PſalmusCLXV
Pſalmusſſta babylonia captiua tenet̉ ſyon: ſed cōuertit dn̄s captiuitatē ſyon: ⁊ facti ſumusinquit ſicut ꝯſolati: id ē gauiſi ſumꝰ tāqͣꝫ cōſolationē accipiētes. Cōſolatio nō eſt niſimiſeroꝝ: cōſolatio nō eſt niſi gemētiū ⁊ lugētiū. Quare qͣſi ꝯſolati: niſi qꝛ adhuc gemimꝰ? Gemimꝰ in ſpe: ꝯſolamur in re. Cūtrāſierit ſpes: de gemitu gaudiū veniet eternū: vbi nō opus erit ꝯſolatiōe: qꝛ nulla miſeria ſauciabimur. Quare aūt velut ꝯſolati ait: ⁊ nō ait conſolati? Nō ſꝑ quaſi ad ſimilitudinē ponit̉ hoc verbū: ſicut: qd̓ dicimus aliqn̄ ad ꝓprietatē refert̉: aliqn̄ ad ſil̓itudinē: mō ad ꝓprietatē relatū eſt. Sed exempla nobis etiā de cōi locutiōe hoīm dāda ſunt: vt facile intelligat̉: quō dicimꝰ: Sicut vixit pater: ita ⁊ filiꝰ: ad ſimilitudinē hͦdicimꝰ: ⁊ ſicut pecꝰ morit̉: ita homo morit̉:ad ſil̓itudinē hoc dicit̉. Qn̄ aūt hͦ dicimꝰ:Fecit ſicut vir bonꝰ: nunqͥd nō ē vir bonꝰ:ſed ſil̓itudinē habet viri boni? Fecit tanqͣꝫiuſtus: hoc tāqͣꝫ nō negat eū iuſtū eſſe: ſedꝓprietateꝫ eiꝰ oſtendit. Feciſti ſic̄ ſenator:ergo nō ſū ſenator ſi dicat: īmo qꝛ es ſicutſenator feciſti: ⁊ qꝛ iuſtꝰ es ſicut iuſtus feciſti: ⁊ qꝛ bonꝰ es ſicut bonꝰ feciſti. Ergo qꝛ⁊ iſti vere ꝯſolati erāt: ſicut ꝯſolati gaudebant: id eſt magnū erat gaudiū ipſoꝝ tanqͣꝫ cōſolatoꝝ. Illo conſolāte morituros qͥmortuus eſt: Oēs em̄ mori gemimꝰ: ꝯſolatus ē ille qui mortuꝰ eſt ne mori timeremꝰ:Prior reſurrexit vt haberemꝰ qd̓ ſperaremus. Quia gͦ prior reſurrexit: ſpem nobisdedit: qꝛ in miſeria poſiti ſpe ꝯſolati ſumꝰ.Hinc gaudiū magnū: et cōuertit dn̄s captiuitate noſtrā: vt iā de captiuitate viā teneamus: ⁊ eamus ad patriā. Iā gͦ redempti in via nō timeamus inſidiātes hoſtes noſtroſ. Iō em̄ redemit nos: vt nō audeat hoſtis inſidiari nobis: ſi de via non receſſerimus. Ipſe em̄ chriſtꝰ factꝰ eſt via. Uis nōpati latrones? Ait tibi: Uiā tibi ſtraui adpatriā: noli recedere. Talē viā muniui: vtlatro ad te nō audeat accedere. Tu ab illanoli recede̓: ⁊ latro ad te nō audet accede̓.Ambula gͦ in chriſto: ⁊ cāta: gaudens canta tāqͣꝫ ꝯſolatus: qꝛ ille te p̄ceſſit qͥ iuſſit vtſeqͣris. Tūc repletū eſt gaudio osnr̄m: ⁊ lingua noſtra exultatione.Os fratres mei qd̓ habemꝰ in corꝑe quōreplet̉ gaudio? Nō ſolet impleri: niſi aquaaut cibo: aut potu: aut aliqͣ re tali miſſa inos. Implet̉ aliqn̄ os noſtrū: ⁊ plus eſt qd̓dicimus ſanctitati veſtre: qn̄ os plenū ha-
bemus loqui nō poſſumus. Habemus autē intus os: id eſt in corde: vnde quicqͥd ꝓcedit: ſi malū eſt inquinat nos: ſi bonuꝫ eſtmundat nos. De ipſo em̄ ore audiſtis: dūeuangeliū legeret̉. Inſultabāt enim iudeidn̄o: qꝛ diſcipuli eius nō lotīs manibꝰ māducabāt. Illi inſultabāt qui mundiciā foris habebat: ⁊ intus maculis pleni erāt. Illi inſultabāt qͦꝝ iuſticia nō erat: niſi in oculis hominū. Dn̄s aūt querit mūdiciā noſtrā interioreꝫ: que ſi fuerit neceſſe eſt vt ōforis ſūt munda ſint. Mūdate inqͥt q̄ int̓ſunt: ⁊ que foris ſūt munda erūt. Ip̄e dn̄sdicit alio loco. Uerū date elemoſynas: etecce omnia mūda ſunt vobis. Un̄ aūt ꝓcedit elemoſyna? De corde. Si enim manūporrigas: nec in corde miſerearis: nihil feciſti. Si aūt in corde miſerearis: etiā ſi nōhabeas qd̓ porrigas manu: acceptat deꝰ elemōſynā tuā. Illi aūt iniqui foris querebātmundiciā. De talibꝰ erat etiā ille phariſeus qͥ inuitauerat dominū: qn̄ acceſſit mulier que in ciuitate peccatrix erat ⁊ famoſa:que lachrymis lauit pedes domini: terſitcapillis: vnxit vngēto. Phariſeus ergo qͦinuitauerat dn̄m: ⁊ mūdiciā nō habebat:niſi forinſecꝰ corꝑis: corde aūt plenꝰ eratiniquitate ⁊ rapina: dixit apud ſemetip̄m:Iſte ſi eſſet ꝓpheta: ſciret q̄ mulier illi acceſſit ad pedes. Unde nouerat: vtꝝ ſciret: anneſciret? Sed ideo eū neſcire arbitratꝰ eſt:qꝛ non a ſe eā reppulit. Si em̄ acceſſiſſet adip̄m phariſeū talis mulier: ille qui mundiciā tenebat quaſi in carne exufflaret: repelleret: abijceret: ne immūda tāgeret mūdū:⁊ cōtaminaret eiꝰ mūdiciā. Quia hoc nonfecit dominus: ideo illū credidit neſciſſe qͣlis mulier illi acceſſiſſet ad pedes. Dominus autem non ſolū illam nouerat: ſed etcogitationes illius audiebat: quia ⁊ ſi contactus corporis aliquid facit o immundephariſee: caro domini poſſet pollui contactu mulieris: an mulier mundari contactudomini? Permittebat aūt medicus egrotantem tangere medicamentum: ⁊ illa quevenerat nouerat medicū: ⁊ que ſolebat inſua fornicatione fortaſſe eſſe frontoſa: frontoſior facta eſt ad ſalutem. Irrupit in domum quo non erat inuitata: ſed vulnerahabebat: ⁊ illuc venerat vbi medicus recumbebat. Ille autem qui inuitauerat medicū ſanus ſibi videbatur: propterea noncurabatur. Iam que ſequūtur in euangelio noſtis: quomodo cōfuſus eſt ipſe pha-