Pſalmus
Sſalmus¶ XXXVI
PſalrIquippe ait: vel diei vel noctis: vt ptās eſſetdiei lucere vel noctꝭ: Qd̓ in ſpūalibꝰ donisſic intelligit̉: quia dedit ptātem filios dei fieri. Qui ꝑcuſſit egyptū cū pͥmogenitis eorum. Percuſſit ⁊ ſeculū: cū his que precipua putant̉ in ſcl̓o. ¶ Qui eduxit iſrael de medio eorū. Educit etiā ſctōs acfideles ſuos de medio maloꝝ: ¶ In manu potēti ⁊ brachio excelſo. Quidpotētius: quid excellētius eo d̓ qͦ dictū eſt:Et brachiū dn̄i cui reuelatū ē? Qui diuiſit mare rubrū in diuiſiones. Diuidet etiā: vt vnus atqꝫ idē baptiſmꝰ alijsſit in vitā: alijs ſit in mortē. ¶ Et eduxitiſrael ꝑ mediū eius. Educit etiā innouatum ppl̓m ſuū ꝑ lauachrū regnationis.Etᶠ ꝑcuſſit Pharaone ⁊ virtute eius in mari rubro. Celeriter interimit:⁊ peccatū ſuum reatūqꝫ eius ꝑ baptiſmū.j.Qui traduxit ppl̓m ſuūˣ ī deẜto.Traducet ⁊ nos in hͦ ſeculi ariditate ⁊ ſterilitate: ne in ea pereamꝰ. ¶ Qui ꝑcuſſitreges magnos. Et occidit regesfortes. Percutit atqꝫ occidit etiaꝫ a nob̓diabolicas ⁊ noxias ptātes. Seon regē amorreorū. Germē inutile vel temꝑtationē calentē: qd̓ interp̄tatur ſeon: regeꝫamaricātiū: qd̓ interp̄tat̉ amorreoꝝ. ¶ EtOg rege baſan. Coaceruantē qd̓ int̓p̄tatur og ⁊ regē cōfuſionis: quod interp̄tat̉ baſan. Quid em̄ coaceruat diabolus:niſi ꝯfuſionē? Et dedit terrā eorū hereditatē. ¶ Hereditate iſrael ſeruoſuo. Dat etiā quos diabolus poſſidebathereditatē ſemini Abrae: qd̓ eſt chriſtus.Quia in huilitate nr̄a memor fuit nr̄i. ¶ Et redemit nos ab inimicꝭnoſtrꝭ. Sanguine vnigeniti ſui. ¶ Quidat eſcā omni carni. Hoc eſt omni hominū generi: nō tm̄ iſraelitarū: ſed ⁊ gētiū:De qua eſca dicit̉: Caro mea vera ē eſca.Lōfitemini deo celi: qm̄ in eternū miſcdiā eiꝰ. ¶ Cōfitemini dn̄odn̄orū: qm̄ in eternū miſcd̓ia eius.Quod hic ait: deo celi: credo aliter dicerevoluit qd̓ ſupra dixerat: deo deorū. Namquod ibi deinde ſubiunxit: hoc etiā hic repetiuit. Cōfitemini dn̄o dn̄oꝝ. Sed ⁊ ſi ſūtqͥ dicunt̉ dij: ſiue in celo: ſiue in terra: quēadmodū ſunt dij multi: ⁊ dn̄i multi: ſed nobis vnus eſt deꝰ pater: exquo oīa ⁊ nos inipſum: ⁊ vnus dn̄s Ieſus chriſtus ꝑ queꝫoīa ⁊ nos ꝑ ip̄m: cui cōfitemur: qm̄ in eternū miſcd̓ia eius.
Explicit Tract̉. de psͣ. CXXXV.Incipit Tract̓. de psͣ. CXXXVI.¶ Prefatio.Blitos vos eſſe non arbitror: cōmēdaſſe nos vobis: īmo cōmemoraſſe: quod omnis eruditꝰ in ſancta eccleſia noſſe debet: vnde ciues ſimꝰ: etvbi ꝑegrinemur. Et ꝑegrinationis noſtrecauſam eſſe peccatū. Reuerſiōis aūt munus remiſſionē peccatoꝝ. Et iuſtificatiōeꝫgratie dei. Duas ciuitates ꝑmixtas ſibi interim corꝑe ⁊ corde ſeparatas currere periſta volumina ſcl̓oꝝ vſqꝫ in finē: Audiſtis⁊ noſtis vnā cui finis eſt pax eterna: ⁊ vocat̉ hieruſalē: alterā cui gaudiū ē pax tꝑalis: ⁊ vocat̉ babylonia. Interp̄tationē etiam noīm: ſi nō fallor: tenetꝭ: hieruſalē interp̄tari viſionē pacis: babyloniā cōfuſionē.Hieruſalē in babylonia captiua tenebat̉nō tota: ciues .n. eius ⁊ angeli ſunt: ſed qd̓attinet ad hoīes predeſtinatos in gloriamdei: futuros ꝑ adoptionē coheredes chriſti: quos de ipſa captiuitate redemit ſangne ſuo. Particulā ergo iſtā ciuitatis hieruſalē captiuā teneri in babylonia ꝓ peccato. Inciꝑe aūt inde exire prius corde ꝑ cōfeſſionē iniquitatis: ⁊ caritatē iuſticie: Deinde poſtea in fine ſeculi etiā corꝑe ſeparādā cōmendauimꝰ in eo pſalmo quē pͥmo hͦcū veſtra dilectione tractauimꝰ: qͥ ita incipit: Te decet hymnus deus in ſyon: ⁊ tibireddetur votū in hieruſalē: hodierna autēdie cantauimus.¶ Expoſitio pſalmiUper flumina babylonisllic ſedimus ⁊ fleuimꝰ: durecordaremurˣ ſyon. Uideteᵍqꝛ in illo dictū eſt: Te decet hymnꝰ deꝰ inſyon: hic aūt: Suꝑ flumina babylonis illic ſedimꝰ ⁊ fleuimꝰ cū recordaremur ſyon:Illa ſyon vbi decet hymnꝰ deū. Que ſūtgͦ flumina babylonis: ⁊ quid eſt nr̄m ſedē⁊ flere in recordatiōe ſyon? Si em̄ ciues inde ſumꝰ: nō tm̄ hoc cantamꝰ: ſed ⁊ agimꝰ.Si ciues ſumꝰ de hierl̓m: id eſt de ſyon: ⁊in iſta vita: in iſta ꝯfuſionē hꝰ ſeculi: in iſtababylonia nō ciues habitamus: ſed captiui detinemur: oportet vt nō tm̄ iſta decātemus: ſed ⁊ faciamus affectu cordis pio religioſo deſiderio eterne ciuitatis. Habet ⁊hͦ ciuitas q̄ babylonia dicit̉ amatores ſuos ꝯſulentes paci tꝑali: ⁊ nihil vltra ſperates: totūqꝫ gaudiū ſuū ibi figētes: ⁊ ibi finientes: ⁊ videmus eos ꝓ republica terrena
tꝑ deſertū.Sitia.
124ꝑ deſertū
Alia lr̄a.Fexcuſſit.
Alia lr̄a.f tni.