BſalmusCXLIII.
Idētes tanqͣꝫ lucerne lucēti in obſcuro loco:donec dies luceſcat: ⁊ lucifer oriat̉ ī cordibus veſtris. Ip̄e dies p̄mium noſtrū ibi ē:Mane exaudies vocē meaꝫ: mane aſtabotibi ⁊ ꝯtēplabor. Ergo oꝑare qͣꝫuis ī noctemanibus tuis: id eſt bonis oꝑbus inquiredeū anteqͣꝫ veniat dies ille qͥ te letificet: neveniat qͥ te meſtificet. Uide em̄ qͣꝫ ſecurusoperis: qꝛ nō deſereris ab illo quē queris.Manibꝰ meis inqͥt deū exquiſiui nocte corā eo: Ut pater tuus qͥ videt ī occulto reddat tibi: ideo corā eo. Intꝰ habeas miſericordiā: caritateꝫ: ne aliqͥd facias qͣſi ſtudioplacendi homībꝰ. Manibus meis oꝑibusmeis: in vmbra: in hac vita: vbi ipſe videt:nō vbi placere homībꝰ ſtudeo. Et qͥd ſeqͥt̉:Et nō ſum deceptꝰ. Homo vanitati ſil̓is factus eſt: dies illiꝰ tanqͣꝫ vibra p̄tereunt: ettn̄ innotuiſti ei: ⁊ qͥd eſtimas eum: Dn̄einclina celos tuos ⁊ deſcēde: tangemōtes ⁊ fumigabunt. ¶ Coruſcais. coruſcatione ⁊ diſꝑges eos: emitlra te ſagittas tuas ⁊ cōturbabis eoſ.de Emitte manu tuaᶠ ex altoᶠ ⁊ exiet. me meꝫ etᶠ erue me de aqͥs multis.pt. Corpus chriſti hūilis Dauid gr̄a plenꝰ deſa: deo p̄ſumens: pugnās in hoc ſeculo: inuocat adiutoriū dei: Inclīa celos tuos ⁊ deſcēde. Qui ſunt celi inclinati? Apl̓i humiliati.Iſti em̄ celi enarrāt gloriā dei. Et de his celis enarrātibꝰ gloriā dei mox dr̄: Nō ſūt loquele neqꝫ ſermones quoꝝ nō audiant̉ voces eoꝝ. In omnē terra exiuit ſonꝰ eoꝝ: et īfines orbis t̓re v̓ba eoꝝ. Cū .n. iſti celi emitterēt voces ſuas ꝑ oēs terras: ⁊ facerēt mirabilia: coruſcante de illis: et intonāte dn̄omiraculis ⁊ p̄ceptis: putati ſunt dij deſcendiſſe de celo ad homīes. Nā quidā de gentibꝰ hͦ putātes eis etiā ſacrificare voluerūt.Tūc illi vidētes ſibi deferri indebitū honorē: expaueſcētes: ⁊ deteſtātes: ⁊ eos qui ſicerrabant corrigētes: vt oſtēderēt eis motūanimi ſui: cōſciderūt veſtimēta ſua ⁊ dixerūt: Quid hͦ facitis? Homīes ⁊ nos ſumuspaſſibiles ſicut ⁊ vos. Et ceperunt ſub hisv̓bis cōmēdare excellentiā dn̄i noſtri Ieſuchriſti: hūiliantes ſe vt cōmēdaret̉ deus: qꝛinclinati erāt celi vt deſcēderet deꝰ. Inclina gͦ celos tuoſ ⁊ deſcēde: ſcm̄ ē: Tāge mōtes ⁊ fumigabūt: Mōtes ſuꝑbos: elatiōest̓renas: tumidas grāditates: tāge inqͥt: tange iſtos mōtes: de gr̄a tua da iſtis mōtibꝰ.fumigabūt: qꝛ fatebunt̉ pctā ſua. Fumꝰ cōfitentiū pctōꝝ: extorq̄bat ⁊ lachrymas hūi
CXLIII.liatoꝝ ſuꝑboꝝ. Tāge mōtes ⁊ fumigabūt.qͣꝫdiu nō tācti magni ſibi vident̉. Dicturiſūt: tu magnꝰ dn̄e: dicturi ſūt: ⁊ mōtes: Tuſolꝰ altiſſimꝰ ī omnē terrā. Sꝫ ſūt quidā cōſpirātes cōueniētes ī vnū aduerſus dn̄m ⁊aduerſus chriſtū eiꝰ: cōuenerūt: cōſpirauerunt: coruſca coruſcatiōes: ⁊ diſꝑgēs eos.Crebreſce miracl̓is tuis: ⁊ ſoluet̉ ꝯſpiratioeoꝝ. Coruſca coruſcatiōes ⁊ diſꝑges eos:Iā miraculis territi nō audebūt aliqͥd ꝯͣ te:⁊ ī ip̄is miraculis expaueſcētes heſitabūt.Quis ē iſte qͥ tāta pot? Quis ē iſte qͥ ſic exaltat̉ cuiꝰ nomē tātū valet? Cū dicūt: quiseſt iſte: credituri ſūt: coruſcaſti miraculis etdiſꝑſiſti malā cōſenſionē eoꝝ. Emitte ſagittas tuas ⁊ cōturbabis eos. Sagitte potētꝭacute: p̄cepta tua: dicta tua feriat cor eorū.Emitte ſagittas tuas et conturbabis eos.Uulnerent̉ male ſani: vt ſanent̉ bn̄ vulnerati: Et dicāt iā in eccleſia: ⁊ ī corꝑe chriſticōſtituti: dicāt cū eccl̓ia: qm̄ vulnerata caritate ego ſum. Emitte ſagittas tuas et cōturbabis eos: Emitte manū tuam ex alto.Quid poſtea? Quid in fine? Quō inquitcorpꝰ chraſti celeſti adiutorio? Ueniet eniꝫip̄e dn̄s ī voce archangeli: ⁊ ī tuba dei deſcēdet de celo: ipſe ſaluator corꝑis manusdei. Emitte manū tuā ex alto ⁊ exime me: ⁊erue me de aquis multis. Quid ē de aquismultis? De ppl̓is ml̓tis. Quibꝰ ppl̓is? Alienigenis: infidelibꝰ: ſiue foris oppugnātibꝰ:ſiue intꝰ inſidiātibꝰ. Exime me de aqͥs multis: In quibꝰ me exercebas: in quib me adexuendū a ſordibꝰ voluebas. Exime me deaqͥs multꝭ. Hec ē illa aqͣ ꝯͣdictōnis. Eximeme inqͥt ⁊ erue me de aqͥs ml̓tis. Audiamꝰiā de iſtis aqͥs multꝭ a qͥbꝰ eruet deꝰ corpuschriſti ſui: a quibꝰ eruet deꝰ hūilitatē dauid.Quid ē de aqͥs multis? Quid dixiſti ne aq̄alit̓ intelligant̉? Quid dixiſti aqͣs multas?Quid dixi audi. De manu filioꝝ alienorū. Audite frēs inter qͦs ſimꝰ: int̓ quosviuamꝰ: a ꝗͥbꝰ erui deſideremꝰ. ¶ Quoꝝos locutū ē vanitate: Hodie vos oēsſi nō ad hec diuina ſpectacula v̓bi dei congregati eſſetꝭ: ⁊ eis hac hora ꝑmixti viueretis: quātas vanitates audiretis? Quoꝝ oslocutum eſt vanitatem. Quādo deniqꝫ loquētes illi vanitatē: audirēt vos loqui veritatem? Quoꝝ os locutū eſt vanitatē. Etdextera eoruꝫ dextera iniquitatis.Quid tu inter eos: cum vaſe paſtorali habente quinqꝫ lapides? Dic mihi aliter eandem legem quam ſignificaſti quinqꝫ lapi-
Alia lr.lguraiſſipabis
nō habet.feripe.flibera.
Alia lr̄a.fet