Druckschrift 
De consolatione philosophiae : Mit Kommentar des Pseudo-Thomas de Aquino
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Proſa tertia

tero ꝟitatis. Sed nō idcirco qͥſqꝫ ſedet qm̄ vera eſtopinio. ſꝫ hec potius vera eſt qm̄ quēpiā ſedē p̄ceſſitIta cū cā ꝟitatis ex altera parte ꝓcedat: inc̄ tn̄ cōisin vtraqꝫ ncītas. Sil̓iter de ꝓuidētia. futuriſqꝫ rebꝰrōcinari ptꝫ Nā etiā ſi idcirco qm̄ futura ſūt ꝓuidētur nō vero iō qm̄ ꝓuident̉ eueniūt. nihilominus tn̄a deo vel ventura ꝓuideri vel ꝓuiſa ncc̄ eſt euenireꝙ ad perimēdā arbitrij libertatē ſolū ſatis eſt

Iā vero qͣꝫ p̄poſterū eſt vt eterne preſcīe: tꝑaliū rerūeuētus cā eſſe dicat̉. Quid eſt āt aliud arbitrari ideodeū futura qm̄ ſūt euētura. ꝓuide̓. qͣꝫ putare q̄ olimacciderūt cauſam ſumme illius eſſe prouidentie;

Ad hec. Sicuti cū qͥd eē ſcio: idipſū eē nc̄e eſt. ita cūqͥd futuꝝ noui idipſū futuꝝ eē: nc̄e eſt. Sic fit igiturvt euentus preſcite rei nequeat euitari.

Poſtremo ſi qͥd aliqͥs aliorſū atqꝫ ſeſe res habet exiſtimet. id nō mō ſcīa nō eſt. ſed eſt opinio fallax: ab ſcientie ꝟitate lōge diuerſa. Quare ſi quid ita futuꝝ eſtvt eius certꝰ ac neceſſariꝰ nō ſit euētus: id euēturuꝫeſſe p̄ſciri qͥ poterit. Sicut enī ſcīa ipſa imꝑmixta eſtfalſitati. ita id qd̓ ab ea ꝯcipit̉/ eſſe alit̓ atqꝫ ꝯcipit̉ nequit Ea nāqꝫ cā ē cur mēdacio ſcīa careat. ꝙ ſe ita rōquāqꝫ hr̄e nc̄e eſt. vti eā ſeſe hr̄e ſcīa cōprehendit.

m iiij