PſalmusXVIII

Pſalmus¶ Explicit ſermo viceſimuſprimꝰ. ¶ Incipit ſermo viceſimuſſcd̓us: de verſu pſalmiQuō dilexi legē tuam dn̄e: vt ad Propterea odio habui oēm viā iniquitatis.Epe admonuimus laudabilē latiItudinē: ī qua nullas cū mandatadei faciamus patimur anguſtiasintelligendā eſſe caritatē: ꝓpter quod etiāin magno iſto pſalmo cū ſuperius dixiſſetLatum mādatū tuū valde: in hͦ ſequēti verſu oſtendit vnde ſit latū dicens ¶ Quomodo dilexi lege tuā dn̄e. Dilectioeſt igitur latitudo mandati. Unde quippefieri p̄t vt diligat̉ quod deus iubet diligi:⁊ ipſa iuſſio non diligatur? Ip̄a eſt em̄ lex.Tota inquit die meditatio mea e.Ecce quō eam dilexi vt tota die meditatiomea eſſet: vel potius ſicut grecus hēt: totādiem: vbi magis cōtinuatio meditātis exprimit̉. Id aūt intelligit̉ ꝑ omne tēpus qd̓ē ſꝑ. Tali expugnat̉ dilectione cupiditaſ:q̄ ſepe faciēdis legis iuſſionibꝰ cōtradicit:cōcupiſcēte aduerſus ſpm̄ carne: aduerſquā ſpūs ꝯcupiſcēs ita debet diligere legēdei: vt tota die meditatio eius ſit. Dicit atApl̓s: Ubi eſt ergo gloriatio tua? Excluſaeſt. Per quā legem? Factoꝝ? Nō: ſed ꝑ legem fidei. Hec eſt fides que ꝑ dilectioneꝫoꝑatur: qm̄ querēdo: petendo: pulſando:impetrat ſpiritū bonū: ꝑ quē dilectio ipſadiffunditur in cordibꝰ noſtris. Hoc em̄ ſpiritu dei quicūqꝫ agūtur hi filij ſunt dei: quirecipiūtur vt recūbant cū Abraā Iſaac ⁊Iacob in regno celoꝝ: expulſo ſeruo qͥ nōmanet in domo in eternū: id eſt iſrael ſcd̓mcarnē: cui dictū eſt: Cum videritis Abraam: Iſaac: ⁊ Iacob: ⁊ oēs ꝓphetas in regnō dei: vos autē expelli foras: ⁊ veniēt aboriente: ⁊ occidente: ⁊ aquilone: ⁊ auſtro:⁊ accūbent in regno dei: ⁊ ecce ſunt nouiſſimi qͥ erant primi: ⁊ ſunt primi qui erāt nouiſſimi. Gentes aūt: ſicut ait vas electōis:que non ſectabātur iuſticiā apprehender̄tiuſticiā: iuſticiā aūt q̄ ex fide eſt: iſrael aūtꝑſeq̄ns legē iuſticie in legē iuſticie nō ꝑuenit. Quare? Quia nō ex fide: ſed quaſi exoperibꝰ offenderūt in lapidē offenſionis:Ita facti ſūt inimici huius qui hic in ꝓphetia loquit̉. Ac deinde cōiūgit: ¶ Superr̄atē. inimicos meosˣ ſaꝑe me feciſtiᶠ maio. datum tuuꝫᶠ qm̄ in eternū mihi eſt.ia. Illi nanqꝫ zelū dei habent: ſed non ẜm ſcientiā. Ignorātes em̄ dei iuſticiam: ⁊ ſuamquerētes cōſtituere iuſticie dei nō ſunt ſub

XVIIIiecti. Iſte vero qui ſuꝑ ſuos iſtos inimicosſapit: mandatū dei inuenire vult cū Apoſtolo: non habens iuſticiā ſuā que ex legeeſt: ſed iuſticiā per fidem chriſti qͥ ē ex deo:nō qꝛ lex quā legunt inimici eiꝰ nō ē ex deo:ſed quia eam nō ſapiūt ſicut iſte qui ſuperinimicos ſuos eā ſapit coherēdo lapidi inquē illi offenderūt. Finis em̄ legꝭ chriſtusad iuſticiā omni credēti: vt iuſtificēt̉ gratꝭper gratiā ipſius: non ſicut illi qui viribusſuis ſe legē facere exiſtimant: ⁊ ideo ex legequidē dei ſed ſuam iuſticiā cōſtituere querūt: ſed quō filius ꝓmiſſionis qui eſuries ⁊ſitiēs iuſticiā petēdo: q̄rēdo: pulſando qd̓āmodo a patre mēdicat: vt adoptatuſ pervnigenitū accipiat. Sic autē mādatū deiquādo ſapuiſſet: niſi eū ip̄e ſic ſape̓ feciſſetcui dicit: Suꝑ inimicoſ meos ſaꝑe me feciſti mandatū tuū? Inimici quippe eiꝰ illi velut ex Agar in ſeruituteꝫ generati ex eodēmādato tꝑalia premia q̄ſierūt: ⁊ ideo nonfuit illis in eternū ſicut eſt huic. Meliꝰ qͥppe intellexerūt qui interpretati ſunt in eternū qͣꝫ qui in ſeculū: tanqͣꝫ finito iſto ſeculonullū iam legis poſſet eſſe mandatū. Iamvero nullū erit: ſed in tabulis viſibilibus libriſqꝫ cōſcriptū: in tabulis vero cordis dilectio dei ⁊ ꝓximi manebit in eternū. In qͦmandato gemino tota lex pendet ⁊ ꝓphete: eritqꝫ premiū cuſtoditi mandati huiusipſe mandator: ⁊ premium dilectionis ipſe dilectus: quādo erit deꝰ omnia in omnibus. Sed quid eſt qd̓ ſequit̉. ¶ Superoēs docentes me intellexi? Quis eſtiſte qui ſuper omnes docētes ſe intellexit?Quis eſt inquā qui ſuꝑ oēs ꝓphetas quinon ſolū loquendo eos qui ſecū vixerunt:verū etiā ſcribendo poſteros tam excellētiauctoritate docuerūt: audeat ſe intelligendo p̄ponere? Salomoni quidē tāta eſt donata ſapientia: vt etiā his omnibꝰ qui fuerunt ante illū videatur eſſe p̄latus. Sꝫ nōeſt credendū ipſuꝫ: hic a patre ſuo Dauidpotuiſſe ꝓphetari: maxime qꝛ dici nō poſſet ex ꝑſona Salomonis qd̓ hic dicit̉: Abomni via maligna prohibui pedes meos.Porro ſi qd̓ eſt acceptabilius chriſtū prenunciat iſte ꝓpheta: nūc a capite qd̓ eſt ipſe ſaluator: nūc ab eius corꝑe qd̓ eſt eccleſia: verba ꝓphetica digerēs: ⁊ tanqͣꝫ vnuꝫloquentē faciēs: ꝓpter magnū illud ſacramentū: vbi dictuꝫ eſt: Erunt duo in carnevna: agnoſco eū plane qui ſuꝑ oēs docentes ſe intellexit: qn̄ cū eſſet annoꝝ duode-

Alia lr̄aprudentē.mādato tuo..