XIX

eſt neceſſe querere vbi rex ſedere ſolitus ſitnimirū mox occurrit manifeſta ſedes eiꝰ.ceteris altior ornatiorqꝫ ſedilibꝰ. Sic qͦꝫom̄i decoris ornatu cūctis alijs p̄minereſpiritibꝰ iſtos intellige. in quibꝰ ſpeciali qͦdam ſtupēde dignatiōis munere: diuinaelegit reſidere maieſtas. Ꝙ ſi ſeſſio ſignificat̉ magiſteriū: puto illum qͥ vnus ē nobis magiſter in celo ⁊ in terra: dei ſapiētiam chriſtū. cū alias quidē vbiqꝫ attingatꝓpter mūdiciā ſuā. ſpecialius tamē iſtosatqꝫ principaliꝰ tāqͣꝫ ꝓpriam ſedē ſua illuſtrare p̄ſentia. ⁊ inde tāqͣꝫ de ſolēni auditorio docere angelū. docere hominē ſcīam.Inde angelis diuinoꝝ noticia iudiciorūinde cōſilioꝝ archangelis. ibi v̓tutes audiunt. quādo ⁊ vbi ⁊ qualia ꝓferāt ſigna.Ibi deniqꝫ vniuerſi ſiue ſint poteſtates ſiue principatꝰ ſiue dn̄ationes. diſcunt ꝓfecto qͥd ex officio debeāt. qͥd ꝓ dignitate p̄ſumant. ⁊ qͦd p̄cipue cautū eſt om̄ībꝰ. accepta poteſtate ad ꝓpriā volūtatē ſeu gloriam nō abuti. Illa tn̄ celi agmina q̄ cherubin nuncupant̉ (ſi eis ſui vocabuli ſeruetur interpretatō) arbitror nil hr̄e quodab ip̄is aut ꝑ ip̄os accipiāt: cū de ip̄o fonte ad plenū haurire liceat. ipſo eo ꝑ ſe (domino Ieſu dignāter introducēte in oēmplenitudinē veritatis. ⁊ theſauros ſapientie ſcientieqꝫ qͥ in eo om̄es abſcōditi ſunt)largiſſime reuelāte. Sꝫ nec ea que appellata ſūt ſeraphim. qͥppe que ip̄a charitasdeꝰ in ſe adeo traxit ⁊ abſorbuit atqꝫ ī eundeꝫ rapuit ſancte affectōis ardorē. vt vnꝰcum deo eſſe ſpūs videant̉: inſtar ꝓfectoignis. qͥ aerē quē inflāmat dū ſuū ei totuꝫcalorē imprimit. induitqꝫ colorē. nō ignitum. ſed ignē feciſſe cernit̉. Amāt itaqꝫ p̄cipue ꝯtemplari in deo illi quidē ſpiritusſcīam: cuiꝰ nō eſt numerꝰ. hi ꝟo charitatēque nunqͣꝫ excidit. Un̄ ⁊ noīa iſta ſortitiſunt. ex eo quiqꝫ in quo p̄minere vidētur.Nā cherubin quidē plenitudo ſcientie. ſeraphin v̓o incendētia vel incenſa dicunt̉Diligit̉ ergo ab angelis deꝰ ob iudicioꝝſuoꝝ ſummā equitatē. Ab archangel̓ obconſilioꝝ ſummā moderatōem. Porro avirtutibꝰ ob begniſſimā exhibitioneꝫ miraculoꝝ. ꝑ que incredulos dignantiſſimetrahit ad fidē. A poteſtatibꝰ ꝟo ob illamiuſtiſſime potētie vim: qua ſolꝫ a pijs malignantiū ꝓpulſare ⁊ arcere crudelitatem

Ueꝝ a principatibꝰ ob eternā ⁊ originalēillam virtutē: qua dat eſſe ⁊ eſſendi principium om̄i creature ſuꝑiori ⁊ inferiori ſpiritali ⁊ corꝑali. attingēs a fine vſqꝫ ad finem fortiter. A dn̄ationibꝰ quoqꝫ ob placidiſſimā voluntatē. qua licet vbiqꝫ dn̄etur in fortitudine brachij ſui: v̓tute tamēpotētiori ꝓ ſua ingenita lenitate ⁊ imperturbabili trāquillitate diſponit om̄ia ſuauiter. Diligit̉ ⁊ a thronis ob beniuolentiam magiſtre ſapiētie. ſine inuidia ſeſe cōmunicantis: ⁊ vnctionē que gratis docetde omnibꝰ. Ceterū a cherubin ꝓpterea diligitur. quia deꝰ ſcientiaꝝ dn̄s eſt. ⁊ ſciēsquid cuiqꝫ opus ſit ad ſalutē. Diſcrete ꝓuideqꝫ dona ſua digne poſcētibꝰ ꝓut nouit expedire diſtribuit. Aſeraphin quoqꝫquia charitas eſt. ⁊ nihil odit eoꝝ q̄ fecit.⁊ vult omnes homines ſaluos fieri et adagnitionē veritatis venire. Hi gͦ om̄es ꝓ But capiunt diligūt. Sꝫ enī adoleſcentuleqm̄ minus ſapiūt: minꝰ ⁊ capiūt. nec omnino ſufficiūt ad tam ſublimia. Paruuleqͥppe ī xp̄o ſunt lacte ⁊ oleo nutriēde. Ergo ex vberibꝰ ſponſe opus ſumere habētvnde diligāt. Habet oleū effuſum ſpōſa:ad cuiꝰ ille excitātur odorē guſtare et ſentire qͣꝫ ſuauis eſt dn̄s. Cūqꝫ amore flagrātes ꝑſenſerit: ꝯuertens ſe ad ſponſum. oleum ait effuſum nomē tuū. ꝓpterea adoleſcētule dilexerūt te nimis. Quid ē nimis?valde. vehemēter. ardenter. Uel certe magis ex obliquo vos qͥ nuper veniſtis tangit ſpiritalis ſermo: veſtrā illā quā et nosfrequēter reprimere conati ſumus minuſdiſcretā vehementiā: īmo intemperātiaꝫꝓrſus nimiū obſtinatā redarguēs. Nonvultis eſſe cōmuni cōtenti vita. Nō ſufficit vobis regulare ieiuniū. nō ſolēnes vigilie. nō impoſita diſciplina. non mēſuraquā vobis partimur in veſtimētis ⁊ alimētis. priuata p̄fertis cōmunibꝰ Qui veſtri curā ſemel nobis credidiſtis: qͥd rurſum de vobis vos intromittitis. Nā illāqua totiēs deum cōſcientijs veſtris teſtibus offendiſtis: ꝓpriā ſcꝫ voluntateꝫ veſtram. ecce nūc iteꝝ magiſtrā habetis: nōme. Illa vos nature docet nō parcere. rationi nō acquieſcere. nō obtemperare ſeniorum cōſilio vel exemplo. nō obedire nobis. An ignoratꝭ qꝛ melior eſt obedientiaqͣꝫ victime. Nō legiſtis in regula veſtraꝙ