PſalmusCLITVI
Pſalmūplurimū laborare: ſed ⁊ in ea quicūqꝫ fideliter verſant̉: ſi nō ibi appetant ſuꝑbiā ⁊ perituram elationē ocioſamqꝫ iactantiā: ſedverā fidē exhibeāt: quā poſſūt: qͣꝫdiū pn̄t:quibꝰ poſſunt: ad quātum vident terrena:⁊ ad quātū intelligūt ſpecie̓ ciuitatis: noneos ſinit deus perire in babylonia. Predeſtinauit em̄ eos ciues hieruſalē: Intelligit captiuitatē eoꝝ deus: ⁊ oſtendit illis aliam ciuitatē cui vere debeāt ſuſpirare: proqua debeant cuncta conari: ad quā capeſcendā debeant ciues ſuos ſecū ꝑegrinosquātum valuerint adhortari. Proptereadicit dn̄s Ieſus chriſtus: Qui in modicofidelis eſt: ⁊ in magno fidelis ē. Et rurſumdicit: Si in alieno fideles nō fuiſtis: veſtꝝqͥs dabit vobis? Tamē cariſſimi attenditeflumina babylonis. Flummīa babylonisſunt oīa que hic amātur ⁊ trāſeūt. Neſcioquis amauit (verbi gratia) agriculturā ipſam exercere: inde diteſcere: ibi occupareanimū: inde ꝑcipere voluptateꝫ: attendatexitū: ⁊ videat illud qd̓ amauit nō eſſe fundamentū hieruſalē: ſed fluuiū babylonis.Alius dixit: magna res militare: oēs agricole formidant eos qui militant: obſequūtur eis: trement eos: ſi fuero agricola timebo militareꝫ: ſi fuero militaris timebor abagricola. O inſane: in alium te babylonisfluuiū p̄cipitaſti ⁊ turbulentiorē ⁊ rapaciorē: ⁊ cū tu timeri vis a minore: time maiorem poteſtatē: te ip̄e maior fieri pōt ſubitoqui te timet: nunqͣꝫ aūt erit minor quē debes timere. Aduocatū eē inqͥt magna reseſt potētiſſima eloquētia in oībus habereſuſceptos: pendētes ex linguā diſerti pr̄o.ni ſui: ⁊ ex eius ore ſperātes: vel dāna: vellucra: vel mortem: vel vitā: vel ꝑniciē: velſalutē. Neſcis quo te miſeris. Alius ⁊ iſtefluuiꝰ babylonis eſt: ⁊ qd̓ multū ſonat ſtrepitus aque ſaxā ꝑcutit. Attende qꝛ fluit:attende qꝛ labitur: ⁊ ſi attendas: qꝛ fluit etlabitur: caue qꝛ trahit. Nauigare inqͥt aliꝰ⁊ negociari magnū eſt: ſcire multas ꝓuincias: lucra vndiqꝫ capere: nō eſſe obnoxiūin ciuitate alicui potēti: ſꝑ ꝑegrinari: ⁊ diuerſitate negocioruꝫ nationū aīm paſce̓: ⁊augmentis lucroꝝ diuitē remeare. Fluuiꝰeſt ⁊ iſte babylonis. Lucra tua qn̄ ſtabunt:qn̄ p̄ſumpturus: qn̄ ſecurꝰ eris ex his queacquiris? Quāto eris ditior: tanto timidior. Uno naufragio nudus exibis: ⁊ rectete plangis in flumina babylonis: qꝛ noluiſti ſedere ⁊ flere ſuper flumina babylonis.
CLITVIAlij ergo ciues ſācte hieruſalē intelligētescaptiuitatē ſuā: attendūt humana vota: ⁊diuerſas hoīm cupiditates hac atqꝫ illacrapiētes: trahentes: impellētes in mare: vident hec ⁊ nō ſe mittūt in fluminā babylonis: ſed ſedent ſuper flumina babylonis:⁊ flent ſuper flumina babylonis: vel illosqui rapiunt̉: vel ſeipſos qui ī babylonia eſſe meruerūt: ſedentes tn̄ hoc eſt humilitatehumilitati. Suꝑ flumīa gͦ babylōis illic ſedimꝰ ⁊ fleuimꝰ: cū recordaremur ſyon. Oſancta ſyō vbi totū ſtat ⁊ nihil fluit: Quisnos in iſta p̄cipitauit? Quare dimſimꝰ cōditorem tuū ⁊ ſocietatē tuā? Ecce inter fluentia ⁊ labētia cōſtituti: vix quiſqꝫ raptusa flumine ſi tenere lignū potuerit euadet.Humiliati ergo in captiuitate noſtra ſideamus ſuper flumina babyloniſ: nō nos audeamus in illis fluminibꝰ precipitare: necnos audeamus in noſtre captiuitatis malo atqꝫ triſticia nos ſuꝑbe erige̓: ſꝫ ſedeam⁊ ſic fleamus: ſedeamꝰ ſuꝑ flumīa babylonis: nō infra flumīa babylonis: talis ſit humilitas noſtra: vt nos nō mergat. Sede ſuper flumīa: noli ī flumine: noli ſub flumīe:ſed tamē ſede humilis: loquere nō quomōin hieruſalem. Ibi em̄ nō ſtabis: qꝛ de ipſaſpe loquit̉ alius pſalmus: ⁊ cantat dicens:Stātes erāt pedes noſtri in atrijs hierl̓m.Ibi erigeris ſi te hic penitēdo ⁊ cōfitendohumiliaueris. In atrijs ergo hieruſalē ſtātes erāt pedes noſtri: ſuꝑ flumīa v̓o babylonis ſedimus ⁊ fleuimꝰ cū recordaremurſyon. Inde oportet vt fleas recordādo ſyon. Multi em̄ flēt fletu babylonico: qꝛ etgaudent gaudio babylonis. Qui gaudetlucris: ⁊ flet dānis: vtrūqꝫ d̓ babylonia ē.Flere debes: ſed recordādo ſyon. Si recordādo ſyon fles: ⁊ qd̓ tibi ſcd̓m babyloniābn̄ eſt oportet vt fleas. Propterea diciturin quodā pſalmo: Tribulationē ⁊ doloreꝫinueni: ⁊ nomē dn̄i inuocaui. Quid eſt qd̓qd̓ dicit inueni? Neſcio quā tribulationē:quaſi querēdā īnenit tanqͣꝫ queſitā. Et cūinueniſſet quo lucro inuenit? Nomen dn̄iinuocauit. Multū intereſt vtrū inueniastribulationē: an inueniaris a tribulatione.Dicit em̄ alio loco: Dolores inferni inuenerūt me. Quid eſt inuenerūt me doloresinferni? Quid eſt tribulationē ⁊ dolorē inueni? Qn̄ te repente occupat triſticia perturbatis tibi rebus ſecularibus: quibꝰ oblectabaris: ⁊ quibus delectabaris: qn̄ te repentina ipſa inuenit triſticia: vn̄ te nō pu-
20 3