PſalmusCXXXVIII.
Pſalmūſciētia tua ex me: īualuit ⁊ n̄ potero ad illā:veluti poſuiſti ſuꝑ me manū tuā: mirus mihi factus es: nō te cōprehendo cū quo erā.Ꝙͣfacilis mihi erat vultus patris quandodixi: Da mihi ſubſtantiā meam que cōtingit. Ecce ꝓfecto in regionem longinquam⁊ fame contrito multuꝫ mihi eſt: ⁊ labor eſtante me: non poſſum ꝑcipere quod dimiſi.Mirificata eſt inquit ſciētia tua ex me. Expeccato meo factum eſt: vt mirificata mihieſſet: et incomprehenſibilis mihi exiſteret.Nam erat mihi facilitas cōtemplādi te: qn̄nō ī ſuꝑbia reliquerā te. Mirificata ē inqͥtſciētia tua ex me inualuit nō potero ad illā:ſed ſubaudis ex me. Non potero ad illā exme: cum ergo potero: non potero niſi ex te.Ecce inuenies in longinquo fugitiuū: nonlatere oculos eius a quo fugit. Et quo iturus eſt iam: cuiꝰ limes eſt inueſtigatus? Uidete quid dicit? ¶ Quo ibo a ſpiritutuo? Spiritus em̄ domini repleuit orbē terrarum. Quis poteſt fugere in mūdo ab illo ſpiritu: quo plenus eſt mundus? Quoibo a ſpiritu tuo? Et quo a facie tua fugiam? Locū querit quo fugiat ab ira dei.Quis ē locus recepturꝰ fugitiuū dei? Homines qui ſuſcipiūt fugitiuos q̄rūt ab eis aquo fugerint: ⁊ quem ſeruū inuenerint alicuiꝰ domini minus potētis: tanqͣꝫ ſine vllotimore ſuſcipiūt dicentes: in corde ſuo: nōhabet iſte talē dominū: a quo p̄t inueſtigari: Cū autē audierint dominū potentē: autnon ſuſcipiūt: aut cum magno timore ſuſcipiūt: Et qꝛ homo potens falli poteſt. Ubinon eſt deus? Quis fallit deū? Quē nō videt deus? A quo fugitiuū ſuum nō repetitdeus? Quo ergo ibit fugitiuus iſte a faciedei? Uertit ſe hūc atqꝫ illuc quaſi querenslocum fuge ſue. ¶ Si aſcendero: inquitc. in celum tu ibi es: ſi deſcendero ininfernū ades. Tandeꝫ cognouiſti malefugitiue nullo pacto te poſſe fieri longe abeo: a qͦ longinquare voluiſti. Ecce ille vbiqꝫ eſt: quo tu iturus es? Inuenit conſiliū: ⁊hͦ ab illo qui eū iā reuocare dignat̉ inſpiratum. Si aſcendero in celū tu ibi es: ſi deſcēdero in infernū ades. Si me extulero te inuenio rep̄ſſorem: ſi me abſcondero: te inuenio inquiſitorem: ⁊ non inquiſitorē tm̄: ſed⁊ inueſtigatorē. Si em̄ ſuꝑbiero de iuſticiamea: tu ibi es vbi eſt vera iuſticia. Si peccando venero in ꝓfundū malorū: ⁊ confiteri cōtempſero dicens: Quis me videt: ininferno: quis em̄ confitebit̉ tibi: etiam illic
ades vt vindices. Quo ergo iturus ſum:vt a facie tua fugiam: id eſt iratū te nō ſentiam? Hoc conſiliū inuenit: Sic fugiā inqͥt̉a facie tua: ſic fugiā a ſpiritu tuo: ab vltoreſpiritu: a vindicē facie ſic fugiā. Quomō;r¶ Si recipiā pennas measⁱ in di prectum: ⁊ habitauero in extremismaris. Sic poſſum fugere a facie tua. Siin extrema maris vult fugere a facie dei: ibinon erit ille a quo fugit: de quo dixit: ſi deſcendero in infernū ades? Mirū ſi in extremis maris nō eſt: qui nec apud inferos deeſt. Sed noui inquit quomō fugiam ab iratua. Recipiende ſunt pēne mee nō: in prauum: ſed in directum: nec in ſuperbā erigarp̄ſumptionē. nec in perditā mergar deſperationē. Quas pennas vult aſſumere: niſiduas alas: duo p̄cepta caritatis? In quibꝰduobus p̄ceptis tota lex pendet ⁊ ꝓphete.Has inquit alas: has pennas ſi recipiamſic: ⁊ habitabo ī extremis maris: poſſum fugere a facie tua ad facieꝫ tuā: ⁊ a facie iratiad faciem placati. Quid enim eſt extremūmaris: niſi finis ſeculi? Illuc iam volemusſpe ⁊ deſiderio habentes alas gemine caritatis: nō ſit nobis requies: niſi in extremismaris. Nam ſi alibi requiē voluerimus: inmare p̄cipitabimur. Uolemus quouſqꝫ finiatur mare: ſuſpendamꝰ nos pennis gemine dilectiōis ad deum: interim ſpe volem⁊ illum finem maris ſpe fideli p̄meditemur.Quis aūt nos ꝑducat attēdite: Ille ip̄e cūius faciē irati volumus fugere. Quid enimſequit̉? Si deſcendero in infernū ades: ſi recipiam pennas meas in directū. Recipiāinquit. Ergo amiſerat. Recipiā pennas indirectum: ⁊ habitabo in nouiſſima maris.¶ Etenim illuc manus tua deducetme: ⁊ᶠ adducet me dextera tua. Hocmeditemur fratres cariſſimi: hec ſit ſpes noſtra: hec ſit cōſolatio noſtra: recipiamꝰ pennas ꝑ caritatē quas amiſimus per cupiditatem. Cupiditas em̄ viſcum facta eſt pennarū noſtrarū: eliſit nos de libertate aerisnoſtri: id eſt aurarū illarū liberarū ſpiritusdei. Inde eliſi ꝑdidimus pēnas ⁊ fuimusquodāmodo captiuati in aucupis poteſtate: Inde nos ſanguīe ſuo redemit quē fugimus vt caperemur. Nutrit nobis pennasde p̄ceptis ſuis: erigimus iā eas ſine viſco.Nō amemꝰ mare: ſed volemꝰ ī extrema maris. Nemo trepidet: ſꝫ nemo de pennis ſuisp̄ſumat: qꝛ ⁊ pēnati: niſi ip̄e erigat: niſi ipſededucat: precipitamur in profunda maris
21 3
Alia lr̄.fillic.
Alia lr̄aj̄ ſumpſero.fͣ diluculo.
Alia lr̄aj tenebit.