bonoꝝ oꝑū (Ciues āt eiꝰ oderant eūLi. ciues iſti ſūt iudei qͥ ꝓ maiori ptein odiū xp̄i ſūt firmati ¶Et miſer̄t legatōꝫ poſt illū dicētes. Nolumꝰ hūcregnare ſuꝑ nos) qꝛ pꝰ aſcēſiōꝫ xp̄iad colosriudei cōnati ſūt deſtruere fidē catholicā. in qͣ incipᵗ regnum xp̄iqd̓ complebitur ⁊ manifeſtabit̉ in fine mūdi (Et factū eſt ut redirꝫ ſ. adgenerale iudiciū (et iuſſit vocari ſeruos ſuos qͥbus dedᵗ pecuniā ut ſciretquātū quiſqꝫ negociatꝰ eſſet) Ly. qꝛoportebit om̄s appare̓ an̄ iudicē adreddēdū de om̄ibꝫ acceptis ab eo rōeꝫ(Venit āt primꝰ dicēs Dn̄e mna tuadecē mnas acqͥſiuit) Ly. qꝛ tūc electide ſuis meritis ſecui̓ ꝑati erūt aſtareiudici (Et ait illi Euge ſerue bone ꝙin modico fuiſti fidelis) Lyra. qꝛ bona etiā ſpūalia: q̄ habent̉ invita pn̄ti modica ſūt reſpcū bonoꝝ celeſtiuꝫq̄ expectāt̉ in futura vita (eris ptātehn̄s ſuꝑ decē cītates) Lin. gaudebisde felicitate om̄iū qͥ ꝑ tuā doctrinamvel exēplū vite tue cōuerſi ſunt ad bonum (Et alter venit dicēs. Dominemina tua) Gor 1. grā tua. (fecit qͥnqꝫminas) (Et huic ait Et tu eſto ſuperqͥnqꝫ cītates) gor i ſuꝑ illos qͦs tuap̄dicatōe vl̓ exēplo tuo ꝯu̓tiſti (Et atter venit) qꝛ licꝫ mali reformident vonie̓ ad ꝯſpc̄m iudicꝭ. tn̄ oportebᵗ eosibideꝫ repn̄tari (dicēs. Dn̄e ecce mnatu a quā habui repoſitā in fudarioLy. mna repoſita in fudario ſignificat donuꝫ dei a bonis oꝑibꝫ ocioſū (tiniui em̄ te) Ly. Iſte timor nō eſt niſi puſillanimitaſ bene agendi (quiahō auſterꝰ es) Ly. licꝫ em̄ mō tp̄s ſitmīe: in iudiº tn̄ erit tp̄s rigoris ⁊ iuſticie (toll̓ qd̓ nō poſuiſti ⁊ metis qd̓nō ſeīaſti) Ly. quia a p̄latis ecc̄ie nōſolū veqͥrū̉ boͣ in ꝓpͥa ꝑſona ſꝫ ec̄ in ſb̓ditis eoꝝ qͦs tenen̉ induce̓ ad bonūDicit ei. De ore tuo te iudico ẜue neꝙͣ) gor. ſtulticia magna ē pctm̄ ꝓp̓ūexcuſae̓ (Sciebas ꝙ ego hō auſterusſū) glo. ſi me duꝝ noueras. qͣre cogitatū tibi teſtimoniū non incuſſit. utſcireſme mea diligētiꝰ q̄ſituꝝ (tollēsqd̓ nō poſui ⁊ mētēs qd̓ n̄ ſeminaui)Gor. reqͥrit em̄ deꝰ boͣ oꝑa ec̄ ab eis ēbꝰ nō dedit grām oꝑādi. nec tn̄ deꝰ hͦfaciendo iniuſte agit. qꝛ et ſi illi n̄ recipiūt: ipē tn̄ ꝑatꝰ fuit dare grām (⁊ ꝙͣve nō dediſti pecuniā meaꝫ) .i. do mea(ad menſā) i. ad lucꝝ (⁊ ego vēiens.ſ. ad iudiciū ꝑticl̓ae̓ .i. ad mortē hominis (cū vſurꝭ̓ vtiqꝫ exegiſſē illā. Etaſtātibꝫ dixit) Gor. i. āgel̓ qͥ deo iudicāti ſꝑ aſſiſtūt (auferte ab eo mnā.).i. gram (⁊ date illi qͥ decē mnas hꝫ)Glo. auget̓ grā ī eo qͥ laboa̓t. Autorꝯpēdij thro. vori. ki. iij. ca. viij. ſic di.Ne āt aliqd̓ bonū ꝑeat illa boͣ oꝑa q̄qͥs peccando mortificat alijs ſaluandis dabunt̉ Sicut qn̄ corꝑali morteqͥs morit̉. frēs ⁊ ꝓp inqͥ in bonis ſuccedūt. vn̄ Iob. xxvij. ca. Si cōportauerit qͣi terra argētū ⁊ ſicut lutū p̄parauerit veſtimēta. p̄ꝑ abᵗ qͥdē. ſꝫ iuſtusveſtiet̉ illis. ⁊ argentū innocēs diuidet (Et dixerūt ei. ) .ſ. angeli. ¶ Dn̄e hꝫx. mnas) q. d. ſatꝭ hꝫ (Dico āt vob̓ qꝛoī hn̄ti) gor. ⁊ illo bn̄ vtēti (dabiʳ) .ſ.increm̄tū eꝰ qd̓ hꝫ (⁊ abūdab̓ᵗ) .ſ. ī futuro. qꝛ ẜꝫ apl̓m oculꝰ n̄ vidᵗ nec aurꝭaudiiᵗ: nec in cor hōis aſcēdᵗ q̄ p̄ꝑadeꝰ diligētibꝫ ſe (ab eo āt qͥ nō hꝫ) .ſvſū doni collati. ſic̄ ille piger ẜuꝰ fut(⁊ qd̓ hꝫ) .i. ip̄ꝫ doᵐ (auferẻ ab eo)Gor. Dare hn̄ti fuit miſericordie. auferre nō hn̄ti iuſticieAliud euangeliū de ꝯfeſſoribus.N illo tꝑed. I. d .ſ. ꝑabolā hāc Hōqͥdā ꝑegre ꝓficiſcēs vouit ẜuos ſuos⁊ tradidᵗ ill̓boͣ ſua. Et vni dedit qͥnqꝫtalenta. alij āt duo. alij ꝟo vnū: vnicuiqꝫ ẜm ꝓpriam virtutem. ⁊ ꝓfectuseſt ſtatī. abijt āt qui qͥnqꝫ talēta acceꝑat. ⁊ oꝑatus eſt in eis et lucratꝰeſt alia qͥnqꝫ Sil̓r qui duo acceperatlucratus eſt alia duo Qui āt vnū acceꝑat abiens fodit in terrā: et abſcōdit pecuniā dni ſui. Poſt multū verotꝑis venit dn̄s ſeruoruꝫ illoꝝ: ⁊ poſuit rōnem cū eis. Et accedēs qui qͥnqꝫtalenta acceꝑat obtulit alia quinqꝫ
Druckschrift
Postilla super epistolas et evangelia
(Mora 1280 [vielmehr 1480])
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten