XXVI

precioſa: obnoxia vetuſtati. nō auri ſpēsſplendorve gēmaꝝ ſeu queqꝫ talia: q̄ omnia ſunt ad corruptionē. Merito ꝓindeom̄is cura ſanctoꝝ: ſpreto ornatu cultūqꝫſuꝑfluo exteriorꝭ ſui homīs qui certe corrumpit̉: om̄i ſe diligentia p̄bet ⁊ occupatexcolēdo ac d̓corando interiori illi qui adimaginē dei eſt ⁊ renouat̉ de die in diem.Certe ſuntenī deo nō poſſe eſſe quicqͣꝫ acceptius imagine ſua: ſi ꝓprio fuerit reſtituta decori. Propterea ⁊ om̄is gl̓ia eoruꝫintus nō foris eſt. hoc eſt. nō in flore feni:aut in ore vulgi: ſed in dn̄o. Un̄ ⁊ dicuntGloria noſtra hec eſt: teſtimoniū ꝯſciētienoſtre: ꝙ cōſcientie ſolus ſit arbiter deus.cui ſoli placere deſiderāt: ⁊ cui placere ſola vera ⁊ ſumma gloria eſt. Nō mediocriſplane gloria illa: que intus eſt. in qua gloriari dignat̉ ⁊ dn̄s gl̓e. dicēte dauid. Omnis gloria eius filie regis ab intꝰ. Et tutior ſua cuiqꝫ gloria: dum habet eaꝫ in ſemetipſo ⁊ nō in altero. At non in ſolo fortaſſis candore interno. ſed in exteriori qͦꝫnigredine gloriandū: ne qͥd om̄ino ſanctꝭdepereat ſꝫ om̄ia cooꝑent̉ in bonū. Nonſolū igit̉ in ſpe: ſꝫ ⁊ gloriari in tribulatiōibus. libēter (ait) gloriabor in infirmitatibus meis vt inhabitet in me virtꝰ chriſti.Optanda infirmitas que xp̄i v̓tute cōpēſatur. Quis dabit mihi nō ſolū infirmariſed ⁊ deſtitui ac deficere penitꝰ a memetipſo. vt dn̄i virtutū v̓tute ſtabiliar? Namvirtus in infirmitate ꝑficit̉. Deniqꝫ ait.Quādo infirmor: tūc fortis ſum ⁊ potēsQd̓ cū ita ſit: pulcre ſpōſa ꝯuertit ſibi adgl̓iam. quod ei ꝓ opprobrio ab emulis intorquet̉. nō modo formoſam ſꝫ ⁊ nigrameſſe ſe glorians. Nō enī erubeſcit nigredinem: quā nouit p̄ceſſiſſe ⁊ in ſponſo. Cuiſimulari quāte etiā glorie eſt? Nil ſibi glorioſius ꝓinde putat qͣꝫ chriſti portare opprobriū. Unde vox illa ꝓrſus exultatōis⁊ ſalutis. Abſit mihi gloriari niſi in crucedomini noſtri Ieſu xp̄i. Grata ignomīacrucis ei qui crucifixo ingratus non eſt.Nigredo eſt. ſed forma ⁊ ſimilitudo domini. Uade ad ſanctum Eſaiā: et ſcribettibi qualem in ſpiritu illū viderit. Quemnāqꝫ aliū dicit virum doloris ⁊ ſcientem īfirmitatē: ⁊ quia nō erat ei ſpecies neqꝫ decor? Et addidit Nos putauimus eum tāqͣꝫ leproſum: ⁊ ꝑcuſſuꝫ a deo ⁊ humiliatū

Ipſe autē vulneratus eſt ꝓpter iniquitates noſtras. ⁊ attritꝰ eſt ꝓpter ſcelera noſtra. ⁊ liuore eius ſanati ſumꝰ. Ecce vndeniger. Iunge ⁊ illud ſancti Dauid. Specioſus forma p̄ filijs hominū. ⁊ habeſtotum in ſponſo qd̓ ſponſa de ſe hoc ī locoteſtata eſt. Nom tibi recte ⁊ ipſe videt̉ ẜmea que dicta ſunt emulis poſſe reſpondere iudeis. Nigerſuꝫ ſed formoſus filij hieruſalem? Niger plane. cui non erat ſpecies neqꝫ decor. Niger. quia vermis ⁊ nonhomo. opprobriū hominū ⁊ abiectio plebis. Deniqꝫ ſeipſum fecit peccatuꝫ. et ni­ Sgrum dicere verear? Intuere ſane pannis ſordidū. plagis liuidum. illitū ſputiſpallidum morte. ⁊ nigrū vel tūc ꝓfecto fatebere. Percunctare etiā apoſtolos eūdeꝫipſum qualē in monte ꝑſpexerint. aut certe angelos in qualeꝫ proſpicere concupiſcant ⁊ nihilominꝰ formoſum mirabere.Ergo formoſus ī ſe. niger ꝓpter te. qͣꝫ formoſum ⁊ in mea forma te agnoſco domine Ieſu: n̄ ob diuina tm̄ quibus effulgesmiracula. ſed ⁊ propter veritatē ⁊ manſuetudinem ⁊ iuſticiā. Beatus qui te in hishominē inter homines cōuerſantem diligenter obſeruans: ſeipſum p̄bet ꝓ viribuſimitatorē tui Hoc iam beatitudinis munus formoſa tua primitias ſue dotis accepit. nec quod formoſum eſt tui imitaripigra. nec quod nigrū ſuſtinere confuſa.Unde ⁊ dicebat. Nigra ſum ſed formoſa filie hieruſalem. Et addidit ſimilitudinem. ſicut tabernacula cedar. ſicut pellesSalomonis. At iſtud obſcurum eſt. necattingendum omnino fatigatis? habetiſtempus ad pulſandum ſi non diſſimulatis. aderit qui reuelat myſteria. Nec cunctabitur aperire: qui ⁊ ad pulſandum inuitat. Ipſe eſt enī qui aperit: ⁊ nemo claudit: ſponſus eccleſie Ieſus chriſtus dominus noſter qui eſt benedictus in ſecula ſeculorum Amen.¶ Sermo. xxvi.Icut tabernacula cedat. ſicut pelles Salomonis. Hinc incipienduꝫ. qͥahic deſijt ſermo ſuꝑior. Hoc expectatꝭ audire quid ſit ⁊ qualiter ei qd̓ ꝓxime tractatum eſt capl̓o coaptet̉. quia ſimilitudo eſt