pus tuū lucidū fuei̓t n̄ hn̄s aliquaꝫꝑtē tn̄brarū erit lucidū totū. ⁊ ficꝭbūcerna fulgorꝭ illuīabᵗ te PoſtillaEmo accēdᵗ Lu. xj. Hꝰ euāgelijꝑadigina locutꝰ ē dn̄s ih̓s ānoeiꝰ. xxxj. ij. idꝰ iulij. feria. v. lūa. xvj.indcōe. iiij. An̄ initiū hꝰ euāgelij ſcribit Lucas in eo. ca. ꝙ qͥdā mulier extollēs vocē de turba dixᵗ. Btūs vēterqͥ te pōruit ⁊ vbera q̄ fuxiſti. ⁊cͣt. Tūcpoſtmodū ſeqͥt̉ euāgeliuꝫ iᵈ (Nemoaccē. luc̓nā) ly. luc̓na accipit̉ h̓ ꝓ ītētōe recta qꝛ ītētō rcā īcludᵗ lumē fidei⁊ ardorē caritatꝭ ad modū luc̓ne ardētis (et ī abſcōdito poīt: neqꝫ ſb̓ modio: ſꝫ ſupͣ cādelabꝝ) Ly. qꝛ ītēº rectadirigit ad ſuꝑna (ut qͥ ingrediūt̉ iumiē videāt) Li. fic̄ eī luc̓na ī alto poſita illuīat ea q̄ ſūt ī domo ma̓li. ſic ītētio recta ea q̄ fiūt ⁊ diſponūt̉ ī domoeccīe ⁊ ec̄ in domo ꝯſcīe (Luc̓nā corporis tui ē oculꝰ tuꝰ) ly. qꝛ ſic̄ oculꝰ dirigit mēbra corꝑis ad oꝑādū. ut pedēad ābulādū manū ad ſcribēdū. ſic ītētio recta dirigᵗ vai̓as oꝑatōes ī finē debitū. iō ſb̓dr̄ (Si oculꝰ tuꝰ fueritſimplex) Ly . intētō tua recta (totūcorpꝰ tuū) ⁊ꝯgeries oꝑatōᵐ tuaruꝫ.(lūcidū erit ji. meītoriū vite eternecj Hot at ſapibaai(Si āt neꝙͣ fuerit) .i. ītētio ꝑu̓ſa. (ectiius q ma fur nntcorpꝰ tuū tn̄broſū erit) Li . ꝯgeriesoꝑatioᵐ mala erit qꝛ opꝰ bonū malūpdis Ins nonat inefficit̉ ꝑu̓ſa ītētione. ſic̄ cū dat aliqͥselemoſinaꝫ pauꝑcule ml̓ieri intētōeꝑtrahēdi eā ad pctm̄ luxurie (Vide gͦne lumē qd̓ ī te ē tn̄bre ſint) Lin . diligēter attende ne intētio tua ſit ꝑuerſa. qꝛ ꝑ hͦ corrūꝑent̉ oīa boͣ (Si gͦ corpus tuū lucidū fuerit n̄ hn̄s aliquaꝫꝑtē tn̄brarū) Ly. tū ex bonitate intētionis. tū ex bonitate oꝑis (erit lucidū totū) qꝛ oīa cedent ad vite eternemeritū (⁊ ſicut lucerna fulgoris illuminabit to) Ly. in pn̄ti per grām. ⁊in futuro ꝑ gloriam.Aliud Euangeliū de ꝯfeſſoribꝫ.N illo temꝑe. Dixit Iheſus diſ. ſuisꝑabolam hac Hō qͥdā nobil̓ abijt inregionē longinꝙͣ acciꝑe ſibi regnūqveu̓ti. Nocatꝭ āt deceꝫ ẜuis ſuis deditill̓ decē mnas ⁊ ait ad illos. Negociamī dū venio. Ciues āt eiꝰ oderāt eū.⁊ miſer̄t legatōem pꝰ illū dicentes.Nolumꝰ hūc regnare ſuꝑ nos. Et factū eſt ut vediret accepto regūo ⁊ iuſſit vori ẜuos ſuos qͥbꝰ dedit pecuniāut ſciret qͣntū quiſqꝫ negociatus eſſꝫVenit āt pͥmꝰ di. Dn̄e mna tua deceꝫmnas acqͥſiuit. Et ait illi. Euge ẜuebone ⁊ fidel̓. qͥa in modico fuiſti fidel̓eris ptātē hn̄s ſupͣ decē cītates Et alter venit di. Dn̄e mna tua fecit qn̓qmnas. Et huic ait. Et tu eſto ſuperqn̓qꝫ cītates. Et alter venit di. Dn̄eecce mna tua. quā habui repoſitā inſudario. Timui eī te qꝛ hō auſterꝰ estoll̓ qd̓ nō poſuiſti. ⁊ metis qd̓ nō ſemīaſti. Dixit ei. De ore tuo te iudicoẜue neꝙͣ Sciebaſ ꝙ ego hō auſterꝰ ſūtollēs quod nō poſui ⁊ mētēs quodnō ſeminaui. Et qͣre nō dediſti pecuniā meā ad mēſā ⁊ ego veniēs cū vſuris vtiqꝫ exegiſſē illud Et aſtātibꝰ dixit auferte ab illo mnā. et date rlli c̓decē mnas hꝫ Et dixeēt ei Dn̄e decemminas hꝫ. Dico āt vobis qꝛ om̄i habēti dabit̉ ⁊ abūdabit. ab eo āt qͥ nonhabet: ⁊ qd̓ habet auferet̉ ab eoPoſtillaOmo qͥdā Lu. xix. ſcribᵗ Lucas ī¶ Ieo. c. ꝙ xp̄s dixᵗ Vēit eī filiꝰ hoīeq̄rere ⁊ ſaluū facere qd̓ ꝑiea̓t Tūc pꝰmodū ſeqͥt̉ euanᵐ illud (Homo qͥdānobilis) Li . xp̄s hō natꝰ ẜm carnēde ſemīe dauid regꝭ (abijt in regionēlonginquā) Li . ad celū empireū ꝑſuā aſcenſiōꝫ (acciꝑe ſibi regnū) ſuꝑordines angelorū (⁊ reuerti) .ſ. in fine mūdi ad iudiciū. Tūc em̄ manifeſtabit̉ oībꝰ regnū ſuū (Vocatis aūtdecē ẜuis ſuis) .i. fidelibꝫ vniu̓ſis. (dedit eis decē mn̄as) Li. 1. vniu̓ſitatembonoꝝ ſuorū. diu̓ſimode tamon qꝛ dedit vnicuiqꝫ plus vel minꝰ ẜm ꝓpriaꝫꝟtutē Et ait ad illos Negociamī dūvenio) Ly. qꝛ tp̄s meriti currit vſqꝫad dieꝫ iudicij in qͦ tēꝑe deꝰdat donaſua ad hͦ ꝙ multiplicent̉ per fructus