Sermo

quicqͥd ſine volūtate vel ꝯſenſu pr̄is ſpiritualis fit. vane glorie deputabit̉ non merC cedi? Nō legiſtis in euāgelio quā formāobediēdi puer Ih̓s puerꝭ ſanctis tradiderit? Nā cū remāſiſſet in hierl̓m: ⁊ dixiſſet in his q̄ patris ſui erāt oportere ſe eſſe.nō acquieſcētibꝰ parentibꝰ eiꝰ. ſeqͥ illos innazareth nō deſpexit. mgr̄ diſcipulos. deus hoīes. verbū ⁊ ſapientia: fabrū ⁊ feminam. Quid etiā addit ſacra hyſtoria. Eterat (inqͥt) ſubditꝰ illis. Quouſqꝫ vos ſapientes eſtis in oculis vr̄is? deꝰ ſe mortalibꝰ credit ⁊ ſubdit. ⁊ vos in vijs vr̄is adhuc ambulatis? Bonū receꝑatis ſpūm:ſꝫ nō bn̄ vtimini eo. Uereor ne aliū ꝓ iſtorecipiatꝭ: qͥ ſub ſpecie boni ſupplātet vos⁊ qui ſpū cepiſtꝭ: carne cōſumemini. Anneſcitis qꝛ angelꝰ ſathane multotiēs trāſfigurat ſe in angelū lucis? Sapīa eſt de⁊ vult ſe amari nō ſolū dulciter: ſꝫ ⁊ ſapiēt̓Un̄ apl̓us. Rationabile (inqͥt) obſeqͥumveſtrū. Alioqͥn facillime zelo tuo ſpūs illudet erroris: ſi ſcīam negligas. Nec habet callidus hoſtis machinamētū efficacius ad tollendā de corde dilectōem: qͣꝫ fiefficere poſſit vt in ea incaute ⁊ nō cū rōeambulet̉. Quāobrem ego cogito modosquoſdā tradere vobis qͣs oꝑe p̄ciū eſt deum diligētibꝰ obſeruare. Sꝫ qꝛ hic ſermofinē deſiderat: cras eos ſi deꝰ vitā mihi etociū qd̓ nūc habemꝰ ad diſſerendū ſeruauerit: explicare conabor. Tūc enī recreatꝭnocturna qͥete ſenſibꝰ: ⁊ qd̓ eſt p̄cipuū oratione p̄miſſa; alacriores. vt iuſtū eſt. ad ẜmonē de dilectiōe ꝯueniemꝰ. p̄ſtāte domino noſtro Ih̓u chriſto cui honor ⁊ gloriain ſecula ſeculoꝝ Amen.Sermo. xx.Ta magiſtri ꝟbis ſermo exordiū ſumat. qͥ nōymat dn̄m Ih̓m: anathema ſitUalde oīno mihi amādꝰ eſt: ꝑ quē ſumviuo ⁊ ſapio. Si ingratꝰ ſum ⁊ indignꝰ.Dignꝰ plane eſt morte qͥ tibi dn̄o ih̓u xp̄erecuſat viuere ⁊ mortuꝰ eſt. ⁊ qͥ tibi non ſapit: deſipit ⁊ qͥ curat eſſe: niſi ꝓpter te: ꝓ nihilo ē ⁊ nihil eſt. Deniqꝫ qͥd eſt hō niſi qꝛtu innotuiſti ei. Propter temetip̄m deꝰ feciſti om̄ia. ⁊ qui eſſe vult ſibi ⁊ nō tibi: nihil eſſe incipit inter om̄ia. Deū time ⁊ mādata eiꝰ obſerua. hͦ eſt (inqͥt) omīs homo-

Ergo ſi hoc eſt oīs ho. abſqꝫ hͦ nihil hoͣ.Inclina tibi deꝰ modicū id qd̓ me dignatus es eſſe. At qͥ de mea miſera vita ſuſcipe obſecro reſiduū annoꝝ meoꝝ. Pro hiſꝟo qͦs viuēdo ꝑdidi. qꝛ ꝑdite vixi. cor cōtritū ⁊ humiliatū deꝰ nō deſpicias. Diesmei ſicut vmbra declinauerūt: ⁊ p̄terierūtſine fructu. impoſſibile eſt vt reuocē: placeat vt recogiteꝫ tibi eos in amaritudineaīe mee. Iā de ſapiētia. an̄ te eſt om̄e deſiderium meū: ⁊ ꝓpoſitū cordis mei. Si qͣeſſet in meꝫ ſeruarē ad te. Sꝫ deꝰ tu ſcis īſipientiā meā. niſi ꝙ hͦ ip̄m fortaſſe ſaꝑe ēꝙ ⁊ ego agnoſco eā. ⁊ quidem ex muneretuo. Auge illud mihi mīme qͥdē ingratoꝓ munuſculo: ſꝫ ſolicito ꝓ eo quod deeſt.Pro his gͦ ita ſum amās te qͣꝫtū poſſum.Sꝫ ē qd̓ me plꝰ mouet. plꝰ vrget. plꝰ accē Edit. Suꝑ oīa (inqͣꝫ) reddit amabilē te mihi Ih̓u bone calix quē bibiſti: opꝰ noſtreredēptionis. Hoc oīno amorē noſtꝝ facile vendicat totū ſibi. Hoc (inqͣꝫ) eſt quodnr̄am deuotionē ⁊ blandiꝰ allicit: ⁊ iuſtiexigit: ⁊ artiꝰ ſtringit: ⁊ afficit vehemētiꝰ.Multū qͥppe laborauit ī eo ſaluator mūdi. nec in om̄i mūdi fabrica tm̄ fatigationis auctor aſſumpſit. Illa deniqꝫ dixit ⁊facta ſunt: mādauit ⁊ creata ſunt. At ꝟohic ⁊ in dictis ſuis ſuſtinuit ꝯtradictoreſ⁊ in factis obſeruatores ⁊ in tormētis illuſores ⁊ in morte exprobratores. Ecce qͦmō dilexit. Adde ꝙ hāc ip̄am dilectōemnō reddidit ſꝫ addidit. Nā qͥs pͥor deditei: ⁊ retribuet̉ ei? Sꝫ vt ſanctꝰ Iohanneseuāgeliſta ait. nō qꝛ nos dilexerimꝰ eū. ſꝫqꝛ ip̄e pͥor dilexit nos. Deniqꝫ dilexit etiānō exiſtētes. Sꝫ adiecit ⁊ reſiſtētes diligere iuxta Pauli teſtimoniū dicētis. qm̄ cūadhuc inimici eſſemꝰ recōciliati ſumꝰ d̓oꝑ mortē filij eiꝰ. Alioqͥn ſi nō dilexiſſet inimicos: nōdū poſſediſſꝫ amicos. ſicut necdūqͦs ſic diligeret eſſent: ſi nō dilexiſſet qͥnōdū eſſent. Dilexit aūt dulcit̉. ſapienterfortit̉. Dulce nēpe dixerim ꝙ carnē induit. cautū ꝙ culpā cauit. forte ꝙ morteꝫ ſuſtinuit. Nā qͦs ſane in carne viſitauit. carnalit̓ tn̄ neqͣqͣꝫ amauit. ſꝫ ī prudētia ſpūsSpūs qͥppe an̄ faciem nr̄am xp̄s dn̄s.emulās nos dei emulatōe: n̄ hoīs. ⁊ certeſaniori qͣꝫ pͥmꝰ adā euā ſuaꝫ. Itaqꝫ qͦs incarne q̄ſiuit: dilexit ī ſpū: redemit ī v̓tute.Plenū ꝓrſus oī ſuauitatꝭ dulcedīe: vid̓re