Sermo

cor humanū afficiat. Hoc repletus amore facile ad omnē de hmōi ſermone compūgitur. Nihil audit libentiꝰ. nihil legitſtudioſius. nihil frequentiꝰ recolit. nil ſuauius meditatur. Inde holocauſta orationum tanqͣꝫ ex adipe vituli ſaginati impīguat. Aſtat orāti hominis dei ſacra imago. aut naſcentis aut lactentis: aut docentis. aut moriētis. aut reſurgentis. aut aſcēdentis. ⁊ quicqͥd tale occurrerit. vel ſtringat neceſſe eſt animū in amorē virtutumvel carnis exturbet vicia. fuget illecebrasdeſideria ſedet. Ego hanc arbitror p̄cipuam inuiſibili deo fuiſſe cauſam ꝙ voluitin carne videri. ⁊ cū hominibꝰ homo cōuerſari. vt carnaliū videlicet qui niſi carnaliter amare nō poterāt: cunctas primoad ſue carnis ſalutarē amorē affectionesretraheret. atqꝫ ita gradatim ad amorē ꝑduceret ſpiritualē. Nōne deniqꝫ in hͦ gradu adhuc ſtabant qui aiebant. Ecce nosreliquimus om̄ia ⁊ ſecuti ſumꝰ te? Soloprofecto corꝑalis p̄ſentie amore reliquerant om̄ia. adeo vt ſalutaris future paſſionis ⁊ mortis ne audire quidē verbū eqnimiter ſuſtinerent. ſed nec gloriā aſcēdentis poſtmodū niſi cum graui merore ſuſpicere. Hoc enī eſt quod eis dicebat. Qꝛhec locutus ſum vobis. triſticia impleuitcor veſtrū. Itaqꝫ in ſola interim gratia p̄ſentis ſue carnis. eos ab amore omīs carnis ſuſpēderat. Monſtrabat aūt poſteaeis altiorē amoris gradū cū dicerꝫ. Spiritus eſt qui viuificat: caro nō prodeſt qͥcqͣꝫ. Puto hūc aſceuderat iam qui dicebatEt ſi cognouimꝰ chriſtū ẜm carnē. ſꝫ nūciam nō nouimꝰ. Fortaſſis ⁊ nihilominꝰꝓpheta in hocip̄o ſtabat: cū diceret. Spiritus ante faciē noſtrā chriſtꝰ dn̄s. Namquod ſubiungit. ſub vmbra eiꝰ viuemusinter gētes: mihi videt̉ ex ꝑſona incipientium addidiſſe. vt quieſcāt ſaltē ī vmbraqui ſolis ferre ardorē minꝰ validos ſe ſentiunt: ⁊ carnis dulcedine nutriunt̉: dumnec valēt ea ꝑcipere q̄ ſunt ſpiritꝰ dei. Unbram ſiquidē chriſti: carnē reor eſſe ipſiꝰ.de qua obumbratū eſt ⁊ Marie. vt eiꝰ obiectu feruor ſplendorqꝫ ſpiritus illi tēperaretur. In carnis gͦ deuotōne interim cōſoletur qui viuificantē ſpiritū necdū habet. eo dūtaxat modo quo habent illi quiaiunt. Spūs ante faciē noſtrā xp̄s dn̄s.

Et item. Et ſi cognouimꝰ xp̄m ẜm carnēſed nūc iam nō nouimꝰ. Nā alias qͥdemnequaqͣꝫ ſine ſpūſancto vel in carne diligitur chriſtꝰ. ⁊ ſi nō ī illa plenitudine. Cuitamē mēſura deuotōis hec eſt. vt totū corilla ſuauitas occupet. totū ſibi ab amorevniuerſe carnis ac carnalis illecebre vēdicet. Hoc qͥppe toto corde diligere ē. Alioquin ſi carnis mee quālibet ꝯſanguinitatem vel voluptatē forte p̄fero carni domini mei. ꝑ qd̓ me videlicet minꝰ ea implereꝯtingat: que in carne manēs verbo ⁊ exēplo me docuit. Nōne liquido ꝯſtat ꝙ toto nequaqͣꝫ diligo corde. cū id diuiſuꝫ habens partē impendere videar carni eius:partē intorquere ad ꝓpriam? Deniqꝫ ait.Qui amat patrē aut matrē plus qͣꝫ me: nōeſt me dignꝰ. Et qui amat filiū aut filiamplus qͣꝫ me: nō eſt me dignꝰ. Ergo vt breuiter dicā. Toto corde diligere: eſt omneqd̓ blandit̉ d̓ carne ꝓpria vel aliena ſacroſancte carnis eiꝰ amori poſtponere. In qͦ⁊ mūdi eque gl̓iam cōprehēdo. quia gl̓iamūdi gl̓ia eſt carnis. ⁊ qui in ea delectant̉carnales eſſe nō dubiū eſt. Licꝫ ꝟo donū⁊ magnū donuꝫ ſpūs ſit iſtiuſmodi ergacarnē xp̄i deuotō: carnalē tn̄ dixerim hucamorē: illiꝰ vtiqꝫ amorꝭ reſpectu. qͦ nō taꝫverbū caro iā ſapit qͣꝫ v̓bū ſapīa. v̓bū iuſticia. verbū ꝟitas. v̓bū ſanctitas. pietasvirtꝰ. ⁊ ſi qͥd aliud qd̓ ſit hmōi dici p̄t. Ethec nempe oīa xp̄s qͥ factꝰ eſt nob̓ ſapīa adeo ⁊ iuſticia ⁊ ſanctificatio ⁊ redemptioAn tibi eque ⁊ vno modo affecti vident̉. Lis quidē qui xp̄o paſſo pie compatit̉. cōpungitur: ⁊ mouet̉ facile ad memoriā horum que ꝑtulit. atqꝫ iſtiꝰ deuotōis ſuauitate paſcitur ⁊ cōfortat̉ ad queqꝫ ſalubriahoneſta. pia? Itemqꝫ ille qͥ iuſticie zelo ſꝑeſt accenſus. qui veritatē vbiqꝫ zelat. quiſapientie feruet ſtudijs. cui amica ſanctitas vite ⁊ moruꝫ diſciplina. cuius moreserubeſcunt iactantiā. abhorrent detractionem. inuidiam neſciūt. ſuperbiam deteſtantur. omnē humanā gloriā non ſolumfugiunt. ſed ⁊ faſtidiūt ⁊ cōtemnunt: omnem in ſe carnis ⁊ cordis impuritatē vehementiſſime abominant̉ ⁊ perſequūtur.omne deniqꝫ tanqͣꝫ naturaliter et malumreſpuunt ⁊ quod bonū eſt amplectuntur.Nonne ſi compares vtriuſqꝫ affectionescōſtat qd̓ammō illū ſuꝑiorē reſpectu qͥdē