XXXVI.

dāqꝫ oſtenderet. ꝙ illa hominē beſtijs parem feciſſet. iſta ⁊ poſteriorē. Nam homines quidē merito ignorantie ignorati. ideſt reprobati. ⁊ ad tremendū illud iudicium ſtare ⁊ igni ꝑpetuo tradi habent. nonaūt ⁊ pecudes. Nec dubiū fore deteriꝰ hiſqui ſic erūt qͣꝫ his que om̄ino non erunt.Melius ei fuerat (inquit) ſi natus nō fuiſſet homo ille. Non vtiqꝫ ſi natus nō fuiſſet om̄ino. ſed ſi natus nō fuiſſet hō. ſedverbi gratia. aut pecus aut alia quepiamcreatura. que quoniā iudiciū non haberꝫad iudiciū nō venirꝫ. ac ꝑ hoc nec ad ſuꝑplicium. Sciat gͦ anima rationalis queſe ob priorē ignorantiā erubeſcit pecudeſhabere ſodales in ꝑfruendis vtiqꝫ bonisterre. nō etiā ſimiliter ſocias habituraꝫ inꝑferendis tormētis gehenne. ⁊ tn̄ demuꝫetiā ab ip̄is gregibꝰ ſuoꝝ ſodaliū iumētorum cū dedecore exturbandā nec iam velcū ip̄is iturā ſꝫ plane poſt. quādo illis nihil mali ſentientibꝰ: ip̄a malis omnibꝰ exponet̉. A quibꝰ nō liberabitur in eternuꝫ.ſi quidē ſcd̓o ignorare adiecerit. Egredit̉itaqꝫ homo ⁊ ſolitariꝰ abit poſt greges ſodalium ſuoruꝫ. cū ſolꝰ in inferno inferioriretrudit̉. An non tibi poſteriorē videt̉ tenere locum: qͥ ligatis manibꝰ et pedibusꝓijcitur in tenebras exteriores? Et eruntꝑfecto nouiſſima hoīs illiꝰ peiora prioripus: quando qui pͥus beſtijs equabaturnūc ⁊ poſtponit̉. Puto ꝙ ⁊ in preſenti vita. ſi bene aduertas. poſteriorē ire pecoribus hominē iudicabis. An nō ſiquidē tibi videtur ip̄is beſtijs qd̓am modo beſtialior eſſe homo rōne vigens. ⁊ rōne nō vigens? Nam pecus quidē ſi ſe ratione nōregat: excuſatōem habet a natura. a qͣ hocei penitus munꝰ negatū eſt. non habꝫ homo: cui ab ip̄a ſpeciali prerogatiua donatum eſt. Merito ꝓinde eo ipſo cenſet̉ homo egredi: ⁊ poſt ire gregalibꝰ animātibꝰꝙ nō ſolū hoc animal cōuerſatione degeneri: iura nature tranſgrediēs. rōnis compos. ratiōis exꝑtia moribꝰ ⁊ effectibꝰ imitatur. Conuincit̉ ergo ire poſt greges homo. ⁊ nūc quidē deprauatiōe nature: poſtmodum aut et extremitate pene. Ecce ſicmaledicet̉ homo qui ignorantiā dei habere inuētus fuerit. Dei dicā an ſui? Utꝝqꝫ ſine dubio. vtraqꝫ ignorantia damnabilis eſt. vtralibet ſufficit ad perditiōem.

Uis ſcire quia ita eſt? Sed de dei mīmedubitas. ſi tamen conſtat tibi non aliā vitam eſſe qͣꝫ vt patrem cognoſcas deū veꝝ⁊ quem miſit Ieſum chriſtū. Audi gͦ ſpōſum liquido ⁊ aperte in anima etiā animeignorantiā cōdemnantē. Quid enī dicit?Non vtiqꝫ ſi deum. ſed ſi ignoras te inqͥt⁊c̄. Patet ergo quia ignorans ignorabit̉:ſiue ſe ſiue deū ignorare cōtingat. De quavtraqꝫ ignorantia erit nobis (ſi tamē deꝰmanum apponat) vtilis admodū diſputatio. Non modo tamen. ne fatigati: ⁊ nōpremiſſa ex more oratione. aut ego minuſdiligēter rem neceſſariā ꝓſequar. aut vosminus attente: que nō niſi magno ſuſcipienda ſunt deſiderio audiatis. Etenim ſicorꝑis cibꝰ cū abſqꝫ appetitu ⁊ ſatiatꝰ illum ſumis: nō modo non ꝓdeſt. ſed ⁊ nocet plurimū. multo magis panis aīe cuꝫfaſtidio ſumptus: nō ſcientie nutrimētuꝫſed magis tormentū cōſcientie importabit. Quod a nobis auertat ſponſus eccleſie Ieſus chriſtus dominꝰ noſter qͥ eſt ſuper om̄ia deꝰ bn̄dictꝰ in ſecula Amen.¶ Sermo. xxxvi.N ego mee pro ꝑmiſſioni: en ego deſiderijs veſtrꝭIn ego etiā deo ꝓ debito famulatu triplici vt videtis ratiōe vrgeor ad loquendū. pacti veritate. charitate fraternatimore dn̄i. Si tacuero: os meū cōdēnabit me. Quid ſi loqͣr? Profecto vereor idēiudiciū: ne loq̄ntē vicꝫ ⁊ n̄ faciētē idētidēos meū ꝯdēnet me. Iuuate me orōibꝰ veſtris vt ſꝑ poſſim ⁊ loqͥ q̄ oꝑtet: ⁊ oꝑe īplere q̄ loqͦr. Nō ignoratꝭ hodiernū vob̓ ꝓpoſitū eſſe ẜmone d̓ ignorātia. vl̓ potiꝰ d̓ ignorātijs. qm̄ due ſi memīſtis ꝓpoſite ſūtnr̄i vna. ⁊ altera d̓i. Quas ⁊ monuimꝰ ābas eē cauēdas. ꝙ ambe dānabiles ſint.Supeſt vt clariꝰ hͦ ip̄m faciā: ediſſerā pleniꝰ. Sꝫ pͥus q̄rendū exiſtimo. ſit ne ignorātia oīs dānabil̓. ⁊ mihi qͥdē videt̉ n̄ eſſeNeqꝫ enī om̄is ignorantia damnat ſꝫ ml̓ta ⁊ innumera eſſe q̄ neſcire liceat abſqꝫ diminutione ſalutis. v̓bi gr̄a. Si ignorasfabrilē artem. ſeu carpentariā. aut cementariam. ⁊ q̄cūqꝫ iſtiuſmodi ſunt artes quead vſus vite huiꝰ p̄ſentis ab hoībꝰ exercētur. nunqͣꝫ impedit ad ſalutē? Etiā abſqꝫoībꝰ illis artibꝰ que liberales dicūt̉. qͣꝫuish 4