Druckschrift 
Sermones sancti Bernardi abba-//tis clareuallis super Ca[n]tica ca[n]tico[rum]
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Sermo

Nā infuſum iā erat. Iā celi habebāt illd̓Iā angelis īnotuerat. Eſt aūt forꝭ miſſū⁊ qd̓ angelis ita erat infuſum vt eſſet ⁊ pͥuatū. effuſum ⁊ in hoīes eſt. ita vt iā tuncmerito clamaret̉ de terra. Oleū effuſuꝫ nomē tuū. ſi non ingrate plebis exoſa ꝑuicacia obſtitiſſet. Ait enī. Ego ſum deꝰ abraN am. ⁊ deꝰ Iſaac ⁊ deꝰ iacob. Currite gentes. ad manū eſt ſalꝰ. effuſum ē nomē qd̓qͥcūqꝫ īuocauerit ſaluꝰ erit. Angeloꝝ deꝰetiā hoīm deū ſe noīat. Oleū miſit in Iacob: ⁊ cecidit ī iſrl̓. Dicite fratribꝰ veſtrisDate nobis de oleo vr̄o. Si nolūt. rogate dn̄m olei vt mittat ⁊ vob̓. Dicite. Auferopprobriū nr̄m. Ne q̄ſo inſultet maliuolus dilecte tue: quaꝫ a finibꝰ terre euocareplacuit tibi. tāto vtiqꝫ dignātiꝰ. qͣnto minus dignā. Decet ne obſecro vt benignipatriſfamilias inuitatos ſeruꝰ nequā excludat? Ego ſum (ais) deꝰ abraā: ⁊ deꝰ iſaac: ⁊ deꝰ iacob. Et nō ampliꝰ? Effundeeffunde. aperi manū tuā adhuc. ⁊ īple omne aīal bn̄dictiōe. Ueniāt ab oriēte ⁊ occidēte: ⁊ recumbāt cū abraā iſaac ⁊ iacob īregno celoꝝ. Ueniāt veniāt tribꝰ tribꝰ domini: teſtimoniū iſrael ad ꝯfitēdū noī domini. Ueniāt ⁊ recūbant epulent̉ ⁊ delectent̉ in leticia ⁊ vnꝰ vbiqꝫ reſonet ī voceexultatōis ⁊ ꝯfeſſionis ſonꝰ epulātis: oleum effuſum nomē tuū. Unū ſcio. ſi Philippū ⁊ Andreā habuerimꝰ oſtiarios: repulſam oīno nō patimur qͥcūqꝫ oleū petimus. qͥcūqꝫ volumꝰ Ih̓m videre. Incūctāter Philippꝰ dicet andree. Andreasaūt ⁊ Philippꝰ dicēt ieſu. Ieſus aūt qͥd?Profecto qͥdē ieſus. Niſi gͣnū frumēti cadens ī terrā mortuū fuerit: ip̄m ſoluꝫ manet. Si aūt mortuū fuerit: multū fructuꝫaffert. Moriat̉ igit̉ gͣnū: ⁊ ſurgat gētiumſeges. Oportꝫ pati xp̄m ⁊ reſurgere a mortuis ⁊ p̄dicari. In noīe eiꝰ pnīam ⁊ remiſſionē pctōꝝ: nō ſolū in iudeā ſꝫ etiā ī omnes gētes. qͣtenꝰ ab vno noīne qd̓ eſt chriſtus milia miliū credētiū xp̄iani dicātur:Oº ⁊ dicāt. Pleū effuſum nomē tuū. Agnoſco enī nomē qd̓ ī Iſaia legi. Seruos ſuos (inqͥt) vocabit noīe alio. in qͦ qui bn̄dictus eſt ſuꝑ terrā: bn̄dicet̉ in dn̄o: Amen.O nomē bn̄dictū. O oleū vſqꝫ quaqꝫ effuſum. Quo vſqꝫ? de celo ī iudeaꝫ. ⁊ inde inoēm terraꝫ excurrit. ⁊ de toto orbe clamateccl̓ia: oleū effuſum nomē tuū. Effuſum

plane: qd̓ nō ſolū celos terraſqꝫ ꝑfudit: ſꝫaſꝑſit ⁊ inferos: adeo vt ī noīe Ih̓u om̄egenu flectat̉ celeſtiū terreſtriū ⁊ infernoꝝ⁊ oīs lingua ꝯfiteat̉: ⁊ dicat Oleū effuſuꝫnomē tuū. Ecce xp̄s. ecce ieſus. vtrūqꝫ īfuſum angel̓. vtrūqꝫ effuſum ī hoīes. ⁊ illos hoīes qͥ cōputruerāt tanqͣꝫ iumēta inſtercore ſuo: hoīes ⁊ iumēta ſaluās: quēadmodū ml̓tiplicauit miſcd̓iam ſuā deꝰqͣꝫ carū qͣꝫ vile. Uile ſꝫ ſalubre. Si vile n̄eſſet: nō mihi effunderet̉. Si ſalubre noneſſet: n̄ me lucraret̉. Particeps noīs ſum.Et hereditatꝭ. Chriſtianꝰ ſum. frater chriſti ſum. Si ſum qd̓ dicor: heres ſum dei.coheres aūt xp̄i. Et qͥd miꝝ ſi ſpōſi effuſum ē nomē: cū ip̄e qͦꝫ effuſus ſit. Nam ſemetip̄m exinaniuit formā ſerui accipiēs.Deniqꝫ ait. Sicut aqͣ effuſus ſum. Effuſa eſt plenitudo diuinitatꝭ: habitās ſuperterrā corꝑalit̓: vt de illa plenitudine om̄sqͥ corpꝰ mortꝭ geſtamꝰ capemuſ. ac vitaliodore repleti: diceremꝰ. Oleū effuſum nomē tuū. En qd̓ nomē effuſum? ⁊ qͣliter etqͣtenꝰ. Cur v̓o oleū? Nā hͦ nōdū dixi. Inſermone ſuꝑiore dicere ceperā. ſꝫ interuenit ſubito aliud qd̓ p̄dicendū videbatur.qͣꝫqͣꝫ intermiſerim vltra qͣꝫ credidi. Qd̓ n̄aliud eſſe reor niſi ꝙ fortꝭ mulier ſapiētiamiſit manū ad colū. ⁊ digiti eiꝰ app̄hēderūt fuſum. Nouit enī modicā lanā ⁊ linūin longū ꝓducere filū atqꝫ in tele extēderelatitudinē. ⁊ ſic om̄s domeſticos ſuos veſtire duplicibꝰ. Eſt ꝓculdubio inter oleuꝫ⁊ nomē ſpōſi ſil̓itudo. nec ocioſe ſpūſſanctus alterutrū cōparauit. Ego aūt dico ītriplici qͣdā qualitate olei. qd̓ lucet paſcit⁊ vngit: Si vos melius nō habetꝭ: fouetignē. nutrit carnē. lenit dolorē. lux. cibus.medicina. Uide idē nūc ⁊ de ſpōſi noīe Qlucet p̄dicatū. paſcit recogitatū. īuocatuꝫlenit ⁊ vngit. Et ꝑcurramꝰ ſingula. Un̄putas ī toto orbe tāta ⁊ tā ſubita fidei luxniſi de p̄dicato ieſu? Nōne ī huiꝰ noīs luce deꝰ nos vocauit ī admirabile lumē ſuum. qͥbꝰ illuminatꝭ ⁊ ī lumīe iſto vidētibꝰlumē dicat merito Paulꝰ. Fuiſtis aliqn̄tenebre: nūc aūt lux īdn̄o? Hoc deniqꝫ nomen corā regibꝰ ⁊ gētibꝰ ⁊ filijs iſrl̓ portare iuſſus ē iſdē apl̓s: ⁊ portabat nomē tāqͣꝫ lumē: ⁊ illumīabat patriā et clamabatvbiqꝫ. Nox p̄ceſſit: dies aūt appropinqͣuit. abijciamꝰ gͦ oꝑa tenebraꝝ ⁊ īduamur