PſalmusCXLIIII.

3ē iſta felicitas? Sit licet: ſed ſiniſtra. Quideſt ſiniſtra? Tēporalis: mortalis: corporalis. Nolo illā iam diffugias: ſed neqꝫ dexteram putes. Non em̄ iſti ideo maligni: ideovani: qꝛ his abundant: ſed quia id qd̓ ſiniſtrū eſſe debuit in dextera ponebant. Ideo⁊ dextera eorū dextera iniquitatis: ideo oseorū locutū eſt vanitatē: qꝛ hoc in dexterapoſuerunt: qd̓ in ſiniſtra habere debuerūt.Quid em̄ ī dextera ponere debuerūt? Beūeternitatē: annos dei nō deficiētes: de quibuſ dicit̉: Et anni tui nō deficiēt. Ibi dextera: ibi eſſe debet deſideriū noſtrū. Siniſtravtamur ad tempus: dexterā deſideremusin eternū. Diuitie ſi affluant: ne apponatiscor. Si em̄ diuitijs fluentibꝰ cor appoſueritis: qd̓ ſiniſtrū eſt dexterū facietis. Corrigite vos: agnoſcite ſapientiā amplectentēvos: cui dictū eſt: Siniſtra eius ſub capitemeo: ⁊ dext̉a eiꝰ cōplectet̉ me. Uidete amatoria ſancta cantica: videte cantica canticoꝝ nuptiaꝝ celeſtiū chriſti ⁊ eccl̓ie. Quiddicit ſponſa de ſpōſo? Siniſtra eiꝰ ſub capite meo: ⁊ dextera eius amplectet̉ me. Siniſtra ſub capite: dextera ſuꝑ caput. Amplectentis em̄ deſuꝑ brachiū ſuꝑ caput: ſiniſtra aūt ſubter caput. Siniſtra inquit eiusſub capite meo. Non em̄ me deſeret: ⁊ in tēporalibꝰ neceſſarijs: ſed tn̄ ip̄a ſiniſtra ſubcapite erit. Nō capiti p̄ponet̉: ſed ſub capite erit: vt dextera eius cōplectat̉ me: pollicens vitā eternā. Ita em̄ ſiniſtra ſub capite ſi dextera ſuꝑ caput: implet̉qꝫ quod adTimotheū ſcriptū ē: Promiſſionē habensvite p̄ſentis ⁊ future. Promiſſionē inqͥt habens vite p̄ſentis ⁊ future. Quid in p̄ſenti?.Siniſtra ſub capite. Quid in futuro: Dextera eiꝰ cōplectet̉ me. Tēpori neceſſaria q̄ritis? Querite primum regnum dei: id eſtdexterā: ⁊ hec omnia apponent̉ vobis. Hābebitis hic inqͥt diuitias ⁊ gloriā: ⁊ in futuro ſeculo vitā eternā: ⁊ ī ſiniſtra ꝯtinebo infirmitatē veſtram: ⁊ dextera coronabo ꝑfectionē veſtrā. An forte apl̓i relinquētes oīaſua: aut pauꝑibus qd̓ habebāt diſtribuentes ſine diuitijs in hoc ſeculo remanſerūt?Et vbi ē illa ꝓmiſſio ſiniſtre: Accipiēt ī hocſeculo ſepties tm̄? Multiplicationē promiſit. Et reuera quid deſit homī dei? Si quisforte infidelis eſt: vnam domū: aut paucashabet: fidelis homīs totꝰ mūdus diuitiarūeſt. Uide ſiniſtrā eius plenā ſub capite: accipiet in hoc ſeculo ſepties tm̄. Uide dexteram cōplectentē: ⁊ ī futuro ſeculo vitā eter-

CXLIIII.nam. Merito ⁊ alio loco de ip̄a ſapiētia dicit̉: In dextera eiꝰ anni vite: et ī ſiniſtra eiꝰdiuitie ⁊ honor. Unde gͦ iſti vaniloqͥ? Quare vanitatē locutū ē os eoꝝ? Quia dexteraeoꝝ dextera iniqͥtatis. Nō gͦ eos arguo: qͥafilij eorum velut nouelle cōſtabilite a iuuētute ſua: nec qꝛ filie eorū ornate: ſicut ſimilitudo templi: nec quia cetera abundātia ⁊pax terrena aderat eis. Sed quare arguo¶ Beatu dixerunt populuꝫ cui hecſunt: O loquētes homines vanitatē: beatū dixerūt populū cui hec ſunt. Perdiderunt verā dexterā maligni ꝑuerſi: beneficiadei vniuerſi ſe veſtierūt. O maligni: o vaniloqui: o filij alieni: beatū dixerūt populumcui hec ſunt. Qd̓ ad ſiniſtrā erat: ad dexteram poſuerūt: Beatū dixerūt populū cuihec ſunt. Quid tu Dauid? Quid tu corꝑchriſti? Quid vos membra chriſti? Quidvos nō filij alieni: ſed dei? Qm̄ vaniloquifilij alieni: beatū dixerūt populū cui hec ſt̓:Uos qͥd dicitis? Beatus populꝰ cuiꝰ ªdominꝰ deusˣ ip̄ius. Habete ergo ſiniſtrā: ſed in ſiniſtra deſiderate dexterā: vtponamī ad dexterā. Ad ſiniſtrā em̄ habuerūt ſiniſtrā: apud quos eſuriuit: ⁊ dederūtei māducare: ſitiuit potū dederunt: hoſpesfuit ſuſceperūt: nudꝰ fuit veſtierūt: Hoc totum de ſiniſtra abſtulerūt: ⁊ ad dextere oꝑatrāſtulerūt: vt ad dexterā ponerent̉. Dixerunt ergo vaniloqui filij alieni: beatū populū cui hec ſunt: vos dicite nobiſcū: beatꝰ populus cuiꝰ dn̄s deus ip̄ius.Explicit Tractatus de psͣ. CXLIII.Incipit Tractatus de psͣ. CxLIIII.Prefatio.Audare vobiſcū dominū deſiderauimꝰ. Et qm̄ hͦ ꝯcedere dignatꝰ eſt:vt laus quā illi dicimꝰ: habeat ordine ſuū: ne forte aliqͦ exceſſa quē laudat offendat. Melius iter laudis ī ſcriptura deiq̄rimꝰ: ne ab ip̄a viā: nec ī dexterā: nec ī ſiniſtrā digrediamur. Audeo em̄ dice̓ caritativr̄e: vt bn̄ ab hoīe laudet̉ deꝰ: qͥa laudauitſeip̄e deꝰ. Et qꝛ dignatꝰ ē laudare ſe: iō īuenit hō quēadmodū laudet eū. Neqꝫ enī hͦpōt dici deo qd̓ dictū ē homī. Nō te laudetos tuū. Ut n. ſe hō laudet: arrogātia ē. Utdeꝰ ſe laudet: miſericordia ē. Prodeſt amare quē laudamꝰ. Bonū amādo: nos melires efficimur. Itaqꝫ qm̄ hoc nobis ꝓdeſſenouit vt amemus eum: laudando ſe amabilem ſe facit: ⁊ in eo nobis cōſulit: quia ſeamabilē facit. Exhortat̉ ergo cor noſtrum

Alia lr̄a.f eius.