VIII
que ita ꝓprio deebriebat̉ amore vt maieſtatem non cogitet. Quid enī? reſpicit terram ⁊ facit eā tremere. ⁊ iſta ſe ab eo poſtulat oſculari. Ebria ne eſt? Ebria prorſusEt forte tūc cū ad iſta ꝓrupit exierat d̓ ceſla vinaria quo ſe nimiꝝ introductā poſtmodū gloriatur. Nā ⁊ Dauid de quibuſdam dicebat deo. Inebriabunt̉ ab vbertate domꝰ tue: ⁊ torrente voluptatꝭ tue potabis eos. O quāta amoris vis. quantain ſpiritu libertatis fiducia. Quid manifeſtius. quia ꝑfecta charitas foras mittittimorē? Uerecūde tamen nō ad ip̄m ſpōſum ſermonē dirigit. ſed ad alios tanqͣꝫ d̓abſente. Oſculet̉ me inquiēs oſculo orisſui. Grandis quippe res petit̉. ⁊ opus eſtverecundia comitari p̄cem: cōmēdari petenteꝫ. Itaqꝫ ꝑ domeſticos ⁊ intimos acceſſus ad intima querit̉. ambit̉ ad deſideratum. Qui nā illi? Credimꝰ ſanctos angelos aſtare orantibꝰ. offerre deo preces ⁊vota hominū. vbi tam̄ ſine ira ⁊ diſceptatione leuari puras manꝰ ꝑſpexerint. Probat hoc angelꝰ ita loquēs ad Thobiam.Quando orabis cū lachrymis: ⁊ ſepeliebas mortuos: ⁊ derelinquebas prandiū:⁊ mortuos abſcōdebas per diē in domotua. ⁊ nocte ſepeliebas: ego obtuli orōemtuam dn̄o. Puto id vobis ſatꝭ ⁊ alijs ſcripture teſtimonijs ꝑſuaſum. Nā qd̓ pſallentibꝰ quoqꝫ dignāter admiſceri ſctī angeli ſoleāt. qͥd eo manifeſtiꝰ qd̓ pſalmiſtaait. Preuenerūt principes cōiuncti pſallentibꝰ: in medio iuuenculaꝝ timpaniſtriarum. Unde ⁊ dicebat. In ꝯſpectu angelorum pſallā tibi. Doleo ꝓinde aliqͦs veſtrū graui in ſacris vigilijs deprimi ſomno: nec celi ciues reuereri. ſed in pn̄tia pͥncipum tanqͣꝫ mortuos apparere. cuꝫ vr̄aipſi alacritate ꝑmoti veſtris intereſſe ſolēnijs delectent̉. Uereor ne veſtrā deſidiaꝫquādoqꝫ abominātes cū indignatōe recedant. ⁊ incipiat vnuſquiſqꝫ veſtruꝫ ſerocū gemitu dicere deo. Lōge feciſti notosmeos a me: poſuerūt me abominatōeꝫ ſibi. Et illud. Elōgaſti a me amicū ⁊ ꝓximū: ⁊ notos meos a miſeria. Itē. Qui iuxta me erāt de lōge ſteterūt: ⁊ vim faciebātqͥ querebāt aīam meā. Pro certo enī ſi ſea nobis boni ſpūs elōgauerint: impetusmalignoꝝ qͥs ſuſtinebit? Dico gͦ his quieiuſmodi ſunt. Maledictꝰ qͥ opꝰ dei facit
negligēter. Dicit qͦꝫ non ego ſꝫ dn̄s. Utinā te calidū aut frigidū inueniſſem. ſꝫ qͥate tepidū inueni incipiā te euomere ex oremeo. Eaꝓpter attēdite pͥncipes vr̄os cūſtatis ad orādū vel pſallēdū. ⁊ ſtate cū reuerētia et diſciplina. ⁊ gl̓iamini qꝛ angeliveſtri qͦtidie vidēt faciē patris. Nimiruꝫmiſſi in miniſteriū ꝓpter nos qͥ hereditatem capimꝰ ſalutꝭ. deuotōꝫ nr̄am in ſuꝑna ferūt: referūt gr̄am. Uſurpemꝰ officiūqͦꝝ ſortimur ꝯſortiū vt in ore infantium ⁊actentiū ꝑficiat̉ laus. Dicamꝰ eis. Pſallite deo nr̄o: pſallite. Atqꝫ audiamꝰ eos viciſſim rn̄dentes. Pſallite regi nr̄o pſalliteLaudē gͦ cū celi cātoribꝰ in cōe ducētes Pvtpote ciues ſanctoꝝ ⁊ domeſtici dei pſallite ſapiēter. Cibꝰ in ore: pſalmꝰ in cordeſapit. Tn̄ illū terere nō negligat fidelis etprudēs aīa qͥbuſdā dētibꝰ intelligētie ſuene ſi forte integrū glutiat ⁊ nō māſum fruſtret̉ palatū ſapore deſiderabili ⁊ dulcioriſuꝑ mel ⁊ fauū. Offeramꝰ cū apl̓is in celeſti ꝯuiuio ⁊ in dn̄ica mēſa fauum mellis.Del in cera deuotio in lr̄a eſt. Alioqͥn litꝰtera occidit: ſi abſqꝫ ſpūs ꝯdimēto glutieris. Si aūt cū apl̓o pſallas ſpū: pſallas⁊ mēte. cognoſces ⁊ tu de illius veritate ẜmonis quē dixit Ih̓s. Uerba q̄ locutusſum vobis ſpūs ⁊ vita ſūt. Et itē quē legimus dicēte ſapīa. Spūs meus ſuꝑ mel̓dulcis. Sic delectabit̉ ī craſſitudine aīatua. ſic holocauſtū tuū pingue fiat. Sicplacabis regē. ſic placebis pͥncipibꝰ. ſic d̓niqꝫ totā tibi curiā beniuolam reddes: ⁊odorati odorē ſuauitatꝭ in celeſtibꝰ d̓ te qͦꝫdicēt. Que eſt iſta q̄ aſcēdit ꝑ deſertū ſicutvirgula fumi ex aromatibꝰ mirre ⁊ thurꝭ⁊ vniuerſi puluerꝭ pigmētarij? Principeſ(inqͥt) iuda duces eoꝝ. pͥncipes zabulon:⁊ pͥncipes neptalim. hͦ eſt. ꝯfitētiū. ꝯtinētiū. ꝯtēplātiū. Norūt ſiqͥdē pͥncipes nr̄iregi ſuo acceptā eſſe pſallētiū ꝯfeſſionemꝯtinētiū fortitudinē. ꝯtēplātiū puritateꝫ⁊ ſolliciti ſūt exigere a nob̓ iſtiꝰ mōi pͥmitias ſpūs. q̄ ꝓfecto n̄ alid̓ ſūt qͣꝫ pͥmi ⁊ puriſſimi fructꝰ ſapīe. Qd̓ eī nō ignoratꝭ iudas laudās ⁊ ꝯfitēs. ⁊ zabulō habitacl̓mfortitudīs. neptalī ceruꝰ emiſſꝰ īterp̄tat̉.Qui nimiꝝ agilitatis ſue ſaltibꝰ exprimitꝰſpeculantis exceſſus. Sed ⁊ opaca penetrare nemorū (vt ille ſenſuum) conſueuit.Scimus aūt qui dixerit Sacrificiū lau Ꝙ