PſalmusCIL.

Pſalmusergo tanqͣꝫ aſcenſuri: nec aſcenſiones pedibus corporalibꝰ queramus: ſed ſicut ī aliopſalmo ſcriptum eſt: Aſcenſiones in cordeeius diſpoſuit: in conualle plorationis inlocum quem diſpoſuit. Dixit aſcenſiones:Ubi? Id eſt in corde. Unde? Aconualleploratiōis. Et iam quo aſcendat̉ tanqͣꝫ deficit ſermo humanꝰ: nec explicari poteſt: forte nec cogitari. Audiſtis modo cum apoſtolus legeret̉: Qd̓ oculus non vidit: necauris audiuit: nec in cor homīs aſcendit.In cor homīs non aſcendit: cor hominisilluc aſcendat. Ergo quia oculus nō vidit:nęc auris audiuit: nec in cor homīs aſcendit: quomō dici poſſet: quo aſcendendumeſt; Ideo cum dici non poſſit: ait: in locumquem diſpoſuit. Quid tibi plus dicturusſum? Uit homo per quē ſpirituſſanctus loquebat̉: in locū talē: aut locū talem. Quicquid dixero terrenū cogitas: humo repis:carnem portas: corpus quod corrumpituraggrauat animā: ⁊ deprimit terrena inhabitatio ſenſum multa cogitantem. Cui loquor? Quis auditurꝰ ē? Quis capiet? Ubierimus poſt hanc vitam: ſi in corde aſcenderimus? Quia ergo nemo ſperat aliquemineffabilem beatitudinis locum: quem tibidiſpoſuit: qui aſcenſiōes etiam ī corde tuodiſpoſuit. Sed vbi; In conualle plorationis. Conuallis humilitatē ſignificat monſ:celſitudinē ſignificat. Eſt mons quo aſcendamus ſpiritualis quedā celſitudo. Et qͥseſt iſte mons quo aſcendimus: niſi dominꝰIeſus chriſtus? Ip̄e tibi fecit patiendo cōuallem plorationis: qui fecit montē manēdo aſcenſionis. Quid eſt vallis plorationis? Uerbum caro factum eſt: ⁊ habitauit īnobis. Quid eſt vallis plorationis? Prebuit ꝑcutienti ſe maxillam: ſaturatꝰ eſt opprobrijs. Quid eſt vallis plorationis? Colaphizatus eſt: ſputis illitus: ſpinis coronatus: crucifixꝰ ē. Hec eſt vallis plorationis: vnde tibi aſcendendū eſt. Sꝫ quo aſcēdendū ē? In pͥncipio erat verbū ⁊ v̓bū eratapud deum: et deus erat verbum. Ipſumem̄ verbum caro factū eſt: ⁊ habitauit ī nobis. Sic deſcendit ad te: vt maneret in ſe.Deſcendit ad te: vt fieret tibi cōuallis ꝑlorationis: manſit ī ſe vt tibi eſſet mons aſcēſionis. Erit inquit Eſaias ī nouiſſimis diebus manifeſtus mons domini: ꝑatus in cacumine montiū. Ecce quo aſcendendū ē:Sꝫ noli aliquid terrenū cogitare: nec quiamontē audiſti: alta quedam cogites terre:nec cum eum ſaxum audis: aut petram: ali

CIL.qua duricia a te intelligat̉: nec cum audisleonem: cogites feritatem: nec cum audisagnū: cogites pecus: Nihil horum eſt ī ſe:⁊ oīa factꝰ eſt ꝓ te. Hinc gͦ aſcendēduꝫ eſt:illuc aſcēdēdū ab exemplo ip̄iꝰ ad diuinitatē ip̄iꝰ. Exēplū .n. tibi fecit hūiliādo ſe. Nāqui nolebant a cōualle plorationis aſcendere: comp̄ſſi ſunt ab ip̄o. Prepropere em̄volebant habere aſcenſum: honores altoscogitabant: viam hūilitatis nō cogͦſcebāt.Intelligat caritas veſtra quod dico: duosdiſcipulos voluiſſe ad latera domini: vnūad dexterā: alterū ad ſiniſtrā ſedere. Uiditeos dominꝰ p̄propere ⁊ p̄poſtere de honoribus cogitare: cū priꝰ diſcere deberēt humiliari vt exaltarent̉: ⁊ ait eis dn̄s: Poteſtꝭbibere calicem quē ego bibiturus ſuꝫ? Ip̄eenim in conualle plorationis bibiturꝰ eratcalicem paſſionis. Illi autē non attendentes hūilitatem chriſti: cōprehendere volebant altitudinē chriſti. Reuocauit illoſ adviam: tanqͣꝫ aberrantes: nō vt negaret illisqd̓ vellent: ſed vt on̄deret qͣ venirēt: Itaqꝫfratres mei hunc pſalmū aſcēſionis cantemus aſcenſuri in corde: qꝛ vt aſcendamusdeſcenſum eſt ad nos. Nā vidit ſcalas Iacob: ⁊ in ip̄is ſcalis demōſtrati ſunt ei aſcēdentes ⁊ deſcendētes. Utrūqꝫ vidit. Poſſumꝰ putare aſcendētes viros ꝓficientes:deſcendētes deficiētes: qꝛ ⁊ reuera inuenimus hoc in ppl̓o dei: alij ꝓficiunt: alij deficiunt. Poterāt iſtos ſignificare ille ſcale: ſꝫforte meliꝰ intelligunt̉ oēs boni in illis ſcalis: ⁊ aſcendētes ⁊ deſcendēs. Non em̄ fruſtra non dictū eſt: cadentes: ſed deſcendētes. Multū autē intereſt: inter deſcēdere ⁊cadere. Nam qꝛ cecidit Adā: ideo deſcendit chriſtꝰ: Ille cecidit: ille deſcēdit. Ille cecidit ſuꝑbia: ille deſcēdit miſericordia. Nōaūt ip̄e ſolꝰ deſcēdit: equidē de celo ipſe ſolus deſcēdit. Sꝫ multi imitantes eū ſanctideſcendūt ad nos: et deſcenderūt ad nos.Nam in quadam altitudine corde habitabat apl̓s cū diceret: Siue em̄ mente exceſſimus deo. Iam qd̓ mente exceſſerat: deo exceſſerat. Excedēs em̄ mente omnē humanā fragilitatē: omnē ſeculi tꝑalitatē: oīa q̄cūqꝫ naſcēdo ⁊ occidēdo euaneſcūt trāſeūtia hec: habitabat corde ī quadā ineffabiliꝯtēplatiōe quātū poterat: de qͣ dicit: ꝙ audiuit ineffabilia v̓ba q̄ nō licet homī loqui:Sꝫ tibi illa loqͥ nō poſſet. Ip̄e aūt vide̓ illavtcūqꝫ poſſet: q̄ tibi loqͥ nō poſſet: Itaqꝫ ſiſemꝑ manere vellet ī eo qd̓ videbat: et loqͥ