Druckschrift 
Sermones sancti Bernardi abba-//tis clareuallis super Ca[n]tica ca[n]tico[rum]
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

inde patiētior ad laborē. inde ardētior adamorē. inde ſagacior ad cautelā. inde humilior ꝓ ꝯſciētia. inde acceptior ꝓ verecūdia. inde ad obediendū paratior. inde adgr̄aꝝactionē deuotior ac ſolicitior. Deniqꝫ illa (vt dictū ē) murmurāte ⁊ memorātemerita ſua ⁊ labores ⁊ pondꝰ diei ⁊ eſtuseccl̓ia bn̄ficiū recolit dicēs. Oleū effuſuꝫnomē tuū. Hoc plane teſtimoniū iſrl̓ adꝯfitendū noī dn̄i. Nō tn̄ iſrl̓ ẜm carnē: ſꝫeiꝰ qͥ ẜm ſpm̄ eſt. Nā hͦ ille qͦ pacto dicat?Nō ꝙ nō habeat oleū: ſꝫ nō habet effuſuꝫHabet: ſꝫ recōditū. habet in codicibꝰ: ſꝫ n̄in cordibꝰ. Foris heret in lr̄a. ꝯtrectat manibꝰ vas plenū ſꝫ ⁊ clauſuꝫ. nec aꝑit vt vnguat̉. Intꝰ: intꝰ eſt vnctio ſpūs. aꝑi ⁊ vngere. ⁊ iā nō eris domꝰ exaſperās. Quidfacit oleū in vaſis: ſi nō ſentias ⁊ in membris? Quid tibi ꝓdeſt piū ſaluatorꝭ nomēlectitare in libris: nec hr̄e pietatē in moribus? Oleū eſt. Effunde ⁊ ſenties ꝟtutemeiꝰ. q̄ triplex eſt. Sꝫ iudeꝰ iſta faſtidit. voſaudite. Uolo dicere cur nomē ſponſi oleocōparet̉ qd̓ nōdū dixerā. Et tres huiꝰ reoccurrūt cauſe. At qm̄ pluribꝰ vocabulisappellat̉ (eo ꝙ nullū quoꝓprie dicat̉ inuenit̉: ineffabilis qͥppe eſt) pͥus nobis inuocādus eſt ſpūſſanctꝰ. vt de multis vnumqd̓ vult hͦ loco intelligi. qm̄ ſcripto deſignare nō placuit) ꝑ ſe nob̓ aꝑire digneturSꝫ hoc qͦꝫ alias. Nā ⁊ ſi in ꝓmptu nunceſſent omnia. ⁊ neqꝫ vos onerati: nec egofatigatꝰ eſſem: hora tn̄ finē indicit. Tenete in quo attētos vos reddidi: vt non ſitcras neceſſe repetere: hͦ incūbit. hoc ī manibꝰ eſt. docere ſcꝫ cur nomē ſpōſi oleo cōparet̉: ⁊ qd̓ de noībꝰ? Et qm̄ non poſſumego a me dicere qͥcqͣꝫ: indicta oratio eſt vtnobis ſponſus ip̄e reuelet ꝑ ſpm̄ ſuū Ieſus chriſtus dn̄s nr̄ cui eſt honor ⁊ gl̓ia īſecula ſeculoꝝ Amen. Sermo. xv.Enignus ē ſpiritus ſapiētie. ⁊ non ꝯſueuit eſſedifficilis ſe inuocātibꝰ. qͥ ſepe ⁊an̄qͣꝫ inuocet̉: dicit. Ecce aſſum. Auditeiam qd̓ orantibꝰ vobis: ꝑ me indicare dignat̉ de eo qd̓ heri ad hͦ ipſum diſtulimuſ⁊ orationū veſtraꝝ fructū tēpeſtiuū percipite. En on̄do nomē qd̓ oleo merito comparat̉. ⁊ qͦ merito dicā. Multa qͥdē ſpōſi

vocabula ſparſa ꝑ oēm diuinā paginamlegitis. ſꝫ in duo ea vobis vniuerſa cōplector. Nullū vt arbitror reperietꝭ: qd̓ n̄ autpietatis gr̄am. aut potētiā maieſtatis ſonet. Spus ita dicit etiā ꝑ ſibi familiariꝰorganū. Duo hec audiui. qꝛ poteſtas deīeſt. ⁊ tibi dn̄e miſcd̓ia. Ergo ẜm maieſtatem ſanctū ⁊ terribile nomen eiꝰ. Scd̓mpietatē. nō eſt nomē aliud ſub celo datuꝫhoībꝰ in qͦ oporteat nos ſaluos fieri. Sꝫexemplis magis ꝑſpicuū fiet. Hoc eſt (inquit) nomē qd̓ vocabūt eū dn̄s iuſtus nr̄Nomē potētie ē. Itē. Et vocabit̉ nomeneiꝰ emanuel. Pietatē inſinuat. Itē ip̄e deſe. Uos vocatis me ait mgr̄ ⁊ dn̄e. Primū gratie eſt. ſecūdū maieſtatis. Nō eniꝫminus piū eſt docere animū ſcīam qͣꝫ p̄bere eſcam corꝑi. Rurſum ꝓph̓a. Uocabitur (inqͥt) nomē eiꝰ admirabil̓. ꝯſiliariꝰ.deus fortis. pr̄ futuri ſeculi. pͥnceps pacꝭPrimū. tertiū. quartū maieſtatē ſonāt. reliqua pietatē. Qd̓ hoꝝ gͦ effundit̉. Profecto maieſtatꝭ ac potētie nomē in id qd̓ eſtpietatis ⁊ gr̄e qd̓ammō trāſfundit̉: ipſuꝫqꝫ effundit̉ abude ꝑ ih̓m xp̄m ſaluatoreꝫnr̄m. Nomē (vbi cauſa) qd̓ deꝰ eſt. nōne īid qd̓ eſt nobiſcū deꝰ. hoc eſt. in emanuelliq̄ſcit ⁊ deficit. Sic admirabilis ī id qd̓eſt ꝯſiliariꝰ. ſic deꝰ ⁊ fortis ī ea q̄ ſunt pat̓.futuri ſeculi ⁊ pͥnceps pacis. Et dominꝰuſtꝰ noſter. miſericors ⁊ miſerator dn̄sNō dico nouū qͥd. quondā qͦꝫ nihilominus abram in abraā. ⁊ ſaray in ſaram effuſa ſunt. ⁊ iā tūc ſalutifere effuſiōis celebratū p̄figuratūqꝫ miſteriū recordamur. vbiiam illd̓ qd̓ apud antiqͦs tā terribiliter qͣꝫfrequent̓ ītonare ſolebat. ego dn̄s. ego dominꝰ. Mihi dictat̉ orō: cuiꝰ pͥncipiū nomine dulce paterno: ſequētiū obtinēdarūpetitionū p̄bet fiduciā. Serui nomināt̉amici. ⁊ reſurrectio nō ſaltē diſcipulis ſedfratribꝰ nūciat̉. Nec miꝝ ſi cū venit plenitudo tꝑis facta ē effuſio nomīs. deo quippe qd̓ ꝑ iohelē ꝓmiſerat adimplēte ⁊ effūdēte de ſpū ſuo ſuꝑ oēm carnē. cū tale aliqͥd ⁊ apd̓ hebreos olimꝯtigiſſe legā. Credo vos p̄uolare ⁊ ſcire iā qͥd dicere velimQuale erat inqͣꝫ qd̓ ſciſcitāti moyſi pͥmorn̄ſum eſt. Ago ſum qͥ ſuꝫ. ⁊ qͥ eſt miſit mead vos. Neſcio an vl̓ ip̄e moyſes caperetſic: ſi nō videlicꝫ effunderet̉. Sꝫ fuſum ē.⁊ captū eſt: Nec mō fuſum ſed ⁊ effuſum.