Druckschrift 
Sermones sancti Bernardi abba-//tis clareuallis super Ca[n]tica ca[n]tico[rum]
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Sermo

veritas obuiauerūt ſibi. deniqꝫ vniuerſevie dn̄i miſcd̓ia ⁊ ꝟitas. Felix mēs cui ſemel dn̄s ih̓s vtrūqꝫ infixerit pedē. A duobus ſignis cognoſcite eā q̄ hmōi eſt. q̄ ſecū neceſſe ē referat diuīs imp̄ſſa veſtigijsIp̄a ſunt timor ⁊ ſpes. ille iudicij. illa miſericordie rep̄ſentās imaginē. Merito beneplacitū eſt deo ſuꝑ timētes eū. ⁊ in eisqͥ ſperāt ſuꝑ miſcd̓ia eiꝰ. cū ſapīe timor initiū ſit. ſpes ꝓfectꝰ. Nā ꝯſūmationeꝫ ſibicharitas vēdicat. Que cū ita ſint: nō paruus fructꝰ eſt in pͥmo hͦ oſculo qd̓ ad pedes accipit̉. tantū curato vt neutro fraudaris illoꝝ. Porro enī ſi iā dolore peccatmorderis ⁊ iudicij timore cōpūgeris. veritatis iudicijqꝫ veſtigio labia imp̄ſſiſti.Ꝙ ſi timorē dolorēqꝫ diuīe intuitu bonitatis ⁊ ſpe ꝯſequēde indulgentie tēperasetiā miſcd̓ie pedem amplecti te noueris.Alioqͥn alteꝝ ſine altero oſculari nō expedit. qꝛ recordatio ſoliꝰ iudicij in baratruꝫdeſperatōnis p̄cipitat. ⁊ miſcd̓ie fallax eſſentatio peſſimā generat ſecuritatē. Datūeſt ⁊ mihi miſero nōnunqͣꝫ ſedere ſecꝰ pedes dn̄i Ih̓u. ⁊ mō hunc mō illū tota deuotiōe amplecti inqͣntū me ſua benignitas dignabat̉ admittere. At ſi qn̄ miſerationis oblitꝰ: ſtimulante ꝯſciētia iudiciopaulo diutiꝰ inhererē: mox metu incredibili ac miſerabili ꝯfuſione deiectꝰ et tenebroſo circūfuſus horrore. hͦ ſolū palpitāſde ꝓfundis clamabā. Quis nouit ptāteꝫire tue. ⁊ p̄ timore tuo irā tuā dinumerareꝘ ſi eo relicto pedē miſcd̓ie plꝰ tenere cōtingeret tāta ecōtrario incuria ⁊ negligentia diſſoluebar vt ꝯfeſtim ⁊ or̄o tepidior.⁊ actio pigrior. ⁊ riſus ꝓmptior. ⁊ ſermoincautior. ⁊ oīs deniqꝫ vtriuſqꝫ hoīs ſtatus incōſtātior appareret. Proinde magiſtra inſtructꝰ exꝑiētia: nō iudiciū iā ſolum aut ſolā miſcd̓iā: ſꝫ mīam parit̓ ⁊ iudiciū cātabo tibi dn̄e. In eternū nō obliuiſcar iuſtificatōes tuas iſtas. Cātabileſmihi erāt ambe parit̓ ī loco ꝑegrinatiōismee: qͦuſqꝫ miſcd̓ia ſuperexaltata iudiciomiſeria ꝯticeſcat. ac ſola cātet tibi de cetero gl̓ia mea. ⁊ nō ꝯpūgar. Sermo. vij.t. Pſe mihi laborem ſuſcito. qͥ vos ſpōte ꝓuocoad q̄rendū. Qꝛ enī ego pͥmi oſculi occaſi-

one ſpūales dei pedes ꝓprijs diffinitiōibus ac noībꝰ equidē ex abūdanti demonſtrare curaui. Uos ꝑgitꝭ inqͥrere ⁊ de manu q̄ ſcd̓o loco oſculāda ꝓponit̉. Annuogero vobis morē. inſuꝑ non manū ſꝫ manus on̄do ꝓprijſqꝫ diſtinguo vocabulisLatitudo vna. altera fortitudo dicat̉. ꝙ⁊ tribuat affluent̓: ⁊ defendat potēter qd̓dederit. Utrāqꝫ ꝓfecto oſculabit̉ qͥ ingratus nō fuerit. deū vtiqꝫ bonoꝝ oīm ſicutlargitorē ita ꝯſeruatorē recognoſcēs ⁊ ꝯfitens. Satis de duobꝰ oſculis dictū eſſereor. videamꝰ ⁊ d̓ tertio. Oſculet̉ inqͥt meoſculo oris ſui. Quis dic̄? ſpōſa. Que nāip̄a? aīa ſitiēs deū. Sꝫ pono diuerſas affectiōes. vt ea q̄ ꝓprie ſpōſe ꝯgruit: diſtinctiꝰ eluceſcat. Si ſeruꝰ ē: timet a facie dn̄iSi mercēnariꝰ. ſperat d̓ māu dn̄i. Si diſcipulꝰ. aurē parat mgr̄o. Si filiꝰ. honorat pr̄em. Que v̓o oſculū poſtulat amat.Excellit ī nature donis affectio hͦ amorꝭp̄ſertim cū ad ſuū recurrit pͥncipiū qd̓ eſtdeꝰ. Nec ſūt inuēta eq̄ dulcia noīa qͥbꝰ v̓bi aīeqꝫ dulces ad inuicē expͥmerent̉ affectus quēadmodū ſpōſus ⁊ ſpōſa. Quippe qͥbꝰ oīa cōia ſunt. nil ꝓpriū. nila ſe diuiſum habētibꝰ. Una vtriuſqꝫ hereditasvna domꝰ. vna mēſa. vnꝰ thorꝰ. vna etiaꝫcaro. Deniqꝫ ꝓpter hāc relinqͥt ille pr̄em⁊ mr̄em ⁊ adherebit vxori ſue. ⁊ erūt duoin carne vna. Hec qͦꝫ iubet̉ nihilominusobliuiſci ppl̓m ſuū ⁊ domū pr̄is ſui vt cōcupiſcat ille d̓corē eiꝰ Si gͦ amare ſpūalit̓ Nſpōſis pͥncipalit̓qꝫ cōuenit. nō immeritoſpōſe noīe cēſet̉ aīa q̄ amat. Amat autē q̄oſculū petit. Nō petit libertatē. nō mercedē. nō hereditatē. nō deniqꝫ vl̓ doctrinaꝫ.ſꝫ oſculū. More plane caſtiſſime ſpōſe acſacꝝ ſpirātꝭ amorē nec oīno valētꝭ flāmādiſſimulare quā patit̉. Uide enī qͣle pripiat ẜmōis exordiū. Magnū qͥd a magnopetitura: nullo tn̄ (vt aſſolet) vtit̉ blādiciarū fuco. null̓ circūuolutōibꝰ ad id qd̓ deſiderat ābit. Nō fac̄ ꝓhemiū. n̄ captat beniuolētiā. ſꝫ ex abūdātie cordis repēte ꝓrūpēs: nude frōtoſeqꝫ ſatꝭ. oſculet̉ me. aitoſcl̓o orꝭ ſui. An n̄ tibi qͣſi dicere māifeſtevidet̉. qͥd mihi ē ī celo. ⁊ a te qͥd volui ſuꝑterram. Amat profecto caſte. que ipſumquem amat querit: non aliud quicqͣꝫ ipſius. Amat ſancte. qꝛ non in ꝯcupiſcentiacarnis: ſed ī puritate ſpūs. Amat ardent