PſalmusCXTX.
Pſta palea premat̉: et quātum proficit tantuꝫvidet maiora ſcandala in populo. Nam ſinon ꝓficiat: non videt iniquitates. Si nonſit verax chriſtianꝰ non videt fictos. Etenīfratres ⁊ de illa ſimilitudine hoc nos docetdominus et de frumentis et zizanijs. Cumautē creuiſſet herba et fructum feciſſet: tūcapparuerūt ⁊ zizania: id eſt nulli homini apparent mali: niſi factus fuerit ip̄e bonus: qꝛcum creuiſſet herba: ⁊ fructum feciſſet: tuncapparuerūt zizania. Iam ergo iſte cepit ꝓficere: et cepit videre malos: et multa malaquę ante non nouerat et clamat ad deum.Heuᶠ me qd̓ incolatus meusᶠ lōginquus factus eſt: Multū a te receſſi: ꝑegrinatio mea facta eſt longinqua. Nōdum veni in patriam illam vbi cum nullomalo victurus ſum: nōdum veni in illā ſocietatem angelorū vbi ſcandala non timebo. Quare autē nōdum ſum ibi? Quia incolatus meus longinquus factus eſt. Incolatus ꝑegrinatio eſt. Incola dicit̉: qͥ habitat in terra aliena: non in ciuitate ſua. Lōginquus inquit factus eſt: ꝓlongatus incolatus meus. Et vbi longinquus? Aliqn̄fratres mei cum ꝑegrinat̉ homo inter meliores viuit: qͣꝫ ī patria ſua forte viueret. Sꝫnon ſic eſt quādo de illa hieruſalē celeſti peregrinamur. Mutat em̄ homo patriā: ⁊ aliquādo in ꝑegrinatione illi bene eſt: inuenitamicos fideles ꝑegrinando: quos ī patriainuenire nō potuit. Inimicos habuit vt depatria pelleretur: ⁊ cum ꝑegrinaret̉ inuenitqd̓ non habebat in patria. Non ſic eſt patria illa hieruſalē: vbi omnes boni. Quicūqꝫ inde peregrinat̉ inter malos eſt: nec recedere a malis poteſt: niſi cum redierit ad ſocietatem angelorū: vt ibi ſit vnde peregrinatur. Ibi omnes iuſti ⁊ ſancti qui fruūturv̓bo dei ſine lectiōe: ſine litteris. Quod em̄nobis ꝑ paginas ſcriptum eſt: per faciē deiilli cernūt. Qualis patria? Magna patria⁊ miſeri ſunt ꝑegrini ab illa patria. Sed qͥdait iſte; Lōginqua facta ē ꝑegrinatio mea.Maxime eorū vox eſt: id eſt ip̄ius eccleſieque laborat in hac terra: Illius vox eſt quiclamat a finibus terre ī alio loco pſalmi dicens: A finibus terre ad te clamaui. Quisnoſtrū clamat a finibus terre? Nec ego: nectu: nec ille: ſed a finibus terre ip̄a ſola eccleſia: tota hereditas chriſti clamat: qͥa eccleſia hereditas eius. Et de eccleſia dictū eſt:Poſtula a me ⁊ dabo tibi gentes hereditatem tuā: ⁊ poſſeſſionē tuā t̓minos terre. Si
CXIL.ergo poſſeſſio chriſti vſqꝫ ad fines terre: etpoſſeſſio chriſti omnes ſancti: ⁊ omnes ſancti vnus homo in chriſto: quia vnitas ſancta in chriſto eſt: ipſe vnus homo dicit: Ufinibus terre ad te clamaui dum augereturcor meū. Huius ergo homīs longinqua peregrinatio facta ē inter malos: Et tanqͣꝫ diceret̉ illi: cuꝫ quibꝰ ergo habitas vt gemas:peregrinatio mea longinqua facta eſt. Sedquid ſi cum bonis? Si cum bonis eſſet: nōdiceret: heu me. Heu vox eſt miſerie: vox ēcalamitatis ⁊ infelicitatis: ſed tamen in ſpequia iam vl̓ gemere didicit. Multi enim etmiſeri ſunt ⁊ non geniūt: ⁊ ꝑegrinant̉ et redire nolunt. Iſte iā volēs redire cognoſcitinfelicitatē peregrinatiōis ſue: qͥa agnouitillam: redit ⁊ aſcendere incipit: qꝛ canticigraduum cepit cantare. Ubi ergo gemit: ⁊ ꝓinter quos habitat? Inhabitaui cum.ftabernaculis cedar. Uerbum hoc qͥa fihebreum eſt: ꝓculdubio non intellexiſtis.Quid eſt inhabitaui cum tabernaculis cedar? Cedar quātū meminimꝰ ex interpretatione nominū hebreorū: tenebras ſignificat. Interpretatū cedar: latine tenebre dicuntur. Noſtis auteꝫ duos filios habuiſſeAbraā: quos quidem cōmemorat apoſtolus: et ad imaginem duorum teſtamentoꝝeſſe dicit: vnꝰ ex ancilla erat: alter de libera. Ex ancilla Hiſmael erat: de libera Sara: quem ſuſcepit ex deſperatiōe per fidemIſaac erat. Uterqꝫ ex ſemīe Abrae: ſed nōvterqꝫ heres Abrae. De Abraā natꝰ vnꝰ:ſed tamen non hereditat: alter etiam heresnon ſolum filius: ſed ⁊ heres. In Hiſmaelſunt omnes qui carnaliter colunt deū. Adip̄os em̄ ⁊ vetus teſtamentū pertinet: quiaſic dixit apoſtolus: Sub lege volētes eſſe:legem non audiſtis? Scriptum eſt enim ꝙAbraam duos filios habuit: vnum de ancilla: ⁊ vnum de libera: que ſunt in allegoria. Hec ſunt duo teſtamenta. Que ſuntduo teſtamenta? Unū vetus et alterū nouum. Uetus teſtamētū a deo: ⁊ nonū teſtamentū a deo: quō de Abraā: ⁊ Hiſmael: etIſaac: Sꝫ Hiſmael ad terrenū: Iſaac adceleſte regnū: Iō vetꝰ ꝓmiſſiōes habet t̓renas: terrenā hierl̓m: t̓renā paleſtinā: regnūterrenū: ſalutē terrenā: hoſtiū ſubiugatiōꝫ:abūdātiā filioꝝ: fecūditatē frugū. Oīa iſtaꝓmiſſiōes ſunt terrene: in figura ſpūaliterintelligunt̉: Quō hierl̓m t̓rena vmbra eratregni celeſtis: ⁊ regnū terrenū vmbra eratregni celorū: Hiſmael in vmbra: Iſaac in
Aia lr̄a.quia.pts
Alia lr̄aHabitaui.fhabꝫcibus.