Sermo
Poteſt enī hoc ita ſubiūctū fuiſſe vt vtraqꝫ ꝑs ſimilitudiniſ ad id ſolū reſpondeatqd̓ ibi p̄ceſſerat nigra ſum. Poteſt ⁊ ita vtduobꝰ illis duo iſta. id eſt. ſingula ſingul̓referant̉ Ille ſenſus ſimplicior: iſte obſcurior eſt. Sed tēptemꝰ vtrūqꝫ ⁊ pͥus qͥdeꝫhunc qͥ difficilior apparet. Nō aūt in duobus pͥmis. ſed in duobꝰ dumtaxat extremis difficultas eſt. Nā cedar quidē (qd̓ īterp̄tatur tenebre) aꝑte ſatis cū nigredinecōuenire videt̉. ſꝫ pelles Salomonis cūformoſitate nō ita. Porro tabernacula ineandē nihilominꝰ ꝯcurrere ꝯuenientiamqͥs nō videat? Quid enī tabernacula niſinoſtra ſunt corꝑa ī qͥbꝰ ꝑegrinamur? Necenī habemꝰ hic manentē ciuitatē ſꝫ futuram inquirimꝰ. Sꝫ ⁊ militamꝰ in eis tāqͣꝫ in tabernaculis: ꝓrſus violēti ad regnūDeniqꝫ militia eſt vita hoīs ſuꝑ terram.Et qͣꝫdiu militamꝰ in hoc corꝑe: peregrinamur a dn̄o. id eſt. a luce. Nā dn̄s lux ē.⁊ inquantū qͥſqꝫ cū eo nō eſt: intm̄ in tenebris eſt. hoc eſt. in cedar. Flebilē proindevocē illā agnoſcat ſuā. Heu mihi quia incolatꝰ meꝰ ꝓlongatꝰ eſt: habitaui cuꝫ habitantibꝰ cedar: multū incola fuit animamea. Eſt gͦ hoc habitaculū noſtri corꝑisnō ciuis māſio aut domꝰ indigene. ſꝫ auttabernaculū militātis: aut ſtabulū viatoris. Eſt (inqͣꝫ) hoc corpꝰ tabernaculū. ⁊ tabernaculū cedar. qd̓ nimiꝝ animā qͣſi obiectu ſui: incircūſcripti luminis interimnūc fraudat aſpectu. nec ſinit omnino videre illud niſi ꝑ ſpeculū quidē ⁊ in enigmate. nō aūt facie ad faciē. Uides ne vn̄eccleſie nigredo. vn̄ pulcerrimis qͦꝫ aīmabus nōnulla rubigo inheſerit. De tabernaculo ꝓfecto cedar. de exercitio laborioſe militie. de diuturnitate miſeri incolatꝰ.de anguſtijs erūnoſi exilij. de corꝑe deniqꝫ fragili ⁊ graui. qꝛ corpꝰ qd̓ corrūpituraggrauat aīam: ⁊ depͥmit terrena inhabitatio ſenſum multa cogitantē. Propterea⁊ cupiūt diſſolui. vt corꝑe leuiate chriſtiauolēt in amplexꝰ. Un̄ ⁊ gemens vna demiſeris aiebat. Infelix ego homo qͥs meliberabit de corꝑe mortis huiꝰ? Scit nimiꝝ que hmōi eſt ꝙ nō poſſit in tabernaculo cedar carere ad purū macula aut ruga. nō quantulacunqꝫ nigredine. ⁊ cupitexire vt ſe poſſit exuere. Et hec rō cur ſpōſa nigram ſe dixerit. ſicut tabernacula ce-
dar. Sedenī quō formoſa ſicut pellis ſalomonis? At neſcio qͥd ſublime ac ſacruꝫſentio in his pellibꝰ inuolutū. quod minime auſim omino ꝯtingere. niſi ad nutumſane ipſiꝰ qui repoſuit ⁊ ſignauit. Legi nimiꝝ. Qui ſcrutator eſt maieſtatis: opprimetur a gl̓ia. Suꝑſedio igitur ⁊ differo.Uobis interim cure erit ſolito impetrarefauorē veſtris p̄cibꝰ. vt eo alacriores quofidentiores redeamꝰ ad id qd̓ attentioribus eget animiſ. Et fortaſſis inueniet ꝑius pulſator qd̓ temerariꝰ ſcrutator n̄ poſſet. Quāqͣꝫ ⁊ meror fineꝫ imperat ⁊ cala Imitas quā patior. Quouſqꝫ eī diſſimulo⁊ ignis quē intra meip̄m abſcondit triſtepectꝰ adurit. īteriora depaſcit? clauſus latius ſerpit. ſeuit acriꝰ. Quid mihi ⁊ cantico huic qͥ in amaritudine ſum? Uis doloris abducit intentionē. ⁊ indignatio dn̄iebibit ſpūm meū. Subtracto ſiquidē illo ꝑ quē mea in dn̄o ſtudia vtcūqꝫ liberaſſe ſolebant. ſimul ⁊ cor meū dereliqͥt meSed feci vim aīmo ac diſſimulaui vſqꝫhuc: ne affectus fidē vincere videret̉. Deniqꝫ plorātibꝰ alijs ego vt aduertere potuiſtis: ſiccis oculis ſecutꝰ ſum inuiſum funus. ſiccis oculis ſteti ad tumulū. qͦuſqꝫcuncta ꝑacta ſunt exequiaꝝ ſolennia. Indutus ſacerdotalibꝰ. ſolitas in eū or̄onesꝓprio ore cōpleui. terraꝫ meis manibꝰ exmore ieci ſuꝑ dilecti corpus: terrā mox futuꝝ. Qui me intuebant̉ flebāt. ⁊ mirabāt̉ꝙ nō flerē ipſe. cū nō illū quidē. ſꝫ me potius qͥ illū amiſiſſem om̄es miſerarenturCuiꝰ enī vel ferreū pectus ſuꝑ me ibi nōmoueret̉ quē videret Gerardo mortuo ſuperſtitē? Cōmune damnū. ſꝫ ꝓ meo nonreputabat̉ infortunio. At ego quibꝰ poteram viribꝰ fidei reluctabar affectui. nitēsvel inuitꝰ nō moueri fruſtra addictōe nature. vniuerſitatis debito. cōditōnis vſupotentis iuſſu. iudicio iuſti. flagello terribilis. dn̄i volūtate. Pro hmōi ſemꝑ extūc⁊ deinceps exegia memetip̄o nō indulgere multo fletui. multū tn̄ turbatꝰ ⁊ meſtꝰ.Nec potui imperare triſticie qͥ potui lacrime. ſed vt ſcriptum eſt. turbatꝰ ſum. ⁊ nōſum locutꝰ. At ſuppreſſus dolor altiꝰ introrſum radicauit. eo vt ſentio acerbior factus quo nō eſt exire ꝑmiſſus. Fateor victus ſum. Exeat neceſſe eſt foras qd̓ ītuspatior. Exeat ſane ad oculos filioruꝫ qui