Sermo
ſed a me ſibi dei manꝰ ⁊ pedes flagitet demōſtrari. ſicqꝫ ꝓbari qd̓ de oſculo peduꝫmanꝰ ve diffinio. Sꝫ qͥd ſi ⁊ ego viciſſiꝫab ip̄o meo ſciſcitatore de ore qͦꝫ dei reqͥſiero quatenꝰ qd̓ de oris oſculo ſcpͥtura loqͥtur ad deū ꝑtinere demōſtret̉. Nempe autcū iſto ſimul ⁊ illa hꝫ. aut cū illis parit̓ etiſto caret. Sꝫ enī et os hꝫ deꝰ quo docethoīem ſcīam. ⁊ manū habet qͣ dat eſcamom̄i carni. ⁊ pedes habet. qͦꝝ terra ſcabellum eſt. ad quos nimiꝝ pctōres terre coruerſi atqꝫ huiliati ſatiſfaciāt. Hec inquāhꝫ deꝰ om̄ia ꝑ effectū nō ꝑ naturā. Inuenit ꝓfecto apud deū ⁊ verecūda ꝯfeſſio qͦſe humiliando deijciat. ⁊ ꝓmpta deuotiovbi ſe innouādo reficiat. ⁊ iocūda ꝯtēplatio vbi excedēdo qͥeſcat. Om̄ia oībꝰ eſt qͥom̄ia adminiſtrat. nec qͥcqͣꝫ eſt oīm ꝓprieNā qd̓ in ſe eſt lucē habitat inacceſſibileꝫ⁊ pax eiꝰ exupat oēm ſenſum. ⁊ ſapīe eiusnō eſt numerꝰ. ⁊ magnitudīs eiꝰ nō eſt finis. nec pōt eū videre hō vt viuet. Nō ꝙlōge ab vno qͦqꝫ ſit. qͥ eſſe oīm ē. ſine qͦ omnia nihil. ſꝫ vt tu plꝰ mirerꝭ. ⁊ nil eo p̄ſentiA us. ⁊ nil īꝯp̄henſibiliꝰ. Quid nēpe cuiqꝫrei p̄ſentiꝰ qͣꝫ eſſe ſuū? Quid cuiqꝫ tā incōprehēſibiliꝰ qͣꝫ eſſe oīm? Sane eſſe oīumdixerim deū. nō qꝛ illa ſunt qd̓ eſt ille. ſedqꝛ ex ip̄o ⁊ ꝑ ip̄m ⁊ in ip̄o ſunt oīa. Eſſe ēergo oīm q̄ facta ſūt ip̄e factor eoꝝ. ſꝫ cauſale nō materiale. Tali ꝓinde mō dignat̉illa maieſtas ſuis eſſe creaturis oībꝰ qͥdeꝫꝙ ſunt. animātibꝰ autē ꝙ ⁊ viuūt. Porrorōne vtētibꝰ lux. recte ꝟo vtētibꝰ ꝟtꝰ. vincentibꝰ gl̓ia. Et ī his oībꝰ creādis. gubenādis. adminiſtrādis. mouēdis. ꝓmouēdis. innouādis. firmādis. nullis corporeis indiget inſtrumētis. qͥ oīa ſolo v̓bo ⁊corꝑa creauit ⁊ ſpūs. Aīe corꝑibꝰ ⁊ corporeis egēt ſenſibꝰ ꝑ q̄ ſibi inuicē īnoteſcāt ⁊valeāt. At nō ita omipotēs deꝰ cui d̓ ſolavolūtate celeris ſuppetit efficiētia. tā creādis rebꝰ qͣꝫ ordinādis ꝓut voluerit. Ualꝫcui vult. qͣntū vult. ⁊ abſqꝫ corꝑaliuꝫ officio obſequio ve mēbroꝝ. Quid? ad intuēda q̄ ꝯdidit ip̄e putas ſibi reqͥrat corporeiſenſus adiutoriū? Nihil oīum oīno lateraut effugit lucē vbiqꝫ pn̄tē. nec tn̄ vt agnoſcat aliqͥd neceſſariū hꝫ renūciātis ſenſusminiſteriū. Nec ſolū vniuerſa noſcit ſinecorꝑe. ſꝫ ⁊ innoteſcit mūdis corde ſine corpore. Dico aūt idē latiꝰ vt planiꝰ fiat. Sꝫ
forte qꝛ finiēdi iā ſermonis anguſtia nonadmittit. ꝯſilij magis eſt vt in craſtinumdifferamus.Sermo. v.MoAlluor PlViEtuū genera nota ſunt vobis. pecoris. nr̄. angelicꝰ. ⁊ qui ꝯdiditiſtos. Nō eſt ex oībꝰ cui ſiue ꝓpter ſe. ſiue ꝓpter aliū. ſiue ꝓpter vtrūqꝫ neceſſariū corpus nō ſit corꝑis ve ſil̓itudo. excepto dūtaxat illo cui omis tā corꝑalis qͣꝫ ſpūaliscreatura merito cōfitet̉ ⁊ dicit. deꝰ meꝰ estu. qm̄ bonoꝝ meoꝝ nō eges. Et pͥmumquidē ita corꝑe egere ꝯſtat vt nec ſubſiſtere abſqꝫ illo vtrūqꝫ poſſit. Simul quippe viuificare deſinit ⁊ viuere ille ſpiritꝰ qn̄morit̉ pecus. Uerū: nos viuimus qͥdempoſt corpus. ſꝫ ad ea quibꝰ beate viuiturnullꝰ nobis acceſſus patet niſi ꝑ corpus.Senſerat hoc qui dicebat. Inuiſibiliadei ꝑ ea que facta ſunt intellecta cōſpiciūtur. Ip̄a ſiquidē que facta ſunt. id eſt. corporalia. ⁊ viſibilia iſta nō niſi ꝑ corporisinſtrumentū ſenſa in noſtrā noticiam veniunt. Habet ergo neceſſariū corpꝰ ſpiritualis creatura q̄ nos ſumꝰ. ſine qͦ nimiꝝnequaqͣꝫ illā ſcīam aſſequit̉. quā ſolā accepit gradū ad ea de quoꝝ fit cognitionebeata. Hic ſi mihi obijcit̉ de paruulis regeneratis. ꝙ abſqꝫ ſciētia reꝝ corꝑaliumexeūtes de corꝑe ad beatā vitā nihilominus trāſire credant̉. breuiter rn̄deo. hͦ illiſꝯferre gr̄am nō naturā. Et qͥd ad me demiraculo dei. qͥ de naturalibꝰ diſſero? Iāꝙ ⁊ ſuꝑceleſtes ſpūs opus corporibꝰ habeant. illa maxime certos nos faciat vera⁊ vere diuina ſentētia. Nōne om̄s (ait) adminiſtratorij ſpūs ſunt: miſſi in miniſterium ꝓpter eos qͥ hereditatē capiūt ſalutis. Quo nā ergo modo implēt mīſteriuꝫſuū abſqꝫ corꝑe. p̄ſertim apud viuentes īcorꝑe. Deniqꝫ nō eſt diſcurrere nec de loco ad locū trāſire niſi corpoꝝ. qd̓ frequēt̓angelos facere tā indubitata qͣꝫ nota probat auctoritas. Hinc ē ꝙ ⁊ viſi ſunt pr̄ibus. ⁊ ad eos intrauerūt. ⁊ māducauer̄t.⁊ pedes lauerūt. Ita inferior ſuꝑiorqꝫ ſpiritus ꝓprijs corꝑibꝰ egēt. ſꝫ tm̄ qͥbꝰ iuuētnō etiā iuuent̉. At pecꝰ qͥdē ex debito ſeruitutis ⁊ ad vſus tm̄ tꝑaliū corꝑaliumqꝫneceſſitatū iuuādo ſeruit. iōqꝫ ille ſpiritꝰ