PſalmusCXXXI.

Pſalmusadhuc gemimꝰ: in domo laudabimꝰ. Quare? Quia gemitus eſt ꝑegrinantiū: laudatio iam in patria cōmanentiuꝫ. Hic primoa querat̉ tabernaculū deo Iacob. Ecce. audiuimꝰᶠ eā in effrata: Quā eā? Sedem dn̄i. Audiuimꝰ in effrata. Inueni.mus eam in campisˣ ſaltuū. Ibi aue. diuit: ibi inuenit. An alibi audiuit ⁊ alibi īuenit? Queramꝰ gͦ qͥd ſit effrata vbi audiuit: ita queramꝰ quid ſit in campis ſaltuumvbi inuenit. Effrata verbū hebreum interpretatur latine ſpeculum: ſicut tradideruntqui verba hebrea ſcripturis poſita in aliaꝫlinguā tranſtulerūt: vt ad nos ꝑueniret intellectus. Nā ex hebrea tranſtulerūt ī grecā: ⁊ ex greca tranſlata ſunt nobis ī latinā.Fuerūt em̄ qui vigilarēt in ſcripturis. Si gͦeffrata ſpeculū illa domus que inuenta eſt īcampis ſaltuū: in ſpeculo audita eſt. Speculū imaginē habet: omnis ꝓphetia imagofuturorū. Domus gͦ dei futura: in imagineꝓphetie p̄dicata eſt. Audiuimus em̄ illā inſpeculo: id eſt audiuimꝰ in effrata: inuenimus ī campis ſaltuū. Qui ſunt campi ſaltuū? Campi ſiluarū. Nō em̄ quēadmoduꝫvulgo dicit̉: Saltꝰ ille: verbi gratia: centurias habens tot: ſaltus ꝓprie locus adhucincultus ⁊ ſilueſter dicit̉. Nam ⁊ quidā cōdices in camꝑis ſilue habent. Qui gͦ erantcāpi ſaltuū: niſi gentes inculte? Qui erantcampi ſaltuum: niſi vbi adhuc vepres erātidolatrie? Sic tamē quomō vepres ibi erātidolatrie: ibi inuenimꝰ locum dn̄o tabernaculū deo Iacob. Quod audiuimꝰ in effrata inuenimus in campis ſaltuū: qd̓ p̄dicaa tū eſt in imagine iudeis: manifeſtatū eſt ī fide gentiū. Intrauimꝰ in tabernacula eiꝰ: Cuiꝰ: Domini dei Iacob. Quiintrant vt inhabitēt: ip̄i ſunt qui intrant vtinhabitent̉. In domū tuā vt inhabites intras: ī domū dei vt inhabiterꝭ. Eſt eniꝫ melior dominꝰ: qui cum te ceperit inhabitare:beatū te facit. Nam ſi tu ab illo nō inhabiteris: miſer eris. In ſua poteſtate eſſe voluit ille filiꝰ qui dixit: Da mihi partē patrimonij q̄ me cōtingit. Bene ſeruabat̉ apudpatrē: ne cū meretricibꝰ diſſiparet̉. Accepitfacta ē in eiꝰ poteſtate: Profectus in regionem longinquā effudit omnia cū meretricibus: paſſus eſt tn̄ famē: recordatus ē patrē: reuerſus ē vt pane ſaturerat̉. Ergo intra vt inhabiteris: ⁊ non quaſi tuus ſis: ſedillius. Intrauimꝰ ī tabernacula eiꝰ. Ad orabimus in loco vbi ſteterūt pedeseius. Cuiꝰ pedes? Domini: an ipſius do-

CXXXI.mus domini? Domus em̄ domini eſt: vbidicit: que debet adorari. Adorabimꝰ ī locovbi ſteterunt pedes eius. Preter qͣꝫ domūſuā nō exaudit deꝰ ad vitā eternā. Ille em̄ad domū dei ꝑtinet: qui eſt in caritate compaginatus lapidibus viuis. Qui aūt caritate nō habuerit: ruinam facit: ⁊ illo ruentedomꝰ ſtat. Nemo em̄ minet̉ domui vbi eſſequaſi lapis cepit: ſi ruere voluerit quaſi aliquid domui noceat. Sic em̄ ſuꝑbierat ⁊ pͥmus populꝰ iudeoꝝ dicens: Neqꝫ em̄ fraudaturꝰ eſt deꝰ patrē Abraā cui ꝓmiſit tanta de ſemine eius: ⁊ faciebant omnia malatanqͣꝫ ſecuri de pollicitatōne dei: quia nonꝓ illoꝝ meritis qui ſcelera faciebant: ſed ꝓmeritis Abrae parceret eis: et qualeſcūqꝫmalos filios Abrae cōgregaret in domumſuam ad vitam eternā. Sed quid Ioh̓es:Generatio inquit viperarū: quando ad illum venerūt ipſi filij Abrae vt baptizarent̉in aqua penitentie: non eis dixit: Generatio Abrae ſed viperarum. Tales em̄ erantquales quos imitabant̉. Nō filij Abrae: ſꝫfilij Amorrei: Chananei: Gergeſei: Iebuſei: ⁊ omniū qui offenderūt deū: ip̄orū filijerant: quia ipſorū facta ſectabant̉. Generatio viperarū quis oſtendit vobis fugere a ventura ira? Facite ergo fructū dignūpenitentie: ⁊ ne dixeritis: patrem habemusAbraā. Potens eſt em̄ deus de lapidibusiſtis ſuſcitare filios Abrae. Neſcio quos lapides: tūc videbat ī cāpis ſaltuū: vn̄ ſuſcitati ſunt filij Abrae. Filij em̄ magis qͥ fideꝫimitati ſunt: qͣꝫ qui de carne nati ſunt. Nemo ergo minetur domui dei: quaſi dicat:Subtraho me: ⁊ ruet domꝰ. Bonū eſt em̄illi vt coedificet̉ ⁊ habeat caritatem. Naꝫ ſiip̄e ruerit: ſtabit domꝰ. Itaqꝫ fratres in hiseſt domꝰ dei: quos p̄deſtinauit et preſciuitꝑſeueraturos. De illis dictū eſt: vbi ſteterunt pedes eius. Etenī qui non ꝑſeuerant:non ſtant pedes eoꝝ in eis. Non ſunt ergoipſi eccleſia: non ipſi pertinent ad illud mōtabernaculū tunc domū. Sed vbi ſteterūtpedes eius? Quoniā abūdauit iniquitas:refrigeſcit caritas multoꝝ. In his in quibꝰcaritas refrigeſcit: nō ſtāt pędes eiꝰ. Sꝫ qͥdſecutus eſt? Qui autem ꝑſeuerauerit vſqꝫin finem: hic ſaluus erit. Ecce in quibꝰ ſteterunt pedes eius: in eo loco adora: id eſtde talibus eſto in quibus ſteterunt pedesdomini. Si autem de ip̄a domo intelligerevolueris: vbi ſteterunt pedes dn̄i domus:pedes tui in chriſto ſtent. Tunc autem ſtabunt pedes: ſi perſeueraueris in chriſto.

Alla lr̄a¶ Introibimꝰ.f rabernaculū.

Alia lr̄afeum.Alia lr̄af eum.r̄ ſilue.