Pſalmus¶ XXII.
PſalmusSꝫ quo p̄ceſſit caput: ⁊ corpus ſecuturū ē.Et iam nō dico quis caput ſit: qui corpusſint: quia ſcientibus loquor. Cōmendaturergo humilitas Dauid: cōmendat̉ māſuetudo Dauid: et dicit̉ deo: Memento domine Dauid ⁊ omnis māſuetudinis eius.Ad quā rem memēto domine Dauid? Sicut iurauit domino votū vouit deo Iacob.Ergo ad hoc memēto: vt impleat qd̓ ꝓmiſit. Ip̄e Dauid vouit tanqͣꝫ ī poteſtate habēs: ⁊ rogat deuꝫ: vt impleat qd̓ vouit. Eſtdeuotio vouētis: ſed eſt humilitas dep̄cantis. Nemo p̄ſumat viribus ſuis: ſꝫ reddereqd̓ vouerit. Qui te hortat̉ vt voueas: ipſeadiuuat vt reddas. Quid ergo vouit videamus: ⁊ hinc intelligimus quēadmodumſit accipiendū ī figura Dauid. Dauid aūtinterp̄tat̉: manufortis. Erat em̄ magnꝰ belligerator: p̄ſumens quidem de domino deoſuo confecit bella omnia: proſtrauit omnesinimicos ſuos deo ſe adiuuāte: quēadmodum ſe habebat illius imperij diſpenſatio:p̄figurans tamē fortem manu quēdam addebellandos inimicos: diabolū ⁊ angeloseius. Hos aūt inimicos eccleſia debellat.Et quō debellat? Māſuetudīe. Māſuetudine em̄ ip̄e rex noſter vicit diabolū. Seuiebat ille: ille ſufferebat. Uictus eſt qui ſeuiebat: vicit qui ſufferebat. In iſta māſuetudine corpꝰ chriſti qd̓ eſt eccleſia vincit inimicos. Sit manufortꝭ: oꝑando vincat. Cūautē corpus chriſti eſt: ⁊ templū: ⁊ domus:⁊ ciuitas: ⁊ ille qui caput corporis eſt: ⁊ habitator domus eſt: ⁊ ſanctificator templi ē:et rex ciuitatis eſt: quomō eccleſia oīa illa:ſic chriſtus omnia iſta. Quid ergo vouimꝰdeo: niſi vt ſimus templū dei? Nihil gratiei poſſumus offerre: qͣꝫ vt dicamꝰ ei qd̓ dicit̉ in Eſaia: Poſſide nos. Equidē in iſtispoſſeſſionibꝰ terrenis patrifamilias p̄ſtat̉:quādo ei datur poſſeſſio: Nō ſic ē poſſeſſioque eſt eccleſia: Ip̄i poſſeſſioni preſtat̉ vt atali poſſideat̉. Quid ergo dicit: Sicut iurauit domino votū vouit deo Iacob. Uideamus qd̓ votū ē: niſi vt ſimus templumdei. Nihil gratius ei poſſumꝰ offerre: qͣꝫ iurare. Iurare eſt aūt firme ꝓmittere. Attendite votuꝫ hoc: id eſt qd̓ vouerat: quo ardore vouerit: quo amore: quo deſiderio: ⁊tamē ad hoc implendū: dominū deprecatꝰeſt dicēs. Memento domine Dauid ⁊ omnis māſuetudinis eius. In hac māſuetudine votum vouit: vt ſit domꝰ dei. Si introiero ī tabernaculū domus mee:
¶ XXII.ſi aſcenderoʸ ſuꝑ lectum ſtrati mei.Si dedero ſomnū oculis meis:Paꝝ viſus eſt dicere: ſomnū oculis meis.Et palpebris meis dormitationē.Et requiem temporibus meisꝰſi dederor quoaduſqꝫ īueniā locū.fdomino tabernaculū deo Iacob.Ubi querebat locū domino? Si māſuetuserat: in ſe querebat. Quomō eſt em̄ locusdomini? Audi ꝓphetā. Super quē requieſcet ſpiritus meus? Suꝑ humilē et quietū⁊ trementē verba mea. Uis ergo eſſe locusdomini? Eſto humilis ⁊ quietus: ⁊ tremensverba dei: et tuipſe efficieris qd̓ queris. Sꝫem̄ in te nō fiat quod queris: in altero quidtibi ꝓdeſt? Operat̉ quideꝫ deus aliqn̄ pereuangeliſtā ſalutem alterius: tm̄ ſi ip̄e dicit⁊ nō facit: ⁊ ſit ꝑ linguā eius ī alio locus domino: non aūt ſit ip̄e locus dn̄o. Qui autēque docet bene facit: ⁊ ſic docet: ſit locꝰ domino cum eo quē docet: Quia oēs credentes vnū locum faciunt domino. In cordeem̄ habet locum dn̄s: qꝛ vnū cor ē omniūin caritate cōpulatoꝝ. Ꝙmulta milia crediderūt fratres mei: qn̄ precia rerum ſuarūpoſuerūt ad pedes apoſtolorū. Sed quidde illis dicit ſcriptura? Certe facti ſunt templū dei: non tm̄ templum dei ſinguli: ſed etomnes ſimul templū dei. Facti ſunt gͦ locꝰdn̄o. Et vt noueritis: qꝛ vnus locꝰ factuseſt dn̄o ī omnibꝰ: ſcriptura dicit: Erat illisanima vnā: ⁊ cor vnū in deū. Multi aūt nefaciāt locū dn̄o: ſua q̄rūt: ſua diligūt: ptāteſua gaudēt: priuatū ſuū cōcupiſcunt. Quiaūt vult facere locū dn̄o: non de priuato: ſꝫde cōi debet gaude̓. Hoc illi fecerūt de rebſuis pͥuatis: fecerūt illas cōmunes. Qd̓ habebāt ſuū nūqͥd amiſerūt? Si ſoli haberēt⁊ vnuſquiſqꝫ ſuū haberet: hoc ſolum haberet qd̓ ſuum habebat. Cū autē qd̓ ꝓpriumerat ꝯmune fecit: ⁊ ea que erāt ceteroꝝ ip̄ifacta ſunt. Intēdat caritas veſtra: qꝛ ꝓpterilla q̄ ſinguli poſſidemꝰ: exiſtūt lites: inimicitie: diſcordie: bella: int̓ homīes tumultꝰ:diſſenſiōes aduerſū ſe: ſcandala: peccata:iniqͥtates: homicidia. Propter que? ꝓpterip̄a que ſinguli poſſidemª. Nūquid ꝓpteriſta q̄ cōiter poſſidemꝰ litigamꝰ? Aere iſtuꝫcōiter ducimꝰ: ſolē cōiter omnes videmuſ:Beati gͦ qͥ ſic faciūt locū dn̄o: vt pͥuato ſuonō gaudeāt. Talē em̄ deſcribebat iſte qͥ dicebat: Si introiero in tabernaculū domusmee: priuatū hͦ erat: Sciebat pͥuato ſe impediri: ne faceret locū dn̄o: ⁊ ea cōmemorat.
Alia lr̄aj in
Alia lr̄at nō haſdoꝝ