Druckschrift 
Sermones sancti Bernardi abba-//tis clareuallis super Ca[n]tica ca[n]tico[rum]
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

V

qͥppe nō manet in domo ī eternū. licꝫ quibn̄ eo vtunt̉ omnē vſum huiꝰ tꝑalis ẜuitutis ad queſtū referāt eternoꝝ. Angelusvero curat ſatagitqꝫ in libertate ſpūs adminiſtrare officiū pietatis. futuroꝝ bouorum ꝓmptū mortalibꝰ alacrēqꝫ miniſtrūſeſe erhibēs. vtpote ſuis in eternū futurisciuibꝰ ⁊ coheredibꝰ ſuꝑne iocūditatꝭ. Ille gͦ vt iure ſeruiat. iſte vt pie ſubueīat. ambo ꝓculdubio ſuis corꝑibꝰ egēt vt iuuēt.Nā in qͦ ip̄i eis iuuent̉ nō video. ad profectū dūtaxat eternitatꝭ. Irrationalis nemC peſpūs ⁊ ſi corꝑalia ꝑ corpꝰ ⁊ ip̄e hauriat. nunqͥd tn̄ eo vſqꝫ iuuat̉ corꝑe ſuo vt ꝑcorꝑalia ⁊ ſenſibilia q̄ ꝑ illud ſentit. etiamad ſpiritalia ⁊ intelligilia ꝓficiēdo pertingat? Ad q̄ tn̄ capeſcēda ꝓ ſuo corꝑali tꝑaliqꝫ obſequio noſcit̉ iuuare illos qͥ omnēvſum reꝝ tꝑaliū ad fructū trāſferunt eternaꝝ. vtētes hͦ mundo tanqͣꝫ non vtentes.Porro aūt ſuꝑceleſtis ſpūs abſqꝫ adiutorio corꝑis ⁊ abſqꝫ intuitu hoꝝ q̄ ꝑ corꝑſentiunt̉ ſola ꝓfecto ſue vicinitate ac viuacitate nature ſufficit apprehēdere ſumma⁊ intima penetrare. An nō hoc apoſtolusintellexit? qui cū diceret. Inuiſibilia dei ꝑea que facta ſunt intellecta cōſpiciunt̉. adiecit ꝓtinus. a creatura mūdi. Nimirumquoniā a creatura celi nō ita. Quo enī isinuolutꝰ carne ⁊ terre incola ſpūs ex conſideratione ſenſibiliū ꝓficiens gradatimqd̓am modo paulatimqꝫ nitit̉ peruenireeo ille celeſtiū habitator ingenita ſubtilitate ac ſublimitate ſua in om̄ī velocitate facilitateqꝫ ꝑtīgit. nullo vtiqꝫ ſenſus corporei amminiculo fultꝰ. nullo corporei mēbri adiutus officio. nullo corporee cuiuſcūqꝫ rei informatꝰ intuitu. Cur enī intercorꝑa ſpeciales ſcrutet̉ ſenſus quos in libro vite ⁊ abſqꝫ cōtradictione legit ⁊ abſqꝫ difficultate intelligit? Cur ī ſudore vultus ſui laboret excutere grana de paleiſ. d̓vuis vina. ⁊ de amurca oleū. qui ex omnibus ſatis abundeqꝫ ad manū hꝫ? Quismēdicet victū ſuū ꝑ domos alienas. ī ſuaabundās panibꝰ? Quis puteū fodere curet ⁊ in terre viſceribꝰ venas aquaꝝ cū labore rimari cui vltro affatim aqͣs limpidas fons viuꝰ emanat? Nec brutꝰ gͦ necangelicꝰ ſpūs ad ea capeſcēda q̄ beatā ſpiritualē faciūt creaturā: ſuis vllo mō corporibꝰ adiuuant̉. ille qͥdē ꝓ innata ſtolidi

tate nō capiēs. iſte ꝟo ꝓ excellētioris gl̓iep̄rogatiua nō indigens. Porro hoīs ſpi­ Dritum qͥ mediū quendā inter ſup̄mū ⁊ infimū tenet locū vſqꝫ adeo ad vtrūqꝫ neceſſariū habere corpꝰ manifeſtū eſt vt abſqꝫeo nec ip̄e ꝓficere. nec alteri ꝓdeſſe poſſit.Nā vt taceā mēbra cetera corꝑis officiave membroꝝ. qͦ naꝫ modo queſo aut ſinelingua inſtruis audientē. aut ſine auribꝰꝑcipis inſtruentē? Itaqꝫ cū abſqꝫ corporis amminiculo nec beſtialis ſpūs ſeruil̓ꝯditionis ſoluere debitū. nec ſpūalis celeſtiſqꝫ creatura implere mīſteriū pietatis.nec rōnalis aīa tā ꝓximo qͣꝫ etiā ſibi ſufficiat ꝯſulere ad ſalutē. liquet oēm creatumſpūm ſiue vt iuuet ſiue vt iuuet̉: ſimul etiuuet corporeo prorſus indigere ſolatio.Quid enī ſi qͣ animātia qͣꝫtū ad vſum ſuireꝑiant̉ incōmoda nulliſqꝫ apta vſibꝰ humanaꝝ neceſſitatū? Proſunt ꝓfecto viſu⁊ ſi nō vſu. vtiliora cordibꝰ intueutiumqͣꝫvtentiū corꝑibꝰ eſſe poſſent. Et ſi nociua⁊ ſi etiā ꝑnicioſa tꝑali hominū ꝯſtet eē ſaluti nō tamē deeſſe eoꝝ corꝑibꝰ vnde cooperent̉ in bonū his qui ſcd̓m ꝓpoſitū vocati ſunt ſancti. ⁊ ſi nō cedēdo in cibū autexhibendo miniſteriū. certe ingeniū exercendo iuxta eū qui vtiqꝫ om̄i vtēti ratiōepreſto eſt cōmunis diſcipline ꝓfectū. quoviſibilia dei ꝑ ea q̄ facta ſunt intellecta cōſpiciunt̉. Nā ⁊ diabolꝰ eiuſqꝫ ſatellites cūſit ſꝑ eoꝝ maligna intētio. nocere qͥdeꝫ ſꝑcupiunt: ſꝫ bonis emulatoribꝰ quibꝰ dicitur. qͥs vobis nocere poterit ſi boni emulatores fueritis. abſit vt poſſint. magꝭ autem ꝓſunt ⁊ nolētes. cooꝑant̉qꝫ in bonuꝫbonis. Ceteꝝ angelica corꝑa vtꝝ nam Eip̄is ſpiritibꝰ naturalia ſint ſic̄ hoībꝰ ſua.⁊ ſint aīalia ſic̄ hoīes. īmortalia tn̄ ꝙ nondū ſunt hoīes. Porro ip̄a corꝑa mutēt. etverſent ī forma ⁊ ſpecie qͣ volūt qn̄ apparere volūt. dēſantes ⁊ ſolidātes ea qͣꝫtumvolūt. cū tn̄ in ſui veritate p̄ ſubtilitate nature atqꝫ ſub̓e ſue īpalpabilia ſint. ⁊ nr̄isoīno inattingibilia viſibꝰ. an ꝟo ſimpliciſpiritali ſub̓a ſubſiſtētes corꝑa cū opꝰ ē ſumāt. rurſūqꝫ expleto oꝑe ponāt ī eādē d̓ qͣſūt materiā diſſoluēda: nolo vt a me reqͥratꝭ? Uidēt̉ pr̄es d̓ hmōi diuerſa ſenſiſſe.nec mihi ꝑſpicuū eſt vn̄ alterutꝝ doceamet neſcire me fateor. Sed ⁊ veſtris ꝓfectibus non multū conferre arbitror harum