CXXXVIII.Pſalmus

Loquit̉ enim vt iam cōmendauit chriſtus:Sꝫ multa dicta ſunt ex perſona corporis:Audi et ex perſona capitis: ⁊ non quaſi diſtinguit: vt inducat ip̄as ꝑſonas: modo caput: modo corpus. Si enim diſtinguit: vtinducat ip̄as ꝑſonaſ: mō caput: mō corpꝰ.Si em̄ diſtinguit qͣſi diuidit: non erūt duoin carnę vna. Si aūt duo ſunt ī carne vna:nolite mirari ſi duo ſūt ī voce vna. Qn̄ dominꝰ nr̄ Ieſus chriſtꝰ paſſus ē: diſcipl̓i nōdū habebāt illud oſſū interiꝰ: nōduꝫ ill̓ eratfirmatū robur patiētie: ⁊ latebāt ſe: neſciebāt vires ſuas: ⁊ auſus eſt Petrꝰ ꝓmittereſocietatē mortis cū dn̄i paſſiōe: ⁊ nō ſe nouerat egrotus: medicꝰ aūt nouerat egrotū.Quid aūt factū ē? Tecū inqͥt vſqꝫ ad mortē. Amē dico tibi: pͥuſqͣꝫ gallus cātet ter menegabis. Rn̄ſio medici verior inuēta ē: qͣꝫegroti p̄ſumptio. De his gͦ dicit: Nō ē a teabſconditū os meū qd̓ feciſti ī abſcōdito: īquibꝰ ē ip̄m os firmatū intrinſecꝰ: et maxīerobur paſſiōis ip̄o dn̄o deo nr̄o ⁊ ſaluatoreIeſu xp̄o: qͥ cū voluit ſedit: cū voluit ſurrexit: cū voluit dormiuit: cū voluit euigilauit.Quia poteſtatē inqͥt habeo ponēdi animāmeā: ⁊ poteſtatē habeo iteruꝫ ſumēdi eam.Quid de illis ī quibꝰ nō erat fortitudo illaformata atqꝫ firmata? Quid de illis? Uide qͥd dicat deo pr̄i? Imꝑfectu meūviderūt oculi tui: Imꝑfectū meū: Petrū pollicentē ⁊ negantē: p̄ſumenteꝫ ⁊ deficientē: viderūt tn̄ oculi tui. Nā ꝙ eū ⁊ ipſedn̄s reſpexit: ſicut ſcriptū ē in euāgelio: Iāpoſt tertiā negationē cōmonitª qͥd ei p̄dixerit dn̄s: Exijt foras ⁊ fleuit amare. Fletꝰ illede reſpexione dei fuit: qꝛ imꝑfectū meū inquit viderūt oculi tui. Nā ille imꝑfectꝰ titubans in dn̄i paſſiōe: ꝓculdubio ꝑiret: ſꝫ viderūt eū oculi tui: nō ſolū ip̄m: ſed et oēs qͥimꝑfecti fuerūt: donec chriſti reſurrectionefirmarent̉. Apparuit em̄ oculis eoꝝ nō periſſe ī dn̄o qd̓ mortuū erat: et factū ē os illd̓in abſcōdito eoꝝ: vt nec ip̄i iaꝫ timerēt mori. Imꝑfectū meū viderūt oculi tui. Et inlibro tuo oēs ſcribent̉. Nō ſolū ꝑfectiſed etiā imꝑfecti. Nō timeant imꝑfecti: tm̄ꝓficiāt. Nec qꝛ dixi: nō timeāt: amēt imꝑfectiōꝫ: ⁊ ibi remaneāt vbi inuēti ſunt. Tātūꝓficiāt quātū ī ip̄is ē. Quotidīe addāt: qͦtidie accedāt: tn̄ a corꝑe dn̄i nō recedāt: vt īvno corꝑe: ⁊ ī his mēbris ꝯpagīati poſſintmereri de ſe dictā eſſe vocē iſtā. Imꝑfectūra meū viderūt oculi tui: ⁊ ī libro tuo oēs ſcribent̉. Perᶠ die errabūt ⁊ nemo in

CXXXVIII.eis: Dies h̓ adhuc erat dn̄s nr̄ Ieſus chriſtus. Un̄ dicebat: Ambulate dū diē habetis. Sꝫ ꝑ diē errabāt imꝑfecti ip̄iꝰ. Putauerunt ⁊ ip̄i dominū noſtrū Ieſum chriſtūtm̄ modo hominē eſſe: nō habere ī ſe occultam diuinitatē: non eſſe occulte deum: ſedhoc ſolum eſſe qd̓ videbat̉: hoc ⁊ ipſi putauerūt. Nam ⁊ ip̄e Petrus: de illo enim potiſſimū loquimur: in quo nobis etiā nō deſperate firmitatis exemplū ꝓpoſitū eſt. Dixerat domino idem Petrus: cum interrogaſſet quid illū dicerēt homīes: Tu es chriſtus filius dei viui. Et dixerat ei dominus:Beatus es Symon bariona: qꝛ nō tibi reuelauit caro ⁊ ſanguis: ſed pater meus qͥ incelis eſt. Quare? Quia dixerat eum filiumdei. Ibi paulopoſt eodē loco in ip̄a cōtextione verborū cepit dn̄s de paſſiōe ſua futura dicere: Ille aūt Petrus qui iam illumcōfeſſus fuerat filiū dei: timuit ne ſicut filiꝰhomīs moreret̉. Erat ⁊ filius dei: crat ⁊ filiꝰhomīs: Filiꝰ dei ī forma dei equalis patri:filius homīs in forma ſerui qua minor ē patre. Uenturꝰ erat ad paſſionē vtiqꝫ ex forma ſerui. Quid timuit Petrus? Ne in forma ſerui periret forma dei: ⁊ nō potius preſumpſit: qꝛ ex forma dei reuiuiſceret formaſerui. Ait illi: Abſit a te domine: ꝓpitius tibi eſto. Et dominꝰ qui illū beatū dixerat inilla voce: vade poſt me ſathanas inqͥt: neqꝫ em̄ ſapis que dei ſunt: ſed que hominuꝫſunt. Iam duduꝫ qꝛ dixerat: Tu es chriſtfilius dei viui: audiuit: nō tibi reuelabit caro ⁊ ſanguis: ſed pater meus qui in celis ē:iō petra: iō beatꝰ. Mō aūt: qꝛ nō ex patrisreuelatione: ſed ex carnis infirmitate reſpōderat: ſathanas appellatus ē: nō ſapis quedei ſunt: ſed que hominū. Et hic erat chriſtus: fratres inter illos ambulauerat: ventis imperauerat: ante oculos ipſorū fluctꝰcalcauerat: ante oculos ipſorū quatriduanum mortuū ſuſcitauerat: ante oculos ip̄orum tanta miracula fecerat: et tamē trepidauerūt in paſſione eius: quaſi amiſiſſenteum: de quo fruſtra p̄ſumpſerant: Sꝫ ꝑ diēerrabant ⁊ nemo ī eis. Nemo prorſus: necip̄e qͥ dixerat: tecū vſqꝫ ad mortē eo. Dixerat em̄ illis: veniet hora vt me relinquatisſolum: ⁊ eat vnuſquiſqꝫ in viam ſuam: ſednon ſum ſolus: quia mecū eſt pater. Cumillo erat pater: ⁊ ipſe cuꝫ patre: et in illo pr̄:⁊ ip̄e in patre: ⁊ ip̄e ⁊ pr̄ vnū: ⁊ illi timuerūtcū moreret̉. Quare: niſi qꝛ ꝑ diē errauerūt⁊ nemo fuit ī eis. Per diem errabūt et ne-

Ilalr̄a