PſalmusCXVIII
Pſalmusvſqꝫ in diē ſepulture in matrē omniū: vt ꝓpter carnē cōcupiſcentē aduerſus ſpm̄ etiam regenerati gemere ſub eiꝰ grauitate cogantur: Hec gͦ cōſiderans. Cognouiinquit: dn̄e qꝛᶠ iuſticia iudicia tua: ⁊in veritate tua huiliaſti me. Fiatmiſcdia tua vt ꝯſoletur me: ẜm eloquiū tuuꝫ ſeruo tuo. Miſcd̓ia ⁊ veritas ita diuino eloquio cōmendāt̉: vt cū inmultis inueniant̉ locꝭ: maxime in pſalmisquodā etiaꝫ loco legat̉: Uniuerſe vie dn̄imiſcd̓ia ⁊ veritas. Et hic quidē pͥmo veritatē poſuit: qꝛ hūiliati ſumus in mortē: iudicante illo cuiꝰ iudicia iuſticia ē: deindemiſcd̓iaꝫ qua inſtauramur ad vitā: ꝓmittēte illo cuiꝰ bn̄ficiū gratia eſt. Iō ait: Scd̓meloquiū tuū ſeruo tuo: id eſt ſcd̓m qd̓ ꝓmiſiſti ſeruo tuo. Siue gͦ regeneratio qua hicin dei filios adoptamur: ſiue fides: ⁊ ſpes:⁊ caritas: q̄ tria edificantur in nobis: qͣꝫuiſde miſcd̓ia dei veniāt: tn̄ in hac erūno ſa ⁊ꝓcelloſa vita ſolacia ſunt miſeroꝝ: nō gaudia beatorū: iō dictū eſt: Fiat miſcd̓ia tuavt ꝯſolet̉ me. Sed qꝛ poſt hec: ⁊ ꝑ hec etiāilla vētura ſūt: Iō ſequit̉: Ueniāt mihi miſeratōes tue ⁊ viua: Tunc em̄vere viuā: qn̄ nihil potero timere ne moriar. Ipſa em̄ ⁊ ſine vllo additamēto diciturvita: nec intelligit̉ niſi eterna ⁊ beata: tāqͣꝫſola dicēda ſit vita in cuius cōꝑatione iſtaquā ducimꝰ mors potiꝰ ſit appellāda qͣꝫ vita: Quale illud ē in euāgelio: Si vis vēiread vitā: ſerua mādata. Nūqͥd addidit eternā vel beatā? Itē de reſurrectiōe carnis cūloqueret̉: Qui bn̄ fecerūt inquit: in reſurrectionē vite. Neqꝫ hic ait: eterne ſeu beate.Sic ⁊ hic: Ueniāt inquit mihi miſeratiōestue ⁊ viuā. Neqꝫ hic ait: In eternū viuaꝫ:vel beate viuā: quaſi aliud nō ſit viuere qͣꝫſine vllo fine: ⁊ ſine vlla miſeria viuere. Sꝫhͦ quo merito? Quia lex: inqͥt: tua meditatio mea eſt. Hec meditatio niſi eētin fide que ꝑ dilectionē operat̉: nunqͣꝫ ꝓpter eam poſſet ad illā vitā quiſpiā ꝑuenire.Hoc dicendū putaui: ne quiſquā cū totaꝫlegem memorie mādauerit eamqꝫ creberrima recordatione cātauerit: nō tacēs qd̓ p̄cepit: nec tn̄ viuens vt p̄cepit arbitret̉ ſe feciſſe qd̓ legit: quia lex tua meditatio meaeſt: ⁊ hinc ſe adepturū exiſtimet: qd̓ verbisſuperioribꝰ ꝓpter hoc merituꝫ poſtulauit:vbi dictū eſt: Ueniant ſuꝑ me miſeratiōestue et viuā. Hec meditatio amātis eſt cogitatio: ⁊ tm̄ amantis vt caritas non frige-
CXVIIIſcat huiꝰ meditatiōis ſue quātalibet abundātia ꝯſtipetur iniquitatis aliene. Deniqꝫſequit̉ ⁊ dicit: Cōfundant̉ ſuperbiqm̄ iniuſte iniqͥtate fecerūt in me:Uuo autē exercebor in mādatis tu1s. Ecce quod ait: meditatio legis dei: velpotiꝰ: meditatio lex dei. Cōuertāturᵍfinqͥt:ᶠ ad me qͥ timentte: ⁊ qͥ cognoſcut teſtimonia tua. In nōnullis cōdicibꝰ inuenimus ⁊ gręcis ⁊ latinis: Cōuertant̉ mihi. Qd̓ tantūdē vale̓ exiſtimo:quantū ſi dicatur ad me. Sed qͥs eſt iſte qͥhoc dicit? Nō em̄ qͥſqͣꝫ hoīm hoc dicere audebit: aut ſi dicat audiēdus eſt. Nimirumgͦ ille eſt qui etiā ſuperiꝰ interpoſuit ꝓprietatē vocis ſue dicēs: Particeps ego ſumoīm timentiū te: qꝛ factus eſt ꝑticeps mortalitatis noſtre: vt ⁊ nos ꝑticipes diuinitatis ip̄ius fieremus. Nos vnius participesad vitam: ad mortem vero particeps illemultorum. Ipſe eſt em̄ ad quē conuertuntur timentes deū: ⁊ qui cognoſcunt dei teſtimonia: de illo per ꝓphetas tanto ante p̄dicta in eius p̄ſentia ꝑ miracula paulo ante monſtrata. Fiat: inquit: cor meumīmaculatū in tuis iuſtificationibꝰvt non confundar. Redit ad vocē corporis ſui ſancti: ſcilicet populi ſui: ⁊ īmaculatū fieri cor ſuū precatur: hoc eſt cor mēbrorū ſuorū in iuſtificationibꝰ dei: nō in viribꝰ eoꝝ. Popoſcit em̄ hͦ: non preſumpſit.Quod aūt addidit: vt nō confundar: talealiqͥd ⁊ in primis huiꝰ pſalmi verſibꝰ inuenitur: vbi dixit: Utinā dirigantur vie meead cuſtodiendas iuſtificatiōes tuas: Tūcnon ꝯfundar dum inſpicio in oīa mandata tua. Quod ibi qꝛ dixit: vtinā: vno verbo ſignificauit optantis: hoc iſto loco aꝑtioribus verbis exp̄ſſit orantis dicēdo: fiatcor meū immaculatū: vt nec in illa: nec iniſta ſentētia que vtraqꝫ vna eſt: inueniaturaudacia de libero arbitrio contra gratiamconfitentis. Quod autē ait ibi: Tūc nō cōfundar: hoc ait hic: vt non cōfundar. Fiatergo cor meū immaculatū membroꝝ ⁊ corporis chriſti: gratia dei per ipſum corporiscaput: hoc eſt per Ieſum chriſtū dominūnoſtruꝫ: per regenerationis lauachruꝫ vbiabolita ſunt omnia preterita peccata noſtra ꝑ ſpiritus adiutoriū: per quod cōcupiſcim aduerſus carnē: ne vincamur in pugna noſtra: ꝑ dominice oratiōis affectū: inqua dicimus: Dimitte nobis debita nr̄a:ita donata nobis regeneratiōe: adiuta cō-
Alia lr̄sfequitas.
Alia lr̄a.fmihi.timētef nouer-
Alia lr̄af̄ qui-