Sermo

dis honorificabit me. Ueꝝ ſi non eſt ſpecioſa laus in ore peccatoris. nōne ꝑneceſſariam habetis ꝯtinentie virtutē ꝑ quamfiat vt nō regnet peccatū in veſtro mortali corpore? Porro cōtinentia nō habꝫ meritum apud deū que gl̓iam requirit hūanam. Ideoqꝫ maxime opꝰ eſt etiā puritate intentionis: qua ſoli mens veſtra deo ⁊placere appetat ⁊ valeat inherere. Neqꝫ eīaliud eſt inherere deo qͣꝫ videre deū. qd̓ ſolis mūdis cordibꝰ ſingulari felicitate donatur. Cor mundū habebat Dauid qͥ dicebat deo. Adheſit aīma mea poſt te. ItēMihi autē adherere deo bonū eſt. Uidēdo adherebat. ⁊ adherendo videbat. Anime ergo in his exercitate celeſtes ſeſe nuncij familiares exhibēt ⁊ frequētes: preſertim ſi frequenter orantē ꝑſenſerint. Quisdabit mihi per vos o benigni principespetitiones meas innoteſcere apud deuꝫ?Non enī deo cui etiā cogitatio hominisconfitet̉: ſed apud deū. hoc eſt. ipſis qͥ cuꝫdeo ſunt. taꝫ beatis v̓tutibus. qͣꝫ carne ſolutis ſpiritibꝰ. Quis ſuſcitabit me de terra inopem ⁊ de ſtercore eriget pauperem:vt ſedeā cū principibus ⁊ ſoliū glorie teneam? Nō ambigo quin gratāter in palacio colligant quē dignāter in ſterquilinioviſitant. Deniqꝫ letati ſunt de cōuerſione⁊ in aſſumptiōe non agnoſcēt? Vos itaqꝫ puto inter orandū alloqͥ ſpōſam ⁊ ip̄istanqͣꝫ ſponſi domeſticis ac ſodalibus deſiderium cordis ſui aperire cū ait. Oſculetur me oſculo oris ſui. Et vide familiareamicumqꝫ colloquiū anime in carne ſuſpirantis cū celeſtibus poteſtatibꝰ Geſtitin oſcula. petit quod cupit: nō tamen nominat quē amat. quia illos noſſe non dubitat. vtpote de quo ſibi frequēs cuꝫ illisſoleat eſſe confabulatio. ꝓpterea nō dicitOſculetur me ille vel ille. ſed oſculetur metm̄. Sicut ⁊ Maria magdalena non exprimebat ex nomīe quē quereret. ſꝫ tm̄ aiebat ei quem putabat ortulanū. Domineſi tu ſuſtuliſti cū? Quē eū? Non aperit. qͥapalam om̄ibꝰ eſſe credit quod a ſuo cordenec ad momentum recedere poteſt. Itaergo ⁊ iſta loquēs ſodalibus ſpōſi ſui tāqͣꝫ cōſcijs ⁊ quibꝰ ſe nouerat manifeſtā. tacito nomine repēte in hec de dilecto v̓baꝓrūpit. Oſculet̉ me oſcl̓o orꝭ ſui. De qͦ iāoſculo nolo vos diutiꝰ ꝓtrahere. ſed ſer-

mone craſtino audietis qͥcqͥd orantibusvobis ſuggerere mihi inde dignabit̉: docens de omnibꝰ vnctio. Neqꝫ enī hoc ſecretū reuelat caro ⁊ ſanguīs. ſed is qͥ ſcrutatur ꝓfunda dei ſpūſſanctꝰ. Qui a patrefilioqꝫ ꝓcedens cū ip̄is pariter viuit ⁊ regnat in ſecula ſeculoꝝ Amen.Sermo. viij.Odie vobis ſi ⁊cut heſterna ꝓmiſſione tenetꝭ d̓ſummo. id eſt de oris oſculo diſputare ꝓpoſitū eſt. Audite attendiꝰ qd̓ ſapit ſuauiꝰ: ⁊ guſtat̉ rariꝰ. ⁊ intelligit̉ difficilius. Mihi videt̉ (vt paulo altiꝰ inchoem) ineffabile quoddā atqꝫ inexpertū omni creature oſculū deſignaſſe qͥ ait. Nemonouit filiū niſi pater: ⁊ nemo nouit patrēniſi filiꝰ: aut cui voluerit filius reuelare.Pater enī diligit filiū ⁊ ſingulari dilectione amplectit̉. ſummꝰ equalē. eternus cōeternū. vnuſ vnicū. Sꝫ enī nō minori ip̄ea filio affectione aſtringit̉. quippe ꝓ cuiꝰamore ⁊ morit̉ ip̄o atteſtante cuꝫ ait. Utſciant om̄es qꝛ diligo patrem. ſurgite eamus. haud dubiū qn̄ ad paſſioneꝫ. Illaitaqꝫ mutua gignētꝭ genitiqꝫ cognitio pariter ⁊ dilectio. qͥd niſi oſculū eſt ſuauiſſimū? ſed ſecretiſſimū. Ego ꝓ certo ad tantū ⁊ tam ſanctū diuini amoris archanuꝫne ip̄am qͥdem angelicā admitti arbitrorcreaturā. Etenim paulo hoc ip̄m ſapiētepax illa exuperat oēm etiā angelicū ſenſū.Unde nec iſta qͣꝫqͣꝫ multū p̄ſumēs audettn̄ dicere. oſculet̉ me ore ſuo. ſoli illd̓ ſcꝫ reſeruās patri. ſꝫ aliqͥd minꝰ poſtulās. oſculet̉ me (inqͥt) oſculo oris ſui. Uidete nouāſpōſam nouū oſculū accipientē. nō tn̄ abore: ſꝫ ab oſculo oris. Inſufflauit (inquit)is. haud dubiū qͥn ih̓s apl̓is .i. pͥmitiueeccl̓ie. ⁊ dixit. Accipite ſpm̄ſctm̄. Oſculūꝓfecto fuit. Quid? corporeus ille flatus?Nō. ſꝫ īuiſibilis ſpūs. qͥ ꝓpterea ī illo dn̄ico flatu datꝰ ē. vt ꝑ hͦ intelligeret̉ ⁊ ab ip̄oparit̓ tāqͣꝫ a pr̄e ꝓcedere tāqꝫ ꝟe oſculumqd̓ oſculāti oſculatoqꝫ cōe ē. Itaqꝫ ſuffic̄ſpōſe ſi oſculet̉ ab oſculo ſpōſi. etiā ſi nonoſculet̉ ab ore. Nec eī exiguuꝫ qͥd aut vileputat oſculari ab oſcl̓o. qd̓ n̄ eſt alid̓ niſi īfundi ſpūſancto. Nempe ſi recte pr̄ oſculans. filius oſculatus accipitur. non eritab re oſculū ſpm̄ſcm̄ intelligi. vtpote qui