PſalmusCLXV
Pſalmusriſeus: cum ei oſtenderet: quia ⁊ illam mulierem nouerat: ⁊ cogitationem cordis ip̄ius audierat. Sed ad id quod modo d̓ euāgelio lectū eſt: quod pertinet ad preſentemverſum: vbi dictū eſt: Impletū eſt gaudioos noſtrū: ⁊ lingua noſtra exultatiōe: Querimus em̄ quod os ⁊ que lingua attendatcaritas veſtra. Inſultatum eſt domino: qꝛnon lotis manibus diſcipuli eius manducarent. Reſpondit illis dn̄s ſicut oportebat: ⁊ vocatis turbis ait: Audite omnes ⁊intelligite: Omne qd̓ intrat in os nō coinqͥnat hoīem: ſed qd̓ exit. Quid eſt hoc? Cuꝫdixit quod intrat in os: non niſi os corporis voluit oſtendere? Intrant em̄ cibi ⁊ nōcoinquinat homines cibi: quia omnia mūda niundis: ⁊ omnis creatura dei bona ē:⁊ nihil abijciendū quod cū gratiarūactione percipitur. In figura iudeis poſita erātquedā ⁊ immunda dicta ſunt: ſed poſteaqꝫ figurarū lux ipſa venit: ⁊ remote ſūt vmbre: nō ſumus retenti in littera: ſed viuificati in ſpiritu: ⁊ nō eſt impoſitū iugum obſeruationis chriſtianis: quod impoſituꝫ eratiudeis: quia dominꝰ dixit: Iugum em̄ meum ſuaue eſt: ⁊ ſarcina mea lenis ē. Et omnia ait Apl̓us munda mūdis: Immūdisautē ⁊ infidelibꝰ nihil eſt mundū: ſed polluta ſūt eoꝝ: ⁊ mens ⁊ ꝯſcientia. Quid voluit intelligi? Mundo hōi ⁊ panis ⁊ porcina mūda eſt: īmūdo aūt nec paniſ: nec portina. Immundis aūt inquit ⁊ infidelibusnihil eſt mundū. Quare nihil eſt mundū?Sed polluta ſunt inquit eorū ⁊ mens ⁊ cōſciētia: qꝛ ſi interius quod eſt īmundū eſt:foris quod eſt nihil mundū eſſe poteſt. Siergo illis quibus interiora immūda ſunt:exteriora mūda eſſe nō poſſunt: ſi volueritis vt exteriora munda ſint: interiora mundate: Ibi ē em̄ os quod implebit̉ tibi gaudio: ⁊ qn̄ taces. Qn̄ taces eniꝫ ⁊ gaudes:os tuuꝫ clamat ad deum. Sed vide vndegaudeas. Si de ſeculo gaudes: immūdogaudio vociferaris ad deū: Si vero de redēptione gaudes: quō dixit pſalmus iſte:Cū conuerterit dn̄s captiuitatē ſyon factiſumꝰ iocundati: tunc impletur vero gaudio os tuū: ⁊ lingua tua exultatione. Manifeſtū eſt: qꝛ in ſpe gaudes: ⁊ acceptuꝫ eſtgaudiū tuū apud deū. In ipſo gaudio velin ip̄o ore quod habemus intus: ⁊ manducamus ⁊ bibimus: ſicut de iſto ore ad refectionē corꝑis: ſic de illo ore ad refectioneꝫcordis: Na vnde beati qui eſuriunt ⁊ ſiti-
CLXVunt iuſtiā: quoniā ipſi ſaturabunt̉? Si autēnō facit immundū: niſi qd̓ exit de ore: ⁊ hͦcū audimus in euangelio nō intelligamuſniſi os corꝑis: abſurdū eſt ⁊ nimis ſtultuꝫ:vt tunc putemꝰ nō fieri immundū hominēcū manducat: tunc aūt putemꝰ immūduꝫſi vomat. Ait em̄ dn̄s: Nō quod intrat ſedqd̓ exit coinquinat. Quādo ergo manducas nō ſis immūdus: ⁊ quādo vomīs efficeris īmūdus: Quādo bibis nō es immūdus: ⁊ quādo ſpuiſ immūdus es. Quādoſpuis em̄ de ore tuo exijt aliquid: quandobibis in os intrat aliquid. Quid voluit dicere dominus: Non quod intrat in os: ſedquod exit inquinat: Secutus eodē loco ſecundū aliū euangeliſtam dixit: Que ſuntque ꝓcedunt de ore: vt intelligas non deore corporis eum dixiſſe: ſed de ore cordisAit em̄: De corde em̄ exeunt cogitatiōesmale: fornicationes: homicidia: blaſphemie: hec ſunt que coinquināt hominē: Nōlotis autē manibus manducare nō coinquinat hominē. Illa ergo fratres mei quomodo exeunt de ore: niſi quia exeūt de corde: ſicut ipſe dominus dicit? Non em̄ quādo illa loquimur tunc nos maculant. Nequis dicat: cum loquimur de ore noſtro exeunt: qꝛ verba ⁊ voces de ore noſtro exeunt: ⁊ quādo mala loquimur immundi efficimur. Quid ſi aliquis nō loquatur ⁊ tātum cogitet mala: mundus eſt: quia de oreipſius corporis nihil ꝓceſſit? Sꝫ de ore cordis: iam deus audiuit. Ecce fratres mei attendite que dico. Nomino furtum: modonominaui furtū: nunquid quia nominauifurtū contaminauit me furtum; Attenditequod dico: Ecce de ore meo exijt ⁊ nō mefecit immūdū: Fur aūt ſurgit in nocte: ⁊ nihil dicit ore: ⁊ faciēdo ſit immūdus. Nonſolū aūt non dicit: ſed ⁊ p̄mit facinꝰ toto ſilentio: ⁊ vſqꝫ adeo vocē ſuaꝫ timet audiri:vt nec veſtigia ſua velit ſonare. Nunquidergo qͥ ita ſilet mūdus eſt? Plus autē dicofratres mei. Ecce adhuc ī ſtratu ſuo iacet:nondū ſurrexit vt furtum faciat: vigilat etexpectat vt homines dormiāt: iam deo clamat: iam fur eſt: iaꝫ īmūdus eſt: iam facinꝰde ore interiore ꝓceſſit. Qn̄ em̄ facinus exore ꝓcedit? Quādo volūtas faciendi decernitur. Decreuiſti face̓ dixiſti: dixiſti feciſti. Si furtum non feceris: foris ille nonmeruit ꝑdere cui diſponebas auferre. Etille nihil perdidit̉: ⁊ tu de furto damnaberis. Decreuiſti occidere hominē: dixiſti in