LIV
efficacius ve ad terrendū potuit in eam ītendere. qͣꝫ vt egredi minaret̉. Quod ⁊ tuaduertere potes? ſi bene attendas: vnde qͦegredi iubeatur. Unde enī quo putas niſi de ſpiritu ad carnē. de bonis animi adſecularia deſideria. de interna requie mentis ad mundi ſtrepitū. ⁊ inquietudinē curarū exterioꝝ? In quibꝰ omibus non eſtniſi labor ⁊ dolor. atqꝫ afflictio ſpiritus.Que enī anima ſemel a dn̄o didicit ⁊ accepit intrare ad ſeip̄am ⁊ in intimis ſuis d̓ip̄ſentiā ſuſpirare ⁊ querere faciē eiꝰ ſemꝑ.ſpiritus eſt enī deꝰ. ⁊ qui querūt eū oportet eos in ſpiritu ambulare ⁊ non ī carnevt ẜm carnē viuāt. Talis (inqͣꝫ) aīa neſcioan vel ip̄am gehenna ad tempus experirihorribiliꝰ penaliꝰ ve ducat. qͣꝫ poſt ſpiritualis ſtudij huiꝰ guſtatā ſemel ſuauitatemexire denuo ad illecebras vel potiꝰ ad moleſtias carnis ſenſuūqꝫ inexplebilē repetere curioſitatē. dicēte Eccleſiaſte. Oculusnon implet̉ viſu. nec auris auditu. Audienim hominē expertuꝫ q̄ loquimur. Bonus es (inquit) dn̄e ſperantibꝰ in te: aīmequerenti te. Ab hoc bono ſi quis auertereſanctā illā animā conaret̉: puto haud ſecus accepiſſet qͣꝫ ſi ſe de paradiſo ⁊ ab ip̄ointroitu glorie cōſpiceret deturbari. Audi adhuc ⁊ alium ſimilē huic. Tibi dixitcor meū (ait) exquiſiuit te facies mea: faciem tuā dn̄e reqͥraꝫ. Un̄ ⁊ dicebat. Mihiaūt adherere d̓o bonū eſt. Et item loq̄nsad aīaꝫ ſuā dicit. Conuertere anima meain requiē tuā: quia dn̄s benefecit tibi. Dico ego vobis. nihil eſt quod intm̄ formidet quiſquis hoc beneficiū ſemel accepitqͣꝫ ne gratia derelictus: neceſſe habeat denuo egredi ad carnis cōſolatōnes. immodeſolationes. rurſumqꝫ carnaliū ſenſuumſuſtinere tumultꝰ. Terribilis ꝓinde et nimis formiduloſa cōminatio. egredere etpaſce hedos tuos. Quod eſt. indignaꝫ tenoueris illa tua familiari ⁊ ſuaui reꝝ contemplatiōe celeſtiū. intelligibiliū: diuinarum. Quāobrem egredere de ſanctuariomeo corde tuo: vbi ſecretos ſacroſqꝫ veritatis ac ſapientie ſenſus dulciter haurireſolebas. ⁊ magis tanqͣꝫ vna de ſecularibꝰpaſcendis ⁊ oblectandis tue carnis ſenſibus intricare. Hedos quippe (qui peccatum ſignificāt ⁊ in iudicio collocandi ſūta ſiniſtris) dicit vagos ⁊ petulātes corpo
ris ſenſus. ꝑ quos peccatū tanqͣꝫ mors ꝑfeneſtras intrauit ad animā. Cui ⁊ bn̄ cōgruit quod ſequit̉ ī ſcriptura: iuxta tabernacula paſtoꝝ. Nō enim ſupra ſicut agniſed iuxta tabernacula paſtoꝝ hedi paſcūtur. Paſtores ſiquideꝫ qui veri paſtoresſunt: licet tabernacula habeāt de terra ⁊ īterra: corꝑa videlicet ſua. his diebꝰ qͥbusnunc militant: nō tamē de terra ſed de celeſtibus paſcuis greges dn̄icos paſcere cōſueuerunt. neqꝫ enī ſuā eis: ſed dn̄i predicant voluntatē. At hedi (qui ſunt corporꝭſenſus) celeſtia nō requirūt: ſꝫ iuxta tabernacula paſtoꝝ in om̄ibus videlicꝫ bonisſenſibilibꝰ huiꝰ mūdi (que eſt regio corporum) ſumūt vnde ſua deſideria nō tam ſatient qͣꝫ irritent. Turpis mutatio ſtudio Yrum. vt cui an̄ ſtudij fuerat ꝑegrinantē etexulē animā ſuā ſacris meditatōibꝰ tanqͣꝫceleſtibꝰ paſcere bonis. dei beneplacitū etmyſteria volūtatis eiꝰ inquirere: penetrare deuotione celos ⁊ mente ſuꝑnas circūire manſiones: ſalutare patres atqꝫ apl̓oſ⁊ choros ꝓphetarū. martyrūqꝫ admiraritriumphos: ac ſtupere pulcerrimos ordines angeloꝝ. nūc om̄ibꝰ his omiſſis: turpi ſe mancipet corꝑis ſeruituti ad obediēdum carni. ad ſatiſfaciendū ventri ⁊ gulead mendicandū in vniuerſa terra vnd̓ exea que p̄terit mūdi huiꝰ figura: ſuā ſemꝑfamelicā curioſitatē aliquatenꝰ ꝯſoletur.Exitus aquaꝝ deducāt oculi mei ſuꝑ huiuſmodi animā: que cū nutriret̉ in croceis: demū amplexat̉ ſtercora. Paſcit enimiuxta beati viri ſententiā. ſterilē que nō habebat filios ⁊ vidue nō benefacit. Et vid̓quia nō ſimpliciter egredere: ſed egredereinquit ⁊ abi poſt greges ſodaliū tuorū. etpaſce hedos tuos. In quo (vt mihi videtur) magne cuiuſda rei nos admonet. qͥdiſtud? Heu ꝙ egregia creatura iam olimfacta de grege: ⁊ nūc in peius miſerabilit̓pruens: nō ſaltim inter gentes remanereꝑmittit̉: ſed poſt abire iubetur. Quomodo inquis? Quō legis. Homo cū ī honore eſſet nō intellexit: cōparatꝰ eſt iumentisinſipiētibꝰ ⁊ ſimilis factꝰ eſt illis. Ecce qͦmodo de grege facta eſt egregia creatura.Puto dicerēt iumēta ſi loqui fas eſſꝫ. Ecce Adam factꝰ eſt quaſi vnus ex nob̓. Cūin honore eſſet. inquit. In quo honore q̄ris? habitabat in paradiſo: ⁊ in loco vo-