PſalmusCXXXVIII.

Quid illa bona mūdi huius ⁊ mala mundihuiꝰ? Indifferenter habeamꝰ: qꝛ iam ſuſcepti ab vtero matris noſtre indifferenter eahn̄tes dicimꝰ: Sic̄ tenebre eiꝰ: ſic lumē eiꝰ.Nec felicitas hꝰ ſecl̓i nos beatos facit: necaduerſitas miſeros. Opus ē iuſticiā tenere: fidem diligere: ſperare in deum: diligeredeum: diligere ꝓximū. Poſt iſtos laboreshabebimꝰ indefeſſam lucē: habebimus diēſine occaſu. Trunſit quicqͥd eſt ī iſta noctelucidum et tenebroſum: Qm̄ tu poſſediſtia. renes meos: dn̄e ſuſcepiſti me ex vtero mat. tris mee. ¶ Confitebor tibiᶠ dn̄e qm̄terribiliter mirificatꝰ es? Terribilit̓mirificatꝰ es: eoip̄o quo te miramur: tu terribilis es cum tremore gaudemꝰ. Timemᶜem̄ ne de donis tuis nos extollētes: ꝑ ſuꝑbiam mereamur amittere qd̓ humilitate ꝑa. cepimus. Cōfitebor tibi dn̄e qm̄ terribilit̓t. mirificatꝰ es: Mirabilia oꝑa tuaʳ deꝰ.s. Et aīa mea cognoſcetᶠ valde. Iā cognoſcit aīa mea valde: qm̄ ſuſcepiſti me exvtero matris mee. Antea v̓o mirificata eſtſciētia tua ex me: inualuerat nec poterā adillā. Ergo ex me inualuerat: nec poterā adillaꝫ. Un̄ modo aīa mea cognoſcet valde:niſi qꝛ nox illumīatio in delicijs meis ē: niſiqꝛ venit mihi gratia tua: ⁊ illumīauit tenebras meaſ: niſi qꝛ tu poſſediſti renes meoſ:niſi qꝛ tu ſuſcepiſti me ex vtero matriſ meei. ¶ Nō eſtᶠ abſcōditum os meū a te. qd̓ feciſti inᶠ abſcondito. Os ſuū dicitqd̓ vulgo dicit̉: oſſum: latine os dicit̉: hoc īgreco inuenit̉. Naꝫ poſſemꝰ hic putare oseſſe ab eo qd̓ ſunt ora: non os corrupte abeo quod ſunt oſſa. Non eſt ergo abſconditum inquit os meū a te: qd̓ feciſti in abſcondito. Habeo in abſcōdito quoddā oſſum:ſic em̄ potius loquamur. Melius ē vt rep̄hendant nos grāmatici: qͣꝫ non intelligantpopuli. Ergo ē inquit quoddā oſſum meūintus in abſcondito. Tu feciſti intus oſſuꝫmihi in abſcondito: ⁊ non eſt abſconditū ate. In abſcōdito em̄ feciſti: ſed nūquid ⁊ tibi hoc abſcōdiſti? Hoc oſſum meū factuma te in abſcōdito homīes non vident: homines non nouerūt: tu aūt noſti quod feciſti? Qd̓ ergo os dicit fratres? Queramꝰ illud: in abſcōdito eſt. Sꝫ qꝛ chriſtiani ī nomine domini chriſtianis loquimur: modoinuenimus qͥd ſit oſſum huiuſmodi. Firmitas quedā eſt interior: quia in oſſibus firmitas ⁊ fortitudo intelligit̉. Eſt ergo quedamanime interior firmitas: vbi non frangitur.Quelibet tormēta: quelibet tribulationes:

CXXXVIII.quelibet huius ſeculi aduerſitates vndiqꝫſeuiant: illud qd̓ deus in abſcondito fecufirmum: in nobis frangi non poteſt: nō cedit. Adomino enim facta eſt quedam firmitas patientie noſtre: de qua dicitur ī aliopſalmo: Uerūtamē deo ſubijcietur animamea: quoniā ab ip̄o patientia mea. Et attende apoſtolū Paulum: habentem intushoc genus firmitatiſ. Quaſi triſtes inquit:ſemꝑ autē gaudentes. Unde quaſi triſtes?Contumelijs: opprobrijs: ꝑſecutionibus:flagellis: plagis: carceribus: catenis: lapidatōnibꝰ. Quis nō eos miſeros tūc exiſtimaret? Nec illi ipſi perſecutores ſeuirent ineos: niſi putarent eos miſeros fieri ꝑſecutionibus ſuis. Illi eniꝫ eos ex ſua infirmitate conijciebāt: qui nō habebant oſſum abſconditum interius. Illi v̓o qui habebant:hominibꝰ foris triſtes videbantur. Intusautē gaudebant deo: cui non erat abſconditum os ipſorum qd̓ fecerat in abſcondito. Aperit autē hoc oſſum in abſcondito factum a deo. idem̄ apoſtolus Paulus hisverbis: Non ſoluꝫ autē inquit ſed etiā gloriamur in tribulationibus. Parum ē quianon es triſtis: ſed et gloriaris? Sufficiat tibi triſtem non eſſe. Parum eſt inquit chriſtianis: Tale oſſum mihi fecit ī abſcōdito:vt parum ſit non frangi: niſi etiam glorier.Unde gloriaris? In tribulatōnibus ſcientes quia tribulatio patientiam operatur.Uide quomodo formata ſit illa infirmitasintus in corde: ſcientes quoniā tribulatiopatientiā operat̉: patientia ꝓbationē: probatio ſpem. Spes autē non confundit: qm̄caritas dei diffuſa eſt ī cordibus nr̄is ꝑ ſpiritūſanctū qui datus eſt nobis. Sic formatum atqꝫ firmatum eſt oſſum illud abſconditum: vt faciat nos etiā gloriari in tribulationibus. Sed videmur hominibꝰ miſeri:quia abſconditū eſt ab eis quod habemusintrinſecus. Non eſt abſconditū os meuma te quod feciſti in abſcondito. Et ſubſtātia mea in inferioribus terre. Ecce īcarne ē ſub̓a mea. In īferioribꝰ ē ſub̓a mea⁊ habeo tn̄ oſſum intrinſecꝰ qd̓ formaſti: qd̓faciat me nō cedere oībꝰ ꝑſecutoribꝰ inferioris huius regionis. Ubi eſt adhuc ſubſtātia mea? Quid enim magnū eſt: ſi fortis eſtangelus? Magnū eſt vt fortis ſit caro. Etvnde fortis ē caro? Unde forte vas fictile:niſi quia factum eſt tibi oſſum in abſcondito? Et ſubſtantia mea in inferioribus terre. Quid de illis qui minus firmi ſunt?

Alia lr̄.f nō habet.magnificatꝰ.

Alia lr̄.⁊ occultatū.focculto.

Alisª 2nō habet.

lr̄anō habet.fuimis.