō ꝑindeliliū tibi videt̉ implere qd̓ammō euāgelij ꝑfectiōemqͣ orare iubemur ꝓ calūniātibꝰ ⁊ ꝑſequētibus nos. bn̄ facere his qͥ oderūt nos? Ergo ⁊ tu fac ſil̓r. ⁊ erit aīa tua aīca dn̄i. ⁊ laudabit te de te dicēs. qꝛ ſic̄ liliū int̓ ſpinas.ſic amica mea int̓ filiaſ. Seqͥt̉. Sic̄ ma Ilus int̓ ligna ſiluaꝝ ſic dilectꝰ meꝰ int̓ filios. Reddit ſpōſa p̄conij vicē cōmēdāti ſeſpōſo: a qͦ laudari eſt laudabilē fieri. ⁊ quēlaudare. ītelligere. ⁊ admirari laudabilemEt ſicut ex eminēti flore. figurata a ſpōſolaus eiꝰ ē. ita eregione ⁊ ex excellēti lignoip̄a illiꝰ ſingularē gl̓iam eminētiāqꝫ d̓mōſtrat. Mouet tn̄ me de ligno hͦ ꝙ nō tāteeſſe excellētie videat̉ qͣꝫte aliqͣ ceteroꝝ. ⁊ iōminꝰ digne aſſumi ī opꝰ ſil̓itudīs. vtpote qd̓ nō ſufficiat laudis vicē īplere. Sic̄malꝰ int̓ ligna ſiluaꝝ. ſic dilectꝰ meꝰ int̓ filios. Deniqꝫ nec ſpōſa magni eſtimaſſe videt̉. q̄ hͦ in lignis ſiluaꝝ tm̄ efferre curauitnimirū ſterilibꝰ. nec fructꝰ hūano victuiaptos ferētibꝰ. Cur gͦ omiſſis melioribꝰ ⁊nobilioribꝰ lignis: hꝰ mediocritas arborꝭadducta ī mediū ē ad formādū ſpōſi p̄coniū? Ita ne ad mēſurā laudē reciꝑe debuit: qͥ ad mēſurā ſpm̄ nō accepit? Hec nēpedata d̓ illa arbore ſil̓itudo fac̄ vt videaturhr̄e ſuꝑiorē qͥ parē nō hꝫ. Quid dicemusad hͦ⁊ Fateor parua laus. qm̄ parui lausNō eī hͦ loco p̄dicat̉ magnꝰ dn̄s ⁊ laudabilis nimis. ſꝫ ꝑuꝰ dn̄s ⁊ amabil̓ nimis.ꝑuulꝰ vtiqꝫ qͥ natꝰ ē nob̓. Ergo nō maieſtas attollit̉ h̓. ſꝫ ꝯmēdat̉ hūilitas. digneqꝫ ac rōnabilit̓ qd̓ infirmū ⁊ ſtultū eſt deihoīm fortitudī ⁊ ſapīe an̄fert̉. Ip̄i ſūt nāqꝫ ligna ſilueſtria ⁊ īfructuoſa. qm̄ ẜm ꝓphetā. om̄s declinauerūt ſil̓: inutiles fctīſūt. nō eſt qͥ faciat bonū. nō ē vſqꝫ ad vnū.