AmusCLI.
Pſalmusnō boterat: te nō leuaret: vbi ⁊ tu poſſes videre. Quid aūt fecit? Deſcēdit. Nā ibi ait:Siue em̄ mēte exceſſimꝰ deo: ſiue tēperantes ſumꝰ vobiſ. Quid eſt tēperantes ſumꝰ?Sic loqͥmur vt caꝑe poſſitis: qꝛ ⁊ chriſtꝰ tālē ſe fecit naſcēdo ⁊ patiendo: vt poſſent deillo homīes loqͥ. Quia de homīe hō facileloquit̉: de deo hō qn̄ loquit̉ ſic quō eſt deꝰ?Vo aūt de hoīe facile loquit̉. Ut gͦ magnideſcēderēt ad paruos: ⁊ nō illis tn̄ loq̄rent̉niſi magnū: ipſe qͥ magnꝰ erat factꝰ ē paruꝰvt de illo magni paruis loq̄rent̉. Audiſtismō qd̓ dico cū apl̓s legeret̉: ſi auribꝰ aduertiſtꝭ. Dixit hoc: Nō potui vobis loqͥ quaſiſpūalibꝰ: ſed qͣſi carnalibꝰ. Ergo ſpūalibꝰ īexcelſis loquit̉: carnalibꝰ aūt vt loquat̉ deſcēdit. Nā vt ſciatis qꝛ cum deſcendit: deillo qͥ deſcēdit loquit̉. Ecce Iohānes manentē in ſe loquit̉. In pͥncipio erat verbū ⁊verbū erat apud deū: ⁊ deꝰ erat v̓bū. Hocerat in pͥncipio apud deuꝫ: oīa ꝑ ip̄m factaſunt: ⁊ ſine ip̄o factū ē nihil. Cape ſi potes:arripe cibus eſt. Sed dicturꝰ es mihi. Illequidē cibus ē: ſed ego infans ſum: lactādꝰſum: vt idoneꝰ fieri poſſim ad māducandūcibū. Ergo qꝛ tu lacte nutriendꝰ es: ille aūtcibꝰ ē: ip̄e cibꝰ ꝑ carnē tibi traiectꝰ ē ad fauces. Quō gͦ cibū mat̓ comedit: vt ꝑ carnētraijciat ad infantē lac factū. ſic cib angelorū dn̄s verbū caro factū eſt: ⁊ factꝰ ē lac.Et dicit apl̓s: Lac vobiſ potū dedi nō eſcā:Nōdū em̄ poteratis: ſed nec adhuc quidēpoteſtis. Ergo dando lac deſcēdit ad paruulos: ⁊ qꝛ deſcēdit: deſcēdentē dedit. Aitem̄: Nūqͥd dixi me aliqͥd īter vos ſcire: niſiIeſum chriſtū ⁊ hūc crucifixū? Quia ſi diceret: tm̄ Ieſū chriſtū: eſt Ieſus chriſtꝰ etiāẜm diuinitateꝫ: ẜm id qd̓ erat verbū apuddeū filiꝰ dei Ieſus chriſtꝰ: ſed hūc: id eſt hͦmō dictū: ꝑuuli nō capiūt. Quō gͦ capiūtqui lac capiūt? Ieſum chriſtū inquit et hūccrucifixū. Suge qd̓ ꝓ te factꝰ ē: ⁊ creſcis adid qd̓ eſt. Sūt gͦ ⁊ aſcēdentes ⁊ deſcēdētes.In illis ſcalis ⁊ aſcēdētes ſūt ⁊ deſcēdēteſ.Aſcendētes q̇ ſunt? Qui ꝓficiūt ad intellectū ſpūaliū. Deſcendētes qͥ ſunt? Qui qͣꝫuis quātum homīes pn̄t fruant̉ intelligētiaſpūaliū: tn̄ deſcēdūt ad ꝑuulos vt talia eisdicant qͣlia pn̄t caꝑe: ⁊ lacte nutriti poſſintidonei fieri ⁊ validi ad capiēdū cibū ſpūale. Eſaias frēs etiā ip̄e ad nos de deſcēdentibꝰ fuit: nā ⁊ ip̄i gradꝰ eiꝰ deſcēdētes apparet. Cū em̄ diceret de ſpūſancto: Reqͥeſcetinqͥt ſuꝑ eū ſpūs ſapīe ⁊ intellectꝰ: ſpūs cōſilij ⁊ fortitudinis: ſpūs ſcīe ⁊ pietatis: ⁊ ſpi
ritꝰ timoris dn̄i: a ſapiētia cepit ⁊ vſqꝫ ad timorē deſcēdit. Quō ille qͥ docebat a ſapīadeſcēdit vſqꝫ ad timorē: tu qͥ diſcis ⁊ ꝓficisa timore aſcēde ad ſapiētiā. Scriptū eſt .n.Initiū ſapīe timor dn̄i. Iā gͦ pſalmū audite. Ecce an̄ oculos nr̄os ponamꝰ aſcēſurūhominē. Ubi aſcēſurū? In corde. Un̄ aſcēſurū? Ab hūilitate: id ē a cōualle ploratōisin locū quē diſpoſuit. Quo aſcēſuruꝫ? Adillud ineffabile qd̓ cū dici nō poſſet dictū ēin locū quē diſpoſuit. Cū gͦ ſic ceꝑit hō diſponere aſcēſum: hoc dico aꝑtius: cū ceꝑithō chriſtianꝰ cogitare ꝓficere: incipit patiliguas aduerſantiū. Quicūqꝫ illas nondūpaſſus ē: nōdū ꝓficit. Quicūqꝫ illas nō patit̉: nec conat̉ ꝓfice̓. Uult noſſe qͥd dicamꝰ:īmo qͥd audiamꝰ: ſil̓ exꝑiat̉: Incipiat ꝓficere: incipiāt velle aſcēdere: velle ꝯtēnereterrena fragilia: tꝑalia: felicitatē ſeculi ꝓ nihilo hr̄e: deū ſolū cogitare: lucris nō gaudere: a dānis non cōtabeſcere: oīa etiā ſuavelle vēdere ⁊ pauꝑibꝰ tribue̓ ⁊ ſeqͥ chriſtū.Uideamꝰ quēadmodū patiat̉ līguas retrahētiū: ⁊ multa ꝯͣdicentiū. Et qd̓ ē grauiꝰ qͣſiꝯſulēdo a ſalutē auertētiū. Qui em̄ cōſulitalicui ad ſalutē ꝯſulit: ad id qd̓ ꝓdē ꝯſulit.Ille aūt qͣſi cōſulēs retrahit a ſalute. Quiagͦ videt̉ hr̄e palliū ꝯſulētis: ⁊ hꝫ venenū perimētis: ligua doloſa dicta ē. Aſcenſurꝰ g ꝯͣip̄as linguas: pͥmo deū dep̄cat̉. Ait em̄:Expoſitio pſalmi.iDte dn̄e cū tribularer cla 5a maui ⁊ᶠ exaudiſti me. Un̄ illū texandiuit? Ut iā ꝯſtitue̓t eū ad gradꝰ aſcēdēdi. Et qꝛ iā aſcēſurꝰ ē: exauditꝰ ꝗͥdorat: ¶ Dn̄eˣ erue aīaꝫ mea a labijsſiniuſtis: ⁊ a līgua doloſa. Que ē linᶠgua doloſa? Subciola habēs imaginē conſulēdi: ⁊ ꝑniciē nocēdi. Ip̄i ſunt qͥ dicūt: ettu hͦ facturꝰ es qd̓ nemo iecit? Et tu ſolꝰ erischriſtianꝰ? Et ſi on̄derit alijs hͦ facere et legerit euāgeliū: vbi p̄cepit dn̄s fieri: ⁊ legerit actꝰ apl̓oꝝ: illi qͥd dicūt ī lingua ſubdola ⁊ labijs iniqͥs? Nō poteris forte impleremultū ē qd̓ aggrederis. Alij ꝓhibēdo deterrēt: alij laudādo plꝰ p̄mūt. Quia .n. tl̓isē vita q̄ iā occupauerit mūdū: tāta aucͣtaschriſti ē: vt rep̄hēde̓ iaꝫ chriſtū nec paganꝰaudeat: Legit̉ ille qͥ rep̄hēdi nō p̄t: qꝛ dixit:Uade vēde oīa q̄ habes: et diſtribue pauꝑibꝰ ⁊ ſeq̄re me. Chriſto ꝯͣdici nō pōt: euāgelio ꝯͣdici nō p̄t: rep̄bendi xp̄s nō pōt: cōuertit ſe doloſa lingua ad laudē ꝓhibentē.Si laudas hortare: Quare laudādo p̄miſ-
13 5
Alia lr̄af Ad dominū.f exaudiuit.
Alia lr̄a.f libera.finiquis.