Druckschrift 
Sermones sancti Bernardi abba-//tis clareuallis super Ca[n]tica ca[n]tico[rum]
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

XLVII.

cāpi martyr. martyriuꝫ corona. martyrijforma. Deniqꝫ foras ciuitatē eductꝰ eſt. extra caſtra paſſus eſt. in ligno eleuatus eſt.ſpectādus hoībꝰ. ſubſannādꝰ ab om̄ibuſIp̄e itē thalami flos: ſpeculū ⁊ exemplūtotiꝰ bn̄ficiētie: quēadmodū ip̄e iudeis ꝓteſtatꝰ eſt dicēs. Multa bona oꝑa oſtēdivobis ex patre meo. Et itē ſcriptura d̓ eoQui ꝑtrāſijt (ait) bn̄faciēdo ⁊ ſanādo omnes. Si igit̉ hec tria dn̄s. q̄ fuit cauſa vtetribꝰ ſe campi florē maluerit appellare?Profecto vt eā ad tollerantiā aīmaret cuinouerat īminere (ſiquidē vellet pie viuerein xp̄o) ꝑſecutionē pati. Id ſe gͦ libentiusꝓfitetur ad qd̓ potiſſimū vult habere ſeqͣcem. atqꝫ hoc eſt qd̓ alias dixi. qm̄ ſemꝑ ⁊illa appetit quietē. ⁊ ille incitat ad laborē.denuncians ei ꝙ ꝑ multas tribulatōnesoportet ītrare in regnū celoꝝ. Unde cumnoua in terris eccl̓ia nouiter deſpōſata ſibi: redire ad pr̄em diſponeret. dicebat ei.Uenit hora vt om̄is qͥ interficit vos: arbitretur obſequiū ſe p̄ſtare deo. Iteꝫ. Sime (ait) ꝑſecuti ſunt: ⁊ vos ꝑſequent̉. Potes ⁊ tu in euāgelio multa colligere huicdenūciationi malorū ꝑferendoꝝ ſimilia. Ego flos campi ⁊ liliū cōualliū. Illa gͦmonſtrāte lectulū: ille vocat ad campumad exercitiū ꝓuocat. Nec putat quicqͣꝫ ꝑſuaſibiliꝰ fore illi ad ineundū certamen qͣꝫſi ſeip̄m certātis aut exemplū ꝓponat autp̄miū. Ego flos campi. Sane vtrūuis īhoc ſermone intelligi dat̉. vl̓ ꝙ ſit videlicꝫpugnātis forma. vel ꝙ gl̓ia triumphātiſUtrūqꝫ es mihi dn̄e Ieſu: ⁊ ſpeculū patiendi. ⁊ p̄miū patiētis. Utrūqꝫ fortit̉ ꝓuocat ac vehemēter accendit. Tu docesmanꝰ meas ad p̄liū: exēplo virtutꝭ tue. tucaput meū poſt victoriā: tue coronas preſentia maieſtatꝭ. ſiue qꝛ pugnātē te ſpectoſue qꝛ te expecto nō ſolū coronantē. ſꝫ ⁊ corona. in vtroqꝫ mirabiliter tibi me allicisvtriqꝫ funis violētiſſimꝰ ad trahēdū. Trahe me poſt te. libenter te ſequor: libentiusfruor. Si ſic bonꝰ es dn̄e ſequentibꝰ te: qͣlis futurꝰ es aſſequentibꝰ. Ego flos campi. Qui diligit me: veniat in campū: nonrefugiat mecū ⁊ ꝓ me īire certamē. vt poſſit dicere. Bonū certamē certaui. Et quoniam nō ſuꝑbi vel arrogātes: ſed humileſpotius. qui de ſe p̄ſumere neſciunt: martyrio idonei ſunt: addit ſe etiā liliū eſſe ꝯual

lium. id eſt. humiliū coronā: ſpecialē gloriam future exaltatiōis ipſoꝝ: huius eminētia flores deſignās. Erit nāqꝫ cū om̄isvallis implebit̉ ⁊ om̄is monſ ⁊ collis humiliabitur. ⁊ tūc candor ille vite eterne: lilium plane nō colliū ſed cōualliū apparebit. Iuſtus germinabit ſicut liliū. inquitQuis iuſtꝰ niſi humiliſ? Deniqꝫ cū ſe manibus baptiſte ſerui dn̄s inclinaret: ⁊ illeexpaueſceret maieſtatē: ſine (inquit) ſic enīdecet nos implere omnē iuſticiā: ꝯſūmationē ꝓfecto iuſticie in humilitatis ꝑfection ꝯſtituens. Iuſtꝰ ergo humilis: iuſtꝰcōuallis eſt. Et ſi humiles inuēti fuerimꝰgerminabimꝰ ⁊ nos ſic̄ liliū: ⁊ florebimuſin eternū an̄ dn̄m. An nō vere vel tūc maxime ſe liliū cōuallium cōprobabit: cuꝫ reformabit corpꝰ humilitatis noſtre: configuratū corꝑi claritatis ſue? Nō ait corpꝰnoſtrū: ſꝫ corpꝰ humilitatis noſtre. vt huius lilij miro ⁊ ſempiterno candore ſolosſignificet humiles illuſtrādos. Et hec dicta ſint ꝓ eo ꝙ ſponſus ſe florē campi ⁊ lilium eſſe cōualliū ꝓteſtatus eſt. Iam etiā Hquid de ſua cōſequēter chariſſima ꝓteſtet̉bonū eſſet audire: ſꝫ hora nō patit̉. Ex regula nāqꝫ noſtra nihil oꝑi dei p̄ponere licet. Quo quidē noīe laudū ſolēnia q̄ deoin oratorio quotidie ꝑſoluūtur: pater id̓obenedictꝰ voluit appellare. vt ex hoc clarius aperiret qͣꝫ nos oꝑi illi vellet eſſe intētos. Unde vos moneo dilectiſſimi: pureſemꝑ ac ſtrēnue diuinis intereſſe laudibꝰ.Strēnue quidē. vt ſicut reuerenter: ita etalacriter dn̄o aſſiſtatis. Nō pigri. nō ſomnolenti. nō oſcitātes. nō parcētes vocibꝰ.nō precidētes verba dimidia. nō integratrāſilientes: nō fractis ⁊ remiſſis vocibꝰ.muliebre quiddā balba de nare ſonantesſed virili (vt dignū ē) ⁊ ſonitū ⁊ affectu voces ſanctiſpūs depromēteſ. Pure vero vtnil aliud dum pſallitis qͣꝫ qd̓ pſallitis cogitetis. Nec ſolas dico vitandas cogitationes vanas ⁊ ocioſas. vitāde ſunt ⁊ illeilla dūtaxat hora ⁊ illo loco qͣs officialesfrēs ꝓ cōi neceſſitate qͣſi ncc̄ario freq̄nteradmittere ꝯpellūt̉. Sꝫ ne illa qͥdē ꝓfectoreciꝑe tūc ꝯſuluerī q̄ forte paulo an̄ ī clauſtro ſedētes ī codicibꝰ legeratis. qualia etnūc me viua voce diſſerente. ex hoc auditorio ſpirituſſancti: recentia reportatis.Salubria ſunt. ſꝫ minime illa ſalubriter