XX

hoīeꝫ hoīs ꝯditorē. At dū naturā prudēter ſelegit a culpa: etiā potēt̓ mortē ꝓpulita nat̉a. In carnis aſſūptōe ꝯdeſcēdit mihi: ī culpe vitatōe ꝯſuluit ſibi. ī mortis ſuſceptiōe ſatiſfec̄ pr̄i. amicꝰ dulcꝭ. ꝯſiliariꝰprudēs. adiutor fortꝭ. Huic ſecurꝰ me credo qͥ ſaluare me velit. nouerit. poſſit. Quēq̄ſiuit? hūc ⁊ vocauit ꝑͦ gr̄am ſuā. nunqͥdveniētē eijciet foras? Sꝫ nec viꝫ nec fraudē metuo ꝓfecto vllā. ꝙ me vicꝫ de manueiꝰ poſſit eruere. qͥ ⁊ vincētē oīa vic̄ mortē⁊ ſeductorē vniuerſitatꝭ ẜpentē arte vtiqꝫſanctiore deluſit. iſto prudētior. illa potētior. Carnis qͥdē aſſumit ꝟitatē: ſꝫ pctā ſimilitudinē: dulcē ꝓrſus ī illa exhibēs ꝯſolatōꝫ infirmo. ⁊ ī hac prudēt̓ abſcōdēs laqueū deceptōis diabolo. Porro vt patrinos recōciliet: mortē fortit̉ ſubit ⁊ ſubigitfundēs p̄ciū nr̄e redēptōis ſanguinē ſuūErgo niſi amaſſꝫ dl̓cit̉: n̄ me ī carcere reqͥſiſſet illa maieſtas. Sꝫ iūxit affectōi ſapentiā: qͣ tyrānū deciꝑet. iūxit ⁊ patīam: q̄placarꝫ offenſū deū pr̄em. Hi ſūt mōi qͦsvob̓ ꝑmiſerā. ſꝫ p̄miſi eos ī xp̄o: vtꝯmēdabiliores haberetꝭ Diſce o xp̄iane a chriſtoquēadmodū diligas xp̄um. Diſce amaredulcit̉. amare prudēt̓. amare fortit̉. Dulcit̉ ne illecti. Prudēt̓ ne decepti. Fortiterne oppreſſi ab amore dn̄i auertamur. Nemd̓i gl̓a ſeu carnis voluptatibꝰ abducarꝭdulceſcat tibi p̄ his ſapīa xp̄s. Ne ſeducaris ſpū mēdacij ⁊ errorꝭ. luceſcat tibi veritas xp̄s. Ne aduerſitatibꝰ fatigerꝭ. ꝯfortꝫte ꝟtꝰ dei xp̄s. Zelū tuū īflāmet charitas.informet ſcīa. firmet ꝯſtātia. Sit feruidꝰſit circūſcpͥtꝰ ſit īuictꝰ. Nec tēporē habeatnec careat diſcretōe. nec timidꝰ ſit. Et vid̓ne forte tria iſta tibi ⁊ ī lege tradita fue rītdicēte d̓o. Diliges dn̄ꝫ deū tuū ex toto cortuo. ⁊ ex tota anīa tua ⁊ ex tota v̓tute tua.Mihi videt̉ ſi aliꝰ ꝯpetētior ſenſꝰ ī hac trina diſtinctōe n̄ occurrit: amor qͥdē cordisad zelū q̄ndā ꝑtinere affectōnis. aīe veroamor ad īduſtriā ſeu iudiciū rōis. v̓tutisaūt dilectio ad aī poſſe referri ꝯſtātiā vl̓vigorē. Dilige gͦ dn̄ꝫ deū tuū. toto ⁊ plenocordis affectu. dilige tota rōis vigilātia ⁊circumſpectōe. dilige ⁊ tota v̓tute. vt necmori p eiꝰ amore ꝑtimeſcas: ſic̄ ſcpͥtū eſt īꝯſeq̄ntibꝰ. qm̄ fortꝭ ē vt mors dilectō: dira ſic̄ inferus emulatio. Sit ſuauis ⁊ dulcis affectui tuo dn̄s ih̓s. ꝯͣ male vtiqꝫ dul

ceſ vite carnal̓ illecebras. ⁊ vīcat dulcedodulcedinē. quēadmodū clauū clauꝰ expellit. Sꝫ ſit nihilominꝰ ītellectui p̄uia lux ⁊dux rōni: n̄ ſolū ob cauēdas heretice fraudis d̓cipulas. ⁊ fidei puritatē ab eoꝝ ꝟſutijs cuſtodiēdā: veꝝ vt cautꝰ qͦꝫ ſis nimiā⁊ īdiſcretā vehemētiā ī tua ꝯuerſatōe vitare. Sit ec̄ fortꝭ ⁊ ꝯſtās amor tuꝰ nec cedēſterroribꝰ nec ſuccūbēs laboribꝰ. gͦ amemꝰaffectuoſe: circūſpecte ⁊ valid̓ ſciētes amorē cordis quē affectuoſū dicīꝰ abſqꝫ eo qͥd̓r aīe dulcē qͥdē. ſꝫ ſeducibilē. iſtū ꝟo abſqꝫ illo qͥ v̓tutꝭ ē rōnabilē eē: ſꝫ fragilē. Et Bvide ī manifeſtꝭ exēplis ita eē vt dicīꝰ Cūegreferrēt diſcipl̓i qd̓ d̓ aſcēſuri mgr̄i diſceſſu ab eod̓ ip̄o audierāt: audier̄t. Si diligeretꝭ me: gauderetꝭ vtiqꝫ qꝛ vado ad patrē. Quid gͦ. Nō diligebāt d̓ cuiꝰ diſceſſione dolebāt? Sꝫ diligebāt qd̓ āmō ⁊ n̄ diligebāt. Diligebāt dulcit̉. ſꝫ minꝰ prudēt̓Diligebāt carnalit̓ ſꝫ n̄ rōnabilit̓. Deniqꝫdiligebāt toto cord̓. n̄ āt tota aīa. Dilectōeoꝝ ꝯͣ ſalutē eoruꝫ. Un̄ ⁊ aiebat. Expeditvob̓ vt ego vadā. culpās ꝯſiliū nō affcm̄Loq̄nti itē d̓ morte ſua fut̉a: obuiare ſibiconātē petꝝ qͥ eū tenere diligebat cū ita vtmemīſtis īcrepādo rep̄ſſit. qͥd ī eo alid̓ qͣꝫīprudētiā rep̄hēdit. Poſtremo qͥd ē. n̄ ſapis q̄ dei ſūt? niſi n̄ ſapiēt̓ diligꝭ. hūanū ſequēs affectū: ꝯͣ diuinū ꝯſiliū. Et vocauitſathanā. eo ꝙ ſaluti ⁊ ſi neſciēs aduerſaret̉qͥ ſaluatorē moriꝓhibebat. Un̄ ⁊ correctꝰrepetētē pꝰ modū triſte v̓bū. mīme iā mori vetuit. ſꝫ ſe ꝯmorituꝝ eē ꝓmiſit. Nō ātīpleuit. qꝛ necdū ad t̓tiū ꝑuenerat gdū. īqͦ v̓tute tota diligit̉ Erat tota aīa doctꝰ diligere. ſꝫ adhuc īfirmꝰ Bn̄ īſtructꝰ. ſꝫ paꝝadiutꝰ. n̄ ignarꝰ miſterij. ſꝫ martirij pauidꝰ. Nō plae illa fortꝭ vt mors dilectō tūcfuit q̄ morti ſuccubuit. fuit āt pꝰ ea cū exꝓmiſſiōe ih̓u xp̄i īdutꝰ v̓tute ex alto. tāta tādē cepit v̓tute diligere. vt ī ꝯcilio ꝓhibitꝰp̄dicare nom̄ ſcm̄. ꝯſtāt̉ ꝓhibētibꝰ rn̄derꝫObedire oꝫ magꝭ d̓o qͣꝫ hoībꝰ. Tūc d̓mūtota v̓tute dilexit cū nec vite ſue peꝑcit ꝓdilectōe. Maiorē ſiqͥdē caritatē nēo hꝫ qͣꝫſi aīaꝫ ſuā pōat qͥs ꝓ amicꝭ ſuis. Quā ⁊ ſimīme tc̄ poſuit. iā tn̄ expoſuit. gͦ n̄ abduciblādicijs. nec ſeduci fallacijs. nec īiurijsfrāgi. toto cord̓. tō aīa. tō v̓tutediligē ē Etnoͣ amorē cordꝭ qd̓āmō eē carnalē. ꝙ magꝭ erga canē xp̄i ⁊ q̄ ī cane xp̄ſgeſſit l̓ iuſſit