PſalmusCXLII
PſalmusUbi inuenimꝰ? Habes in ſcripturis: Ethec dicetꝭ in ꝯfeſſiōe: Opera dn̄i vniuerſaqm̄ bona valde. Ergo hic cōfeſſio laudiseſt. Alio loco ipſe dn̄s dicit: Confitebor tibi pater dn̄e celi et terre: Quid cōfitebat̉:Nunqͥd pctā? Chriſti ergo ꝯfiteri erat laudare. Et audi laudē patris: qꝛ abſcondiſtihec inquit a ſapiētibꝰ ⁊ prudētibꝰ: et reuelaſti ea paruulis. Quia ergo poſt iſtas corruptiones anguſti habitauimus in domodei: tota vitā noſtra non erit niſi laus dei.Iam ſepe vobis expoſitū eſt: qꝛ recedenteneceſſitate om̄ia negociā neceſſitatis intercidūt: qm̄ nō erit qͥd ibi agamꝰ. Non dicodie ⁊ nocte vbi nox nō eſt: ſed toto die cuꝫvnus dies eſt: nō erit quid ibi agamꝰ: niſilaudemꝰ quē diligimꝰ: qꝛ tūc ⁊ videbimꝰ.Modo nō viſum deſideramꝰ et laudamꝰ:tūc viſum quod amamꝰ: quomō laudabimuſ? Sine fine erit laus: qꝛ ſine fine amor.Quia ergo hoc ibi agemus: ideo educ decarcere animā meam vt cōfiteatur nominituo: Beati enim qui habitāt in domo tuadn̄e: in ſecula ſeculoꝝ laudabūt te. Modo impedit carcer: quia corpus quod corrumpit̉ aggrauat animā. Non corpus aggrauat animā: nam ⁊ tunc habebimꝰ corpus: ſed corpus quod corrūpit̉. Ergo carcerē facit nō corpus: ſed corruptio. Educde carcere animā meā vt cōfiteat̉ nominituo. Iam vox que ſequit̉ ex capite ſonatdn̄i nr̄i Ieſu chriſti. Et eſt talis ip̄a: qualiſheſterna vltima. Heſterna enim vltima: ſimeminiſtis hec fuit: Singularis ego ſumdonec tranſeā. Et hic que eſt vltima? Meſuſtinebūt iuſtiᶠ quoaduſqꝫ retribuas mihi.¶ Explicit tractatꝰ de psͣ. CxLI.Incipit tractatꝰ de psͣ. CXLII.Epſalmo quē cantauimꝰ iam loquar qd̓ dn̄s dederit caritati veſtre. Heſterno die pſalmꝰ breuiortractabat̉: ſed ſpaciū tꝑis dabat nobis copiam etiā de paucis multa dicēdi: Nuncqm̄ prolixior pſalmꝰ eſt: nō debemꝰ tantūin ſingulis verſibꝰ immorari: ne forte noncōcedat dn̄s facultatē: vt totuꝫ peragrarevaleamus. ¶ Titulus pſalmi eſt: IpſiDauid: qn̄ eum filius ſuus perſequebat̉. In regnorū libris nouimꝰ hocfactuꝫ eſſe: extitiſſe inimicū Abſalon patriſuo: geſſiſſe ꝯtra illū nō ſolum ciuile: verūetiā domeſticū bellū: illum aūt nō deiectūinique ſed humiliatuꝫ: pie accepiſſe a dn̄o
CXLIIdiſciplinā: ſuſtinuiſſe medicinā: non retribuentē iniquitati iniquitatē: ſed paratumcor habuiſſe ad ſequendā dn̄i voluntatē.Ille Dauid ita laudabilis: ſed alius Dauid vere manu fortis qd̓ interp̄tat̉ Dauiddn̄s noſter Ieſus chriſtus agnoſcēdus eſtnobis. Preterita enī illa facta figure fuerant futuroꝝ. Nec diu cōmendādū eſt qd̓ſepe audiſtis: qd̓ optime retinetis. Queramus ergo in hoc pſalmo dn̄m et ſaluatorēnoſtrū Ieſum chriſtū prenūciātē ſe ꝑ hācꝓphetiam: et quid futurū eſſet in hoc tꝑeper ea que pridē facta ſunt p̄dicantē. Ipſeenī ſe in ꝓphetis p̄dicabat: qm̄ ipſe eſt verbum dei: nec illi tale aliqͥd dicebāt: niſi pleni verbo dei. Annūciabat ergo chriſtū pleni chriſto: ⁊ illi eū ventuꝝ p̄cedebāt: quosp̄cedētes nō deſerebat. Agnoſcamꝰ ergoquēadmodū et chriſtū perſequebat̉ filiusſuus. Habebat enī filios de quibꝰ dicebat:Non ieiunabūt filij ſponſi qͣꝫdiu cū eis eſtſpōſus: cū aūt ab eis ablatꝰ fuerit ſpōſus:tūc ieiunabūt filij ſponſi. Ergo filij ſponſiapl̓i: et inter hos perſecutor diabolus Iudas. Paſſionē itaqꝫ ſuā in hoc pſalmo p̄dicatuiⁱ eſt chriſtus: audiamꝰ. Rurſus aūtad hoc intentā faciamꝰ caritatē veſtrā: nōdocēdo qd̓ ignoratis: ſꝫ admonēdo qd̓ noſtis: dn̄m ⁊ ſaluatorē nr̄m Ieſū chriſtū caput eſſe corꝑis ſui: illū vnū eſſe mediatorēdei ⁊ hoīm: hominē Ieſum: natū ex virgine tāqͣꝫ in ſolitudine: ſic̄ in apocalypſi audiuimꝰ. Per ſolitudineꝫ qͥppe arbitror qd̓ſolus ita natus eſt. Hūc enī illa mulier peperit: rectuꝝ ppl̓m in virga ferrea. Hec aūtmulier antiqua eſt ciuitas dei: de qua inpſalmo dicit̉: Glorioſa dicta ſūt de te ciuitas dei. Hec ciuitas initiū habēs ab ipſoAbel: ſic̄ mala ciuitas a Cayn. Antiquaergo iſta ciuitas dei ſemꝑ tolerās terrā: ſperans celum: que etiam hieruſalē vocatur ⁊ſyon: vtiqꝫ de nato quodā in ſyon: et conditore ipſius ſyon: pſalmus quidaꝫ dicit:Mater ſyon dicet homo. Quis homoEt hō factus eſt in ea: ⁊ ip̄e fundauit eā altiſſimꝰ. Deniqꝫ ipſe in ſyon factus eſt hō:ſed humilis factus eſt hō: et idē ipſe altiſſimus fundauit eā ciuitatē in qua factus eſthō. Itaqꝫ et illa mulier ſole cooperiebat̉:ſole ipſo iuſticie: quē nō cognoſcūt impij:qui dicturi ſūt in fine: Ergo errauimꝰ a viaveritatis: ⁊ iuſticie lumē nō luxit nobis: etſol nō ortus eſt nobis. Eſt ergo quidaꝫ ſoliuſticie: qui non oritur impijs: Ceterū iſtū
Alia lr̄a.f expectāt.f donec.