AſalmusCXXXV
Iuit terrā ſuꝑ aqͣs. Cōfitemī ei. Quifecit luminaria magnaᶠ ſolus. Curaūt ꝯfiteamur: in oīm verſuū finibꝰ ponitQm̄ in eternū miſcd̓ia eiꝰ. Sed qͥd eſt quifacit mirabilia magna ſolus? An̄ qꝛ multamirabilia facit ꝑ angelos ⁊ ꝑ hoīes? Suntquedā magna q̄ ſolus deꝰ facit: ⁊ ip̄a exequit̉ dicens: Qui fecit celos in intellectu.Qui firmauit terrā ſuꝑ aqͣs. Qui fecit lūinaria magna ſolus. Io ⁊ hic addidit: ſolꝰ:quia cetera mirabilia q̄ dicturꝰ eſt: ꝑ hoīesfecit. Cū em̄ dixiſſet: Qui facit luminariamagna ſolus: q̄ ſint eadē lūinaria: ſecutusaperuit. Sole in ptāteꝫ diei. Lunā ⁊ ſtellas in ptātem noctis. Deinde incipit dicere que ꝑ angelos vel hoīes.fecerit. Qui ꝑcuſſit egyptū cū primogenitis eorū. Et ceterā. Uuiuerſaꝫigit̉ creaturā nō vtiqꝫ deus ꝑ aliquā creaturā: ſed ſolus fecit. Cuiꝰ creature qͣſdamꝑtes excellētiores cōmemorauit ex quibꝰvniuerſa cogitaremꝰ: intelligibiles celos ⁊viſibilē terrā: Et qͥ ſūt etiā celi viſibiles cōmemoratꝭ eoꝝ luminaribꝰ totū celeſte corporeū vt ab ipſo factū acciperemꝰ admonuit: qͣꝫqͣꝫ id qd̓ ait: Qui fecit celos in ītellectu: vel ſicut alij interp̄tati ſunt: in intelligētia: vtrū celos ītelligibiles ſignificare hͦmō voluerit: an in ſuo intellectu: vel in ſuaintelligentia feciſſe celos: hoc eſt in ſua ſapientia: ſicut alibi ſcriptum eſt: Oīa in ſapientia feciſti: eo mō inſinuans vnigenitūverbū queri pōt. Sꝫ ſi ita ē vt in ſuo intellectu feciſſe accipiamꝰ deū celos: cur tm̄ d̓celis hoc ait: cū oīa in eadē ſapientia fecerit; An ibi tm̄ expͥmendū fuit: vt in ceterisetiā tacitū poſſet intelligi: vt iſte ſit ſenſus:Qui fecit celos in ītellectu: qͥ fundauit terrā ſuꝑ aqͣs: vt ⁊ hic ſubaudias ī intellectu:Qui fecit lūinaria magna ſolꝰ: ſolē in ptātem diei: lunā ⁊ ſtellas in ptātē noctis: vtiqꝫ in intellectu? Quō gͦ ſolus: ſi hͦ eſt in intellectu: vel in ītelligētia qd̓ eſt in ſapiētia:id eſt in v̓bo vnigenito? An qꝛ trinitas nōſunt tres dij: ſed vnꝰ deus: ad id refert̉ qd̓ſolus deus fecit: qꝛ nō creaturā ꝑ creaturāfecit? Sed qͥd eſt qͥ firmauit terrā ſuꝑ aqͣs?Obſcura em̄ q̄ſtio eſt: qꝛ terra grauior videt̉ vt nō portari aquis: ſed aqͣs potiꝰ portare credat̉. De qͣ re ne aduerſꝰ eos qui ſeputant iſta certis rōnibus cōperiſſe ꝯtentioſe ſcripturas nr̄as defende̓ videamur: ſiue illud ita: ſiue aliter ſit: habemus qd̓ de ꝓximo intelligamꝰ: terrā que habitat̉ ab hoī
bus: ⁊ terreſtria ꝯtinet aīalia: que alio: mōin ſcripturꝭ aridā dicit̉: ſicut ſcriptū ē: Appareat arida: ⁊ vocauit deꝰ aridā terrā ſuper aqͣs eſſe fundatā: qd̓ aqͥs circūfluētibꝰſuꝑeminet. Nō em̄ que dicit̉ littoraria ciuitas ſuꝑ maria fundata: ita ſub ea mare eſt:quēadmodū ſunt aq̄ ſub ſpeluncaꝝ cauernis: aut ſub nauibꝰ ſuꝑnatantibus: ſed iōſuꝑ mare d̓r: qꝛ inferiori mari ſuꝑeminet.Sic dictꝰ eſt Pharao exiſſe ſuꝑ aquā: itaem̄ habet grecꝰ: qd̓ quidā latini habēt adaquā: ſic dn̄s ſuꝑ puteū ſedebat: ꝙ amboſuꝑiores eſſent: qͣꝫ flumen ⁊ puteus: ille iuxta flumē: iſte iuxta puteū. Si aūt etiā aliqͥd aliud qd̓ ad nos magis ꝑtinet iſta dicta ſignificant: Fecit deus celos in ītellectuſpūales ſanctos ſuos: quibꝰ nō tm̄ crede̓:verū etiā intelligere diuīa donauit. Hoc qͥnōdū pn̄t ⁊ ſolā fidē firmiſſimā tenent: tanqͣꝫ infra celos t̓re noīe figurant̉. Et quia inbaptiſmo quē acceperūt incōcuſſa credulitate ꝯſiſtūt: ideo dictū eſt: Firmauit terraꝫſuꝑ aquas. Itē qꝛ dictū eſt de dn̄o chriſtoqd̓ in illo ſūt oēs theſauri ſapiētie ⁊ ſciētieabſcōditi: Hec aūt duo: id ē ſapiētiā ⁊ ſcientiā diſtare inter ſe aliqͥd alia qͣꝫ ſcripturarū teſtant̉ eloquia: maxime loquēte ſanctoIob: vbi quodāmō ſingula definiunt̉. Dixit aūt hōi: Ecce pietas eſt ſapīa: abſtinereaūt a malo ſciētia eſt: nō incōgruēter intelligimus ſapientiā in cognitōe ⁊ dilectioneei qd̓ ſꝑ eſt: atqꝫ incōmutabilit̉ manet qd̓deꝰ eſt. Nā ⁊ qd̓ ait: Ecce pietas eſt ſapīa:θέοσεβεια dicta eſt in greco: quod vt totūlatine expͥmatur: dei cultꝰ dici pōt. Abſtinere aūt a malo qd̓ dixit eē ſcientiā: quid ēaliud: qͣꝫ in medio natiōis tortuoſe ⁊ ꝑuerſe tāqͣꝫ in nocte huiꝰ ſeculi caute prudēterqꝫ verſari: vt abſtinēdo quiſqꝫ ab iniqͥtate:nō ꝯfundat̉ tenebris ꝓprij munerꝭ luce diſcretus? Cū gͦ quodā loco Apl̓us ꝯcordēgratiaꝝ dei varietatē in hoībus dei velletoſtēdere: hec in primis duo poſuit dicēs:Alij quidē dat̉ ꝑ ſpiritū ſermo ſapientie: h̓eſſe arbitror: ſolē in ptāte diei: Alij ſermoſciētie ẜm eundē ſpm̄: hoc eſt lunā. Deinde quodāmō ſtellas cōmemorari puto ineo qd̓ dicit̉: Alij fides ī eodē ſpū: alij curationū donatio ī vno ſpū: alij oꝑatōes v̓tutū: alij ꝓphetia: alij dijudicatio ſpūuꝫ: alijgenera linguarū: alij interp̄tatio ſermonū.Nihil em̄ hoꝝ eſt qd̓ in huius ſeculi noctenō ſit neceſſariū: que cū trāſierit neceſſariaiſta nō erūt: iō in ptātem noctis. In ptāte
20 2
Ilia lr̄a.nō habe