fiterat (conferēs in corde ſuo) Ly. Ila collatio erat ei valde delectabil̓. ettoti eccleſie valde vtilis. qꝛ ẜm qd̓ diiIero. in ſermone de aſſūptōne beatev̓ginis: ipſa poſt aſcenſionē filij fuivenanſit ad tp̄s in terrꝭ cū apl̓is uteos pleniꝰ inſtrue̓t de ꝟbo incarnatode quo erat pleniꝰ edocta ꝑ ſpūm ſāctū: ⁊ oīa familiarius viderat ⁊ tractauerat. ꝓpter quod meliꝰ expͥmerepoterat. qꝛ qd̓ meliꝰ nouimꝰ meliꝰ etꝓferimꝰ. Et reuerſi ſunt paſtores).ſ. ad gregē ſuū (gl̓ificātes) corde (alaudantes) ore (deū) de beneficio totimūdo collato gn̓al̓r. ⁊ eis on̄ſo ſpecialiter (in oībus que audierāt) fabangel̓ (⁊ que viderāt) ſcꝫ ꝓprijs oculis ſuis (ſic̄ dictū eſt ad illos) .ſ. perangelū qͥ nūciauit eis natītatē xp̄i¶ In die natītatis domini ad fūmāmiſſam EpiſtolaRēs. Multipharie multiſqꝫmodis olim deꝰ loq̄ns pr̄ibꝰ īꝓphetꝭ: nouiſſiē diebꝫ iſtis locutꝰ eſt nob̓ in filio. quē ꝯſtituit heredē vniu̓ſoꝝ. ꝑ quē fecit ⁊ ſecula Ꝙ cūſit ſplendor gl̓e ⁊ figuā ſb̓ſtātie eiusportāſqꝫ oīa v̓bo v̓tutꝭ ſue purgatōꝫpctōrū faciēs. ſedet ad dexterā maieſtatꝭ in excelẜ. tāto melior angel̓ etfectꝰ qnͣto differētiꝰ p̄ ill̓ nomē he̓ditauit. Cui eī dixit aliqn̄ angeloꝝ: filiꝰ meꝰ es tur ego hodie genui te? Etrurſū. Ego ero ipſi in pr̄eꝫ. ⁊ ipē eritmihi in filiū Et cū iteꝝ introducit pͥmogenitū in orbē t̓re dicit. Et adorēteū oēs ange̓li dei. Et ad āgelos qͥdēdicit. Qui facit āgelos ſuos ſpūs ⁊miniſtros ſuos flāmā ignis. Ad filiū aūt. Thronꝰ tuꝰ deꝰ in feculū ſcl̓ivirga eqͥtatꝭ virga regni tui. Dilexiſti iuſticiā ⁊ odiſti iniqͥtatē. ꝓptereavnxit te deꝰ deꝰ tuꝰ obeo exultatōis p̄ꝑticipibꝰ ſuis. Et tu in pr̓iº dn̄e t̓raꝫfundaſti: et oꝑa manuū tuaꝝ ſūt cli. Ipſi ꝑibūt. tu āt ꝑmaneb̓. ⁊ oēsut veſtimētū veteraſcēt Et velut amictū mutabis eos ⁊ mutabūt̉. tu aūtidē ipē es. ⁊. anni tui nō deficiēt. jPoſtilla.Vltipharie multiſqꝫ. ⁊cͣ. Ad hebre. j. ca. Hāc epl̓aꝫ ſcribᵗ ſcūsPaulꝰ ad hebreos. Et hebrei ſūt quiſūt ꝯu̓ſi ad fidē xp̄i de iudaiſmo Et īilla epl̓a poīt digͥtatē noui teſtamēti veſpcū veterꝭ teſtam̄ti ꝙͣuis vtrūqꝫteſtamentū ſit a deo datū. Vetꝰ tn̄ tididit̉ ꝑ angelū qui loq̄bat̉ moyſi inꝑſona dei. ut hr̄. Act. vij. ca. ⁊ Ioh̓.ix. Nos ſcimꝰ qꝛ moyſi locutus eſtdoꝰ. Nouū aūt teſtamentū tradiditdeꝰ ꝑ ſeip̄m. qꝛ ꝑ filiū ſuū incarnatūqͥ eſt deꝰ cū patre. Itē qꝛ vetus teſtamentū traditū eſt obſcure ſb̓ velaminibꝰ ⁊ figuris. Nouū āt teſtamētuꝫtraditū eſt lucide ⁊ aꝑte Et in ſignūxij xihuiꝰ dic̄ apl̓s GFratres multifaie aceiimultꝭ locutōibus .ſ. Abrahe Iſaac a. iiIacoba ceteris. et eiſdē ſepe (Multiſqꝫ modis) qꝛ mō ꝑ ſomnia ut Daluifati argilos ſias Inūnieli. mō aꝑta voce ut moyſi. mō inIius ū laua nūdantteriori inſpiratōe ut dauid (olim depoleſua (a miſtrus ſuas taloq̄ns pr̄ibꝰ in ꝓphetis) Ly. i. ꝑꝓphetas qͥbꝰ angeli reuelabāt occulta diinrimā igris) cūū tus ad exatuina. ⁊ ip̄i vlteriꝰ populo nūciabant(Nouiſſime diebꝫ iſtis) Ly. tꝑe grēipti mn pplunē bri xx. dii.⁊ veritatꝭ reuelate (locutꝰ eſt nobinautē ) piat ed xti ſibuiꝰ.in filio) .i. ꝑ filiū incarnatū qͥ maiorguū tū diu uduia t.eſt ꝓphetis (Quem) filiū ẜm hūanāulū ſecul vgenuranaturā deꝰ pat̓ (cōſtituit heredem) 7⁊dn̄m ꝑpetuū (vniuerſoꝝ) ſuꝑ oēꝫ creaturā (per quē) Gor. ſupple xp̄m ẜmmni p intaputa disdin ā naturā ẜm quā coeternꝰ ē pr̄i.ſi ſnmibiuuſo(fecit) nō ſolū inuiſibilia (ſed ⁊ ſecuUIitca ͥuri enumit jnlimn utla) ꝯtra manicheos Ioh̓. j. Oīa ꝑ ipſum facta ſūt (Qui cum ſit ſplendortipituꝰ iū.gl̓e) qꝛ filiꝰ ꝓcedit a pr̄e ut ſplendora ſole (⁊ figura ſubſtātie eꝰ) eiuſdem ſubſtātie cū patre (portans) ⁊ſuſtentās ⁊ ꝯſeruans in eſſe (oīa) icoleſtia ⁊ terveſtria (verbo virtutisſue) .⁊. ſolo imꝑio ptātis ⁊ bonitatꝭſue. Purgatōem pcc̄orum faciens)Gor. tam originaliū ꝙͣ actualiū Etipē xp̄s (ſedet) id ē quieſcit et regnatpoſt multū laborē ⁊ humiliatōnemſublimatus (ad dexterā) ⁊ ad equatitatē. paterne (maieſtatꝭ in excelẜꝰ