XXI.
huiꝰ amare quaſi carnaliter? Bonus tamen amor iſte carnalis ꝑ quē vita carnalis excluditur. cōtemnit̉. ⁊ vincit̉ mūdusProficitur aūt in eo cū fit ⁊ rationalis. ꝑficitur cū efficit̉ etiam ſpiritualis. Porrorationalis tunc eſt cū in om̄ibꝰ (que oportet d̓ chriſto ſentiri) fidei ratio ita firma tenetur vt ab eccl̓iaſtici ſenſus puritate: nulla veri ſimilitudine. nulla heretica ſeu diabolica circumuētione aliquatenꝰ deuiet̉.itemqꝫ cū in ꝓpria ꝯuerſatione illa cautela ſeruatur. vt diſcretionis meta nulla ſuperſtitione vel leuitate. vel ſpiritus quaſiferuentioris vehemētia excedat̉. Et hoceſſe. tota anima deū diligere. iam ſupra diximus. Ꝙ ſi etiā adiuuatis ſpiritꝰ vigortantus accedat: vt nulla vi laborū vel tormentorum: ſed nec mortis metu iuſticiavnqͣꝫ deſeratur. in hoc etiā tota virtute diligitur. ⁊ eſt amor ſpiritualiſ. Quod nimirum nomen huic ſpecialiter amori ꝯgruere puto. ob prerogatiuā vtiqꝫ plenitudinis ſpiritus qua p̄cellit. Et hec ſufficiantpro eo qd̓ ſponſa dicit. Propterea adoleſcentule dilexerūt te nimis. In his que ſequunt̉: dignetur nobis aperire theſauroſmiſericordie ſue. ipſe cuſtos eorum Ih̓schriſtus dominꝰ noſter. Qui viuit et regnat cū patre in vnitate ſpūſſancti deꝰ ꝑomīa ſecula ſeculoꝝ Amen.Sermo. xxi.Rahe me poſtte. In odore vngentoꝝ tuoruꝫcurremus. Quid? Sponſa neergo neceſſe habet trahi. ⁊ hoc poſt ſponſum? Quaſi vero inuita eū ⁊ non libēs ſequatur? Sed nō oīs qui trahitur: inuitꝰtrahitur. Nec enī infirmū aūt debilē: euꝫvidelicet qui ꝑ ſe ire nō valet: trahi ad balneum ſeu ad prandiū piget. ⁊ ſi reum pigeat trahi ad iudiciū vel ad penā. Deniqꝫ trahi vult que et hoc rogat. Non autērogaret: ſi ſequi ꝑ ſeipſam dilectū ꝓut vellet valeret. Ut quid vero non valet? An īfirmā fateamur ⁊ ſponſam? Si vna queuis ex adoleſcentulis infirmam ſe diceret⁊ peteret trahi: nequaqͣꝫ miraremur. Atvero de ſpōſa que trahere ⁊ alios: vtpotefortis ⁊ ꝑfecta poſſe ſufficere videbatur:cui nō durū ſonet ꝙ ⁊ ipſa trahi tanqͣꝫ infirma vel debilis neceſſe habeat? De qua
nā anima iam cōfidimus ꝙ valida ſit etſana. ſi illam infirmā dici conſenſerimusque ꝓ ſui ſingulari ꝑfectione ⁊ excellentiori virtute ſpōſa dn̄i nominatur? An eccleſia forte id dixerit: cum intueret̉ dilectumaſcendentē: geſtiens eū ſequi atqꝫ aſſumicum ip̄o in gloria? Quamqͣꝫ ⁊ quanteuisꝑfectionis anima: qͣꝫdiu quidē gemit ſubcorpore mortis huiꝰ: ⁊ huiꝰ ſeculi nequāretinetur incluſa carcere. vincta neceſſitatibus. torta ſceleribꝰ. lentius ſegniuſqꝫ aſſurgat neceſſe eſt ad cōtemplanda ſublimia. nec omnino liberū habet ſequi ſponſum quocūqꝫ ierit. Hinc lachrymoſa voxilla gementis. Infelix ego homo: qͥs meliberabit de corpore mortis huiuſ. Hincſupplex illa p̄catio. Educ de carcere animā meam. Dicat ꝓinde: dicat cum gemi Rtu etiam ſponſa. Trahe me poſt te. qꝛ corpus quod corrumpit̉ aggrauat animaꝫ:⁊ deprimit terrena inhabitatio ſenſū multa cogitantē. An hoc dicat cupiens diſſolui ⁊ eſſe cū chriſto: p̄ſertim dū videat easpropter quas manere ip̄aꝫ in carne neceſſariū videbat̉ bene ꝓficientes: amare iamſponſum ⁊ ſtare in tuto charitatis? Siqͥdem hoc p̄miſerat ꝓpterea (inquiēs) adoleſcētule dilexerunt te. Nūc ergo qͣſi dicatecce adoleſcētule amāt te. ⁊ amādo firmiter inherent tibi. meqꝫ mīme iā opꝰ habētnulla mihi cauſa in hac vita vlterius cōmorādi. Idcirco ait. Trahe me poſt te.Hoc ſentirem: ſi dixiſſet. trahe me ad te.Nūc ꝟo quia dicit. poſt te: magis illd̓ mihi poſtulare videt̉: vt ꝯuerſatōis eiꝰ valeat veſtigia ſequi: vt poſſit emulari v̓tuteꝫet normā tenere vite. ⁊ moꝝ queat apprehendere diſciplinaꝫ. In his qͥppe maxīeopꝰ ē adiutorio. qͦ valeat abnegare ſemetip̄am: ⁊ tollere crucē ſuā. ⁊ ſic ſeqͥ chriſtuꝫHic ꝓrſus trahi neceſſe hꝫ ſpōſa: nec ſanetrahi ab alio qͣꝫ ab eoip̄o qͥ ait. Sine menihil poteſtꝭ facere. Scio (inqͥt) me neqͣqͣꝫpoſſe ꝑuenire ad te niſi gͣdiēdo pꝰ te. ſꝫ neqꝫ hͦ qͥdeꝫ: niſi adiutā abs te. iōqꝫ p̄cor vttrahas me pꝰ te. Beatꝰ ſiquidē cuius eſtauxiliū abs te: aſcēſiōes ī corde ſuo diſpoſuit ī valle lachrymaꝝ: ꝑuēturꝰ qn̄qꝫ ad tein mōtibꝰ gaudioꝝ. Quāpauci poſt te odn̄e Ih̓u ire volūt. cū tn̄ ad te ꝑuenire nemo ſit qͥ nolit. hͦ ſcientibꝰ cūctis. quia delectationes in dextera tua vſqꝫ in finem.