PſalmusCXXXVIII.
Pſalmuslaſſati ⁊ fatigati: quaſi p̄ſumentes de viribꝰnoſtris. Opus ergo eſt vt habeamus pennas: ⁊ opus ē vt ip̄e deducat. Adiutor em̄noſter eſt. Habemus liberū arbitriū: ſꝫ ipſolibero arbitrio quātum poſſumus: niſi nosadiuuet ille qͥ iubet? Etenī illuc manus tuadeducet me: ⁊ adducet me dextera tua. Et. cōſiderans longinquitatē vie quid ſibi dilxit? Et dixiᶠ fortaſſe tenebre cōculcabunt me: Ecce em̄ iam credidi in chriſtū: iam erigor duabus alis gemine caritatis: ⁊ abūdat iniqͥtas huiꝰ ſeculi: ⁊ qm̄ abūdauit iniqͥtas: refrigeſcet caritas multorū:ſic dixit dn̄s: Qm̄ abūdauit iniqͥtas reftigeſcet caritas multoꝝ. In iſta vita īter tātaſcādala: int̓ tā ml̓ta pctā: int̓ tantas turbaſqͦtidianaꝝ tēptationū: qͦtidianaꝝ ſuggeſtionū malaꝝ: qͥd facio inqͥt? Quō ꝑueniā adextrema marꝭ? Audio terribilit̓ a dn̄o: Qm̄abūdauit iniqͥtas: r̄frigeſcet caritaſ ml̓toꝝ.Deniqꝫ ſubiecit. Qui ꝑſeuerauerit vſqꝫ infinē hic ſaluus erit. Attendēs longitudinēvie: dixi mihi: fortaſſe tenebre cōculcabūtme. Et nox illumīatio mea ī delicijsmeis. Facta eſt mihi nox illumīatio: qꝛ innocte me deſperauerā poſſe tranſire tm̄ mare: ⁊ tantā viaꝫ ſuperare: ⁊ venire ad extremū ꝑſeuerando vſqꝫ in fiinem. Gratias illiqͥ me queſiuit fugitiuū: qͥ terga mea flagelliplaga ꝑcuſſit: qui me vocando ab interitureuocauit: qui fecit mihi illluminatā noctē.Nox eſt em̄: qͣꝫdiu iſta vita agitur. Quō eſtnox illumīata? Quia chriſtꝰ deſcēdit in noctē: Accepit chriſtꝰ carnē d̓ iſto ſeculo: illuminauit nobis noctem. Perdiderat enimdrachmā mulier illa: accendit lucernā. Sapientia dei perdiderat drachmā. Quid eſtdrachma? Nūmus: in qͦ nūmo imago eratip̄ius imꝑatoris noſtri. Factꝰ eſt em̄ homoad imaginē dei: ⁊ ꝑierat. Et quid facit mulier ſapiens? Accendit lucernā. Lucerna dluto eſt: ſed habet lucē qua inueniat̉ drachma. Lucerna ergo ſapientie caro chriſti deluto facta eſt: ſed v̓bo ſuo lucet ⁊ inuenit ꝑditos. Et nox illuminatio in delicijs meis.Facta eſt mihi nox ī delicijs. Delicie noſtrechriſtus. Uidete quēadmodum de illo mōgaudeamus. Clamores iſti veſtri: gaudiaiſta vr̄a vnde ſunt niſi ī delicijs?. Un̄ autēiſte delicie: niſi qꝛ nox illūinata ē: niſi qꝛ dn̄ſchriſtꝰ nob̓ p̄dicat̉? Quia q̄ſiuit vos anteqͣꝫq̄reretis eū: ⁊ īuenit vos vt īueniretꝭ eū. Etnox illūinatio ī delicijs meiſ. Qm̄ tenebre noʸ obtenebrabūt̉ a te: Tu gͦ nolitenebrare tenebras tuas: ⁊ deꝰ illas nō tene
CXXXVIII.brat: ſed magis illuminat: qꝛ illi dictū eſt inalio pſalmo: Tu illuminabis lucernā meā:dn̄e deus meus illumīabis tenebras meaſ.Qui autem tenebrant tenebras ſuas quasdeus nō tenebrat? Homīes mali: hominesꝑuerſi. Cū peccāt vtiqꝫ tenebre ſunt: dū nōconfitent̉ peccata ſua que fecerūt: ſed inſuper defendūt: tenebrāt tenebras. Ergo iā ſipeccaſti: in tenebris es: ſed cōfitendo tenebras tuas: mereberꝭ illumīari tenebras tuas. Defendēdo āt tenebras tuas: tenebrabis tenebras tuas. Et qn̄ euadis a duplicibꝰ tenebris: qͥ in ſimplicibꝰ laborabas? Un̄aūt dn̄s nō tenebrat tenebras nr̄as? Quianō nos ſinit īpunita hr̄e peccata: Flagellatnos ī iſtis laboribꝰ: ⁊ erudit nos. Tota iſtamiſeria generis hūani in qͣ gemit mūdꝰ: noueritis fratres: qꝛ dolor medicinalis eſt: nōſentētia penalis. Uidetis: qꝛ dolor vbiqꝫ:vbiqꝫ metus: vbiqꝫ neceſſitas: vbiqꝫ labores. Creſcit auaricia: ſed in malis. Si ad hͦdeus hic talibꝰ flagellis erudit nos: vt nontenebrent̉ tenebre noſtre: agnoſcamus noſſub pena flagelli eſſe: ⁊ bn̄dicamus deū miſcentē iam amaritudines dulcedini vite tēporalis: ne tēporaliū deliciarū delectatiōececati: nō deſideremꝰ delicias eternas: necvelimus finire mare ⁊ habitare ī nouiſſimomaris. Seuiant gͦ fluctꝰ maris. Quāto pl̓ſeuiunt fluctus maris: tanto ſe illa cū pennis columba ſuſpēdit. Non ergo tenebratdeus tenebras nr̄as qui miſcet flagella peccatis noſtris: ⁊ amaritudines prauis dulcedinibus noſtris. Nos non tenebremꝰ tenebras noſtras defendēdo peccata noſtra:et nox illumnatio in delicijs noſtris: Qm̄ Atenebre nō obtenebrabūt̉ a te. Et noxᶠ tāʳqꝫ dies illuminabit̉. Nox tanqͣꝫ dies.Dies nobis ꝓſperitas ſecl̓i: nox nobis aduerſitas ſeculi. Sed ſi cognoſcamꝰ ob meritū peccatoꝝ nr̄oꝝ nos aduerſitates pati etdulcia nobis ſunt flagella pr̄is: ne ſit amara ſentētia iudicis: ſic habemꝰ tenebras noctis huiꝰ: quō lumē noctis huiꝰ. Si nox eſtquō ibi lux eſt? Nox eſt: quia erratur hic agenere hūano. Nox eſt: qꝛ nōdum venimꝰad illum diē quē non coartat heſternꝰ ⁊ craſtinuſ: ſed ē dies ꝑpetuus: ſine ortū: qꝛ ſineoccaſu. Nox eſt gͦ hic: ſed quādā lucē noxiſta habet ſuā: et tenebras ſuas. Quare ſicgeneralit̓ nox diximꝰ. Que ē lux noctꝭ hͦꝰProſꝑitas ⁊ felicitas ſeculi huiꝰ: Gaudiūtꝑale: honor tꝑalis: qͣſi lux ē noctis hꝰ. Aduerſitas aūt ⁊ amaritudo tribulationū velignobilitas: tanqͣꝫ tenebre ſūt noctis huiꝰ.
r̄ obſcurabunt̉
Alia lr̄af Quia.oſcurabunt̉
Alia lr̄s.f forſitan
Alia lr̄aj ſicut.