Druckschrift 
Sermones sancti Bernardi abba-//tis clareuallis super Ca[n]tica ca[n]tico[rum]
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Sermo

luptatis conuerſatio eius. nihil moleſtie.nihil indigētie ſentiebat. ⁊ odoriferꝭ ſtipatus malis fulcitus floribꝰ: gloria ⁊ honore coronatus. ⁊ cōſtitutus ſuꝑ opera manuum plaſmatoris. Magis aūt ob inſigne diuine ſimilitudinis p̄cellebat: et eratilli ſors ⁊ ſocietas cum plebe angelorum.et cum omni milicia celeſtis exercitꝰ. Sꝫmutauit iſtā gloriā dei in ſimilitudinē vituli comedētꝭ fenū. Inde eſt ꝙ panis angelorum factꝰ eſt fenu poſitū in preſepio.appoſitū nobis tanqͣꝫ iumentis. verbumquippe caro factū eſt. ⁊ iuxta prophetamom̄is caro fenū. At fenū iſtud minime d̓ſiccatū eſt. nec ex eo cecidit flos: quia reqͥeuit ſuper ip̄m ſpiritꝰ dn̄i. Propter hoc nāqꝫ aliquando finis venit vniuerſe carnisquia ſpūs receſſerat vite. Deniqꝫ ait. Nōpermanebit ſpūs meus in homīe in eternum. quia caro eſt. Carnis nomine hͦ loco viciū deſignari intellige: non naturamNec enī ſpiritū natura expungit ſed vicium. Propter viciū ergo om̄is caro fenuꝫ⁊ omīs gloria eius tāqꝫ flos feni. Exiccatum eſt (inquit) fenū ⁊ cecidit flos. ſed nōille flos qui de virga ⁊ radice ieſſe aſcēdit.eo ꝙ requieuit ſuꝑ eum ſpiritus domini.Nec illud fenū quod verbū factū eſt: proeo ꝙ ſequitur in ꝓpheta. Uerbū autē domini manet in eternū. Si enim fenū verbum. ⁊ verbū in eternū manet. fenū quoqꝫ neceſſe eſt maneat in eternū. Alioquinquomō vitā prebet eternā ſi ip̄m minimemanet in eternū? Ait enim. Si quis māducauerit ex hoc pane: viuet ī eternū. Etquē panē dicat: aperit cū ſubiūgit. Et panis quem ego dabo: caro mea eſt ꝓ mūdivita. Quō ergo eternū non eſt quo eternaliter viuitur? Sed recole nūc mecū vocēfilij ad patrē loquētis in pſalmo. Nō dabis (inquit) ſanctū tuū videre corruptōeꝫHaud dubiū quin de corꝑe dicat quod īſepulcro iacebat exanime. Hoc enī ſctm̄⁊ angelus qͥ nunciauit virgini locutus eſtdicēs. ⁊ quod naſcet̉ ex te ſanctū vocabit̉filius dei. Quo ergo pacto ſanctū fenumpoterat videre corruptioneꝫ: qd̓ de incorrupti vteri ꝑpetuo virore vernātibus paſcuis ortū: etiā auidos angeloꝝ in ſe figere poſſit obtutus: inſatiabiliter oblectandos? Perdat ſane fenū viriditatē ſi Maria virginitatē amiſerit. Ergo cibꝰ homī-

nis mutauit ſe in pabulū pecoris. homīemutato in pecꝰ. Heu triſtis ⁊ lachrymoſa mutatio. vt homo paradiſi accola: terre dominꝰ. celi ciuis. domeſticꝰ dn̄i ſabaoth. frater beatoꝝ ſpirituū: ⁊ celeſtium coheres virtutū: repentina ſe cōuerſione īuenerit. ⁊ ꝓpter infirmitatē iacentē in ſtabulo. ⁊ ꝓpter pecorinā ſimilitudinē indigentem feno: ⁊ ꝓpter indomitā feritatē alligatum p̄ſepio: ſicut ſcriptū eſt. In chamo ⁊freno maxillas eoꝝ conſtringe: qui nō approximāt ad te. Agnoſce tamē o bos poſſeſſorē tuuꝫ. ⁊ o tu aſine p̄ſepe domini tui.vt ꝓphete dei fideles inueniāt̉ qui iſta ſūtmirabilia prelocuti. Cognoſce pecꝰ queꝫnon cognouiſti homo. Adora in ſtabuloquē fugiebas in paradiſo. Honora preſepium cuiꝰ cōtempſiſti imperiū. Comedefenū quē panē: ⁊ panē angelicū faſtidiſti.Sed que nā cauſa (inquis) tāte deiectio/ Rnis. Profecto ꝙ homo cū in honore eſſetnō intellexit. Quid nō intellexit? Non dicit. Nos dicamꝰ. Poſitus in honore nō ītellexit ꝙ limus eſſet: honoris faſtigio delectatus. ⁊ cōtinuo in ſe expertus eſt ꝙ tāto poſt tempore homo de filijs captiuitatis ⁊ prudēter aduertit ⁊ veraciter ꝓtulitdicēs. Qui ſe putat aliquid eſſe cuꝫ nihilſit. ip̄e ſe ſeducit. Ue miſero ꝙ non fuit qͥiam tūc diceret ei. Quid ſuperbis terra etcinis? Hinc egregia creatura gregi admixta eſt. hinc beſtiali ſimilitudine dei ſimilitudo mutata eſt. hinc ſocietas cū iumentis ꝓ cōſortio angeloꝝ inita eſt. Uides qͣꝫſit fugienda nobis hec ignorātia: de quatot milia maloꝝ vniuerſo noſtro generi ꝓuenerūt? Ait enim ꝓpterea hominē iumētis inſipientibꝰ cōparatū. quia nō intellexit. Cauenda ꝓinde om̄imodis ignorantia: ne forte ſi adhuc ſine intellectu et poſtvexationē inuēti fuerimus. multo plura ⁊grauiora prioribꝰ mala inueniāt nos. dicaturqꝫ de nobis. Curauimꝰ babylonem⁊ nō eſt ſanata. Merito quidem ꝙ nec vexatio dederit intellectū auditui. Et vi­ 5de ne forte etiā hic ſponſus cū dilectā abignorantia tanto increpationis tonitruodeterreret. ꝓpterea minime dixerit. egredere cuꝫ gregibꝰ aut egredere ad greges: ſedegredere ait poſt greges ſodalium tuorū.Ut quid hoc. Sane vt ſecundā proindeignorantiā priore magis pauendā pudē-