PſalmusCXLII.

Iſolem facit oriri ſuꝑ bonos ⁊ malos. Ergo⁊ amicta erat ſole: ⁊ geſtabat viſceribꝰ maſculum paritura. Idem ipſe erat condensſyon ⁊ naſcēs in ſyon: ⁊ illa mulier ciuitasdei eius luce ꝓtegebatur: cuius carne grauidabat̉. Merito ⁊ lunam ſub pedibus habebat: quia mortalitatē creſcētis: ⁊ decreſcētis carnis virtute calcabat. Ergo ip̄e dominꝰ Ieſus chriſtus caput et corpus: voluit enim etiā loqui in nobis: qui dignatuseſt mori pro nobis: membra ſua nos fecit.Aliquādo itaqꝫ ex ꝑſona membrorū ſuorūloquit̉: aliquādo ex ꝑſona ſua tanqͣꝫ capitꝭnoſtri: Habet aliquid ille quod dicat ſinenobis: nos v̓o ſine illo nihil poſſumª dice̓.Apoſtolus dicit: Ut ſuppleam que deſuntpreſſurarū chriſti in carne mea. Ut ſuppleāinquit q̄ deſunt preſſurarū nō mearum: ſedchriſti: in carne nō iam chriſti: ſꝫ mea. Patitur inquit adhuc chriſtus preſſuram: nonin carne ſua in qua aſcendit ī celū: ſed ī carne mea que adhuc laborat in terra. Chriſtꝰinquit preſſuram patit̉ in carne mea: Uiuoeniꝫ: non iam ego: viuit v̓o in me chriſtus.Niſi em̄ chriſtus ⁊ in membris ſuis: hoc eſtfidelibus ſuis preſſuram ip̄e pateret̉: Saulus in terra chriſtū in celo ſedentē non ꝑſequeret̉. Deniqꝫ aperte hoc exponēs quodam loco: Sicut em̄ corpus vnum eſt inqͥt⁊ membra multa habet: omnia autē membra corporis cum ſint multa: vnum eſt corpus: ita et chriſtus. Non ait: ita et chriſti:ſed corpus vnū membra multa: ita ⁊ chriſtus. Totum ergo chriſtus. Et quia totumchriſtus: ideo caput de celo: Saule inquitſaule quid me perſequeris? Tenete hoc etfixum oīno cōmendate memorie: tanqͣꝫ filij eccleſiaſtice eruditiōis ⁊ fidei catholice:vt agnoſcatꝭ chriſtū caput ⁊ corpꝰ: eūdēqꝫchriſtū verbum dei vnigenitū equale patri: et inde videatis quāta gratia ꝑtingatisad deum: vt ip̄e voluerit eſſe nobiſcū vnusqui eſt cum patre vnum. Quomō cū patrevnum? Ego ⁊ pater vnū ſumus. Quomōnobiſcū vnus? Non dicit inquit ⁊ ſeminibus tanqͣꝫ in multis: ſed tanqͣꝫ iu vno: ⁊ ſemini tuo qd̓ eſt chriſtus. Sed ait aliquis:Si chriſtus ſemen Abrae: nūquid et nos?Mementote: quia ſemen Abrae chriſtus:ac ꝑ hoc ſi ⁊ nos ſemen Abrae: ergo ⁊ noschriſtus. Quomō vnū corpus: multa mēbra: ita ⁊ chriſtꝰ: Et quotquot in chriſto baptizati eſtis: chriſtū induiſtꝭ. Nempe ſemēAbrae chriſtus: nec cōtradici poteſt apo-

CXLII.ſtolicis aꝑtiſſimis verbis: ⁊ ſemini tuo qd̓ ēchriſtus. Uidete quid nobis dicat: Si aūtvos chriſti: ergo ſemen Abrae eſtis. Ideomagnū eſt illud ſacramentū: Erunt duo incarne vna. Apoſtolus dicit: Sacramentūhoc magnū eſt: ego autē dico in chriſto et īeccl̓ia. Chriſtꝰ ⁊ eccleſia duo in carne vna.Refer ad diſtantiā maieſtatꝭ duo: duo plane. Non em̄ ⁊ nos verbum: nō em̄ ⁊ nos inprincipio deus apud deum. Nō em̄ ⁊ nosille ꝑ quē facta ſunt omnia. Uenit̉ ad carnem: ⁊ ibi chriſtꝰ ⁊ ille ⁊ nos. Non ergo miremur in pſalmis. Multa em̄ dicit ex ꝑſona capitꝭ: multa ex ꝑſona membroꝝ: ⁊ hoctotum tanqͣꝫ vna ꝑſona ſit: ita loquit̉. Necmireris: qꝛ duo in voce vna: ſi duo in carne vna: Iudas filius ſponſi ꝑſequēs ſponſuꝫ. Hoc tūc contigit: An̄ ⁊ futuroꝝ exemplū p̄miſſuꝫ eſt? Multos em̄ falſos fratrespaſſura erat eccleſia: vt ⁊ adhuc ⁊ vſqꝫ in finem ſponſum illum filius perſequatur. Sꝫem̄ inimicus exprobraſſet mihi ſuſtinuiſſeꝫvtiqꝫ ait: Et ſi is qui oderat me ſuꝑ me magna locutus fuiſſet: abſcondiſſem me vtiqꝫab eo. Quis eſt inimicus? Quis ē qui oderat me? Qui dicit: Quis eſt chriſtus? Hōfuit chriſtus: nec viuere potuit cū vellet viuere: et mortuꝰ eſt inquiūt nolēs: euictus:crucifixꝰ: occiſus. Inimici iſta dicūt. Apertus iſte inimicꝰ ē: ait chriſtꝰ: odit me: apertas mihi indicit inimicitias: Facile eſt iſtūvel tolerare: vel vitare. Quid facio de Abſalō? Quid facio de Iuda? Quid de falſisfratribus? Quid de malis filijs: et tamē filijs qui nō contra nos blaſphemāt chriſtūſed nobiſcū adorant chriſtū: ⁊ in nobis ꝑſequūtur chriſtum? De quibus conſequēter in eodeꝫ pſalmo dicit̉: alium facile eratꝑferre eum qui oderat me: vel abſcondereme ab eo. Abſcondis enim te a pagano intrans eccleſiā. Quando autē ⁊ ibi inuenisquod times: quid queris vbi te abſcōdas?Deniqꝫ ille ip̄e apoſtolus: qui gemit in periculis a falſis fratribꝰ: Foris īquit pugne:intus aūt timores. Si gͦis qͥ oderat me ſuper me magna locutus fuiſſet: abſcōdiſſemme vtiqꝫ ab eo: Tu v̓o vnanimis meꝰ. Unanimem dicit tanqͣꝫ vnum ī chriſto. Eſt ergoeccleſie quod ferat foris: gemat intus: inimicos tamē ſuos deputat foris ⁊ intus: foris facilius euitabiles: intus d̓fficilius tolerabiles. Dicat ergo dn̄s noſter: dicat chriſtus nobiſcū totus chriſtus.Expoſitio pſalmi.2 4

2 7