PſalmusCCL.

PſalmusMeliꝰ ē vt tu vituꝑares: qͣꝫ doloſe laudares. Quid em̄ diceres vituperādo? Abſit:Feda vita iſta eſt: mala vita iſta ē. Sed qͥanoſti cū hec dixeris: p̄mi te poſſe auctoritate euāgelica: cōuertis te ad aliud diſſuadēdi genꝰ: vt laudādo falſo: me a vera laudeꝓhibeas: īmo laudando chriſtū: a chriſtoꝓhibeas dicens: Quid ē hoc? Ecce illi fecerūt: forte tu non poteris. Incipis aſcendere: cadis. Monere videt̉: ſerpens eſt: doloſa lingua eſt: venenum habet. Roga cōtra illā: ſi vis aſcendere: ⁊ dic deo tuo: Domine erue animā meā a labijs iniuſtis: et alingua doloſa. Et dicit tibi dominus tuus.r.Quid dabit̉ tibi aūt quidᶠ ap-ponetur tibi: ad lingua doloſam?Id eſt qd̓ habeas aduerſus linguam doloſam: qd̓ opponas lingue doloſe: quo te munias aduerſus linguā doloſam? Quid tibidabit̉: aut qͥd apponet̉ tibi? Interrogauitexercēs: Nam ip̄e dicturus eſt qd̓ interrogat. Reſpōdit em̄ ſubijciens ſibi interroganti. Sagitte potentis acute: cūcarbonibus deſolatorijs. Uel: vaſtatoribus. Siue deſolatorijs dicas: ſiue vaſtatoribus dicas. Nam ī diuerſis codicibus diuerſe ſcriptum: idem ſignificat.Uidete vaſtatores carbones dicunt̉: quiavaſtando et deſolando ad deſolationē facile ꝑducunt. Qui ſunt iſti carbones? Intelligat caritas veſtra: primo que ſint ſagitte. Sagitte potentis acute: verba dei ſunt.Ecce iaciunt̉ et tranſfigunt corda: Sed cūtranſfixa fuerint corda ſagittis verbi dei:amor exercitatur: nō interitus comꝑatur.Nouit dominꝰ ſagittare ad amorē: ⁊ nemopulchrius ſagittat ad amorem: qͣꝫ qui verbo ſagittat: Immo ſagittat cor amantꝭ: vtadiuuet amantē: ſagittat vt faciat amantē.Sagitte autem ſunt cum agimus verbis.Carbones autē vaſtatores qui ſunt? Parum eſt verbis agere contra linguā ſubdolam et labia iniqua: parū eſt verbis agere:⁊ exemplis agendū eſt. Exempla ſunt carbones vaſtatores. Et quare vaſtatores dicunt̉: breuiter accipiat caritas veſtra. Primo quō exemplis agendum ſit videte. Lingua ſubdola nihil ſic nouit dicere: quo magis ſubdola eſt: niſi vide ne non poſſis implere: multuꝫ eſt te hoc aggredi. Accepiſtitu preceptū euāgelicū: habes ſagittat: ſedcarbones nōdum habes. Timendū eſt neſagitta ſola non valeat aduerſus linguā doloſam: Sūt ⁊ carbones: vtputa incipit tibi

CCL.eniꝫ dicere deus: Tu nō potes? Quare illepoteſt? Quare alt̓ potuit? Nūquid tu delicatior es illo ſenatore? Nūquid tu infirmior es illo ſenatore? Nūquid tu infirmior esillo: aut illo in valitudine? Nūquid tu infirmior es feminis? Femine potuerūt: viri nōpoſſunt? Delicati diuites potuerunt: pauperes non poſſunt? Sed ego inquit multūpeccaui: ⁊ multū peccator ſuꝫ. Numerant̉etiam qui multū peccauerūt: et eo ampliusamauerūt: qͦ plura illiſ dimiſſa ſūt peccata:Quō dictum eſt in euāgelio? Cui modicūdimittitur: modicū diligit. Cum ergo fuerint iſta enumerata: et nomīatim dicti fuerint homīes qui potuerūt: ille accepta ſagitta in corde accedentibus etiā carbonibusdeſolatorijs: deſolat̉ in illo cogitatio terrena. Quid eſt em̄ deſolatur? Ad deſolationem perducit̉. Erant autē in illo multa quemale fronduerāt multe carnales cogitationes: ſeculares multi amores: ip̄i vrunt̉ carbonibus vaſtatorijs: vt fiat purus locusdeſolatus: in cuiꝰ loci puritate faciat deusedificium ſuū: quia facta erat ibi ruina diaboli: et edificatur ibi chriſtus. Nam qͣꝫdiumanet ibi diabolꝰ: non poteſt edificari chriſtus. Accendūt carbones deſolatorij ⁊ deijciunt qd̓ male fuerat edificatum: ⁊ deſolato loco acccedit inſtructor felicitatꝭ perpetue. Uidete ergo quare dicti ſūt carboneſ:quia qui ſe cōuertunt ad dominū: de mortuis reuiuiſcūt. Carbones autē quādo accendunt̉: anteqͣꝫ accenderent̉ extincti erāt.Nam extincti carbones mortui dicunt̉: ardentes viui appellant̉. Exempla ergo multorū iniquorū qui cōuerſi ſunt ad dominū:carbones dicti ſunt. Audis homīes mirari ⁊ dicere: Ego illuꝫ noui: qͣꝫ ebrioſus fuit:qͣꝫ ſceleratꝰ: qͣlis amator circi: aut amphitheari: qualis fraudator: mō quō deo ẜuit:qͣꝫ innocens factus eſt. Noli mirari: carboeſt. Uiuū gaudes: quē extinctū plāgebas.Sꝫ qn̄ laudas viuū: ſi noſti laudare: adhibe illū mortuo vt accēdat̉: id ē quicūqꝫ adhuc piger ē ſequi deū: admoue illi carbonēqͥ erat extīctꝰ: ⁊ habeto ſagittā v̓bi dei: ⁊ carbonē vaſtatorē: vt occurras labijs iniqͥs: ⁊lingue ſubdole. Quid ſeqͥt̉? Accepit iſte ſagittas ardētes: accipiat carbones vaſtatores. Iā reppulit linguā ſb̓dolā ⁊ labia iniqͣ:iā aſcēdit gradū: incipit ꝓficere: ſed adhucviuit inter malos: inter iniquos: nōduꝫ eſtarea ventilata. Puta qꝛ triticū factū ē: nūquid iā in horreo ē? Adhuc neceſſe ē mul-

Alia lr̄.f detur.t apponat̉.