PſalmusCXXXI.
Aſalmi.ad ſeip̄m ꝑtinebant: Nō introibo in tabernaculū domꝰ mee donec inueniā. Quid?Cū inueneris locū dn̄o: intrabis ī tabernaculū tuū? An̄ ip̄m erit tabernaculū tuū: vbiiueneris locuꝫ dn̄o? Quare? Quia ip̄e erislocus dn̄i: et cum eis qui fuerint locus dn̄ivnū eris. Abſtineamus ergo nos fratres apoſſeſſione rei priuate: aut ab amore ſi nonpoſſumꝰ a poſſeſſiōe: ⁊ facimꝰ locum dn̄o.Multū eſt a me ait aliquis: Sed vide qͥdſis facturus locum dn̄o. Si vellet apud tehoſpitiū habere aliquis ſenator: non dicoſenator: ꝓcurator alicuiꝰ magni ẜm ſeculū:⁊ diceret: offendit me quiddā in domo tua:⁊ ſi amares: hoc auferres tn̄: ne eum offenderes ad cuiꝰ amicitiā ambires. Et qͥd tibiꝑdeſt homīs amicitia? Forte ibi non ſoluꝫvllū auxiliū: ſed et ꝑiculū inuenires. Nammulti non ꝑiclitabant̉ anteqͣꝫ maioribꝰ iungerent̉: exoptarūt maiorū amicitias: vt maiora ꝑicula incurrerēt. Securus opta amicitiā chriſti: Hoſpitari apud te vult: fac illilocum. Quid eſt fac illi locū? Noli amareteip̄m: illū ama. Si te amaueris claudis cōtra illū: ſi ip̄m amaueris: aperis illi. Si aūtaperueris et intrauerit: nō peries amandote: ſꝫ inueneris cū amāte. Si introiero ī tabernaculū domus mee: ſi aſcendero ſuperlectū ſtrati mei. Priuata em̄ res ip̄a vbi homo acquieſcit: ſuꝑbos facit. Ideo dixit: ſiaſcendero. In rē quā pͥuatim quiſqꝫ poſſidet: neceſſe eſt ſuꝑbus ſit. Inde ſe em̄ tēdithō ad hominē: cū ambo ſint caro. Quid ēhō fratres? Caro. Et qͥd eſt alter hō? Altera caro. Et tn̄ caro diues extēdit ſe contracarnē pauperē: quaſi aliqͥd illa caro attulerit: qn̄ nata eſt: aut aliqͥd auferat: qn̄ morit̉.Ad hoc plus habuit: vt plus tumeret. Iſteaūt qͥ vult inuenire locū dn̄o dicit: Si aſcēdero ſuꝑ lectū ſtrati mei: ſi dedero ſomnuꝫoculis meis. Multi em̄ cū dormiūt nō faciunt locum dn̄o. Tales excitat apl̓s: Surge qui dormis: ⁊ exurge a mortuis: ⁊ illuminabit te chriſtꝰ. Et alio loco. Nos autē quidiei ſumꝰ vigilemꝰ: ⁊ ſobrij ſimꝰ. Nā qͥ dormiūt: nocte dormiūt: ⁊ qͥ īebriāt̉: nocte ebrijſunt. Noctē dicēs iniqͥtatē: in qͣ illi obdormiūt cupiēdo iſta terrena. Et omnes iſte felicitates q̄ vident̉ ſeculi ſomnia ſunt dormientiū. Et quō qui videt theſauros in ſomnis dormiēs diues eſt: ſed euigilabit ⁊ pauper erit: Sic omnia iſta vana huiꝰ ſeculi: dequibꝰ homīes gaudēt: ī ſomno gaudēt: euiAlabūt qn̄ nolūt: ſi nō mō euigilāt qn̄ vtile
eſt: ⁊ inueniēt ſomnia illa fuiſſe: ⁊ trāſiſſe ſicut dicit ſcriptura: veluti ſomniū exurgētꝭ.Et alio loco. Dormierūt ſomnū ſuū: et nihil inuenerūt omnes viri diuitiarū in manibꝰ ſuis. Dormierūt ſomnū ſuū: finitꝰ eſtſomnus: et nihil inuenerūt in manibꝰ ſuis:qꝛ in ſomnis videbāt diuitias tranſituras.Iſte gͦ qui vult inuenire locum dn̄o: dixitetiā: ſi dedero ſomnū oculis meis. Sūt aūtquidā qui nō dormiūt: ſꝫ dormitāt: Aliquātū retrahūt ſe ab amore tꝑaliū: ⁊ rurſus reuoluūtur in eum: qͣſi dormitātes caput crebro inclināt. Euigila: excute ſomnū: dormitando caſurus es. Nō vult pſalmus oculis ſuis dare ſomnū: nec palpebris dormitationē: eum qui vult inuenire locuꝫ domino. Nec requiē inqͥt tēporibꝰ meis. A reqͥetempoꝝ ſomnus venit ad oculos. Tempora circa oculos ſunt: veluti futurꝰ ſomnusgrauedo temporū eſt. Nā omnibꝰ dormituris grauari tempora incipiūt: et cum ſenſerint ſibi grauari tempora: iam īminet ſomnus: Qui ſi dandꝰ ē oculis: dat requiē temporibꝰ ſuis: ⁊ venit ſomnꝰ. Si non dederitrequiē temporibꝰ ſuis nō venit ſomnꝰ. Cūergo ceꝑit te aliqͥd tꝑale delectari ad peccatū: iam grauant̉ tibi tempora. Uis euigilare ⁊ nō dormire: nec dormitare? Noli te credere tali delectatiōi: maiores dolores habebit qͣꝫ ſuauitates. Iſta cogitatiōe quaſi cōfricās frontē: excutis ſomnū: ⁊ paras locūdn̄o: donec inuenias locū dn̄o: tabernaculū deo Iacob. Ꝙͣqͣꝫ aliqn̄ dicit̉: tabernaculū dei domꝰ dei: ⁊ domus dei tabernaculūdei: diſtinctius tn̄ accipit̉ fratres cariſſimitabernaculū eccleſia ẜm hoc tempus. Domus aūt eccl̓ia celeſtis hierl̓m quo ibimuſ.Tabernaculū em̄ tanqͣꝫ militātiū ⁊ pugnātiū: tabernaculū militū in ꝓcinctu in expeditione. Un̄ cōtubernales dicunt̉ milites:quaſi tabernacula eadē habitātes. Ꝙͣdiuergo habemꝰ hoſtē cum quo pugnemꝰ: tabernaculū deo facimꝰ. Cū autē trāſierit tēpus pugne: ⁊ venerit pax illa q̄ p̄cellit omnē intellectū: ſicut dicit apl̓us: Et pax dei q̄p̄cellit omnē intellectū. Quātūcūqꝫ em̄ cogitaueris de pace illa: minus eā capit animus adhuc in iſta corꝑis grauedine cōſtitutus: cū venerit illa patria: iam domꝰ erit:nullꝰ aduerſariꝰ temptabit vt tabernaculūvocet̉: nō ꝓcedemꝰ ad pugnādū: ſꝫ ꝑmanebimꝰ ad laudandū. Quid em̄ dicit̉ de illadomo? Beati qͥ habitāt in domo tua: in ſecula ſeculoꝝ laudabūt te. In tabernaculo
18