RſalmusCLIII.
7ª S1dibus: ſignifica et aliter. Deus canticum nouū cantabo tibi: Canticumnouū gratia eſt: canticū nouū homīs nouieſt: canticū nouuꝫ teſtamenti noui eſt. Cātabo tibi inquit canticū nouū. Sed ne pua. tes gratiā a lege diſcedere cū magis ꝑ gra. tiam lex impleat̉. In pſalterioᶠ decemchordarū pſalla tibi. In pſalterio decem chordarū: in lege decē preceptorū: ibitibi pſallaꝫ: ibi tibi gaudeā: ibi tibi cantemcanticū nouū: qꝛ plenitudo legis caritas ē.Cęterū qui non habent caritatem portarepſalteriū poſſunt: cantare nō poſſunt. Egoitaqꝫ inquit inter aquas cōtradictiōis cantabo tibi canticū nouum: et nunqͣꝫ ſtrepituſuo facient aque cōtradictiōis vt obmuteſcat pſalteriū meū. In pſalterio decē chordarū pſallam tibi. Qui das ſalutem. regibus: Iam ſumātibꝰ montibꝰ. Quii. fredemit Dauid ſeruūᶠ ſuū. Agnoſcitis Dauid: eſtote Dauid. Und̓ redemitdauid ſeruū ſuū? Un̄ redemit chriſtū? Un̄redemit corpꝰ chriſti? De gladio malignoᶠ erue me: De gladio non ſufficit:addit maligno. Proculdubio ē gladiꝰ benignus. Quis eſt gladiꝰ malign De quodn̄s dicit: Nō veni pacem mittere in terrā:ſed gladiū. Seꝑaturus em̄ erat fideles abinfidelibus: filios a parētibus: ⁊ ceteras neceſſitates direpturꝰ: gladio putredinē abſcīdenti: mēbra aūt chriſti ſananti. Eſt gͦ benignus gladius bis acutus: vtroqꝫ acumineppotens veteris ⁊ noui teſtamēti narratiōep̄teritorū et ꝓmiſſiōe futuroꝝ. Eſt ergo iſtegladius benignꝰ: ille auteꝫ malignꝰ eſt quoilli loquūtur vanitatē: qꝛ benignus eſt quodeus loquit̉ veritatē. Ergo a gladio maligno erue me. Filij quippe hoīm dentes eorū arma ⁊ ſagitte: ⁊ lingua eoꝝ gladiꝰ acutus. Ab hͦ gladio maligno erue me. Quemdixit mō gladiū: ip̄as ſuꝑiꝰ dixit: aqͣs multas. Erue me de aquis multis. Quas dixiaquas multas: ip̄m dico gladiū malignū.Deniqꝫ de aquis multis cū dixiſſet: ſecutus ē: de manu filioꝝ alienoꝝ quoꝝ os locutum eſt vanitatē. Et vt noueris ip̄os dici:cum et hic dixiſſet de gladio maligno erueme: ſecutꝰ eſt. Etfexime me de manu filiorū alienorū: quorū os locutum eſt vanitatē. Similit̓ ſicut ibi ⁊ qd̓jſequit̉. Dextera eorū dextera iniqͥtatis. Hoc ⁊ ſuꝑ poſuerat qn̄ eos dixerataqͣs ml̓tas. Tu .n. ne aqͣs ml̓tas bonas putares: expoſuit eas ī gladio maligno. Nūc
CLIII.gͦ exponat qd̓ dixit: Quoꝝ os locutū ē vanitatē: ⁊ dext̄a eoꝝ dextera iniqͥtatꝭ. Quoꝝvanitatē locutū eſt os eorū? Et quomō dextera eorum dextera iniqͥtatis. Quorūᶠfilijⁱ ip̄oꝝᶠ velut nouelleᶠ cōſtabilite: in iuuentute ſua. Felicitatem ipſoꝝˡvult enumerare. Attēdite filij lucis: filij pacis: attendite filij eccleſie mēbra chriſti: attēdite quos dicat alienigenas: quos dicatfilios alienos: quos dicat aquas cōtradictionis: quos dicat gladiū malignū. Attēdite obſecro: qͥa int̓ iſtos ꝑiclitamini: interhoꝝ linguas aduerſus carnis vr̄e deſideriadimicatis. Inter hoꝝ linguas poſitas ī manu diaboli: de quibꝰ pugnat: colluctatiōeꝫhabetis: nō aduerſus carnē ⁊ ſanguinē: ſedaduerſus pͥncipes: ⁊ ptātes: ⁊ rectores mūdi tenebrarū harū: hoc ē iniqͦrū. Attenditevt diſcernatis vos: attēdite ne putetis verā felicitatē eſſe quā ſibi optāt homīes: autinfirmi: aut maligni. Ecce frēs certe filiosalienos dixit: certe aquas ml̓tas: certe gladiū malignū. Uidete vanitatē quā loquūt̉⁊ cauete ne talia loqͣmini: cauete ne talia loquētes imitemini quoꝝ os locutū ē vanitatem: ⁊ dextera eoꝝ dextera iniqͥtatis. Quāvanitatē locutū ē os eoꝝ: Et q̄ dextera eoꝝiniqͥtatis ē dextera: Audi quoꝝ. Filij eorūvelut nouelle conſtabilite a iuuentute ſua. fFilie eorū compoſite: ⁊ᶠ ornate ſivcut ſil̓itudo tēpli. Tellaria eorūplena: eructantia ex hoc in hoc:ffſOues eoꝝᶠ fecūde multiplicātesin egreſſibꝰ ſuis: boues eoꝝ craſſe.Nō eſt ruinaʳ ſepis: nec exitꝰ necclamor in plateis. Ergo nō ē felicitas? nInterrogo filios regni celoꝝ: interrogo ꝓgeniē reſurrectiōis ī eternū: interrogo corpꝰ chriſti: mēbra chriſti: tēplū dei: Ergo nōē iſta felicitas hr̄e filios īcolumes: filias ornatas: plena cellaria: abūdātiā pecoꝝ: nullā ruinā: nō dico ꝑietiſ: ſed nec ſepis: nullūtumultū: ⁊ clamorē in plateis: ſꝫ quietē: pacē: abūdantiā: copiā reꝝ ī domibꝰ: ī ciuitatibꝰ? Ergo nō ē iſta felilicitaſ? Aut debeāt eāiuſti defuge̓? Aut nō īuenis domū iuſti abūdantē rebꝰ his oībꝰ plenā iſta felicitate? Nōerat domꝰ abrae abūdāſ auro: argēto: filijsfamilia pecoribꝰ? Nōne Iacob ſanctꝰ priarcha fugiēs a facie Eſau fratrꝭ ſui ī meſopotamiā ẜuiēs ditatꝰ egreſſus ē: ⁊ egit gr̄asdn̄o deo ſuo: qͥa in virga ſua trāſijt fluuiū:⁊ regreſſus eſt cum tanta abundantia pecorum atqꝫ filiorum? Quid dicimus? Non
Alia lr̄a.decacordo.
Alia lr̄a.r redemiſti.r tui
Alla lr̄ar et
Alia lr̄.reripe.
Alia lr̄arerue.
pſit Prōpt illud.f fetoſe adantes.t macerifneqꝫ trneqꝫ.
Alia lr̄a.fcircūoprtPrōoillud.
Alia lr̄a.t nō habef ſicut.t planta