FſalmusCXVIII
31ºfeſſione: fuſa p̄catiōe: ſit cor noſtrū īmaculatū vt nō cōfundamur: qꝛ ⁊ hoc ad iuſtificationes dei ꝑtinet qn̄ inter eius alia precepta p̄cipitur: Dimittite ⁊ dimittetur vobis: date ⁊ dabit̉ vobis.¶ Explicit ſermo decimuſnonus. Incipit ſermo viceſimꝰ: de verſu pſalmi: Defecit in ſalutare tuum anima mea: vſqꝫ adScd̓m miſcd̓iam tuā viuifica me: ⁊ cuſtodiā teſtimonia oris tui.Diuuante dn̄o iſtam magni huia I pſalmi partē conſiderandā exponendamqꝫ ſuſcepimus: vbi dicit:Defecit in ſalutare tuum animamea: ⁊ in verbum tuūʸ ſperaui. Nōomnis defectus vel culpe putandus eſt eſſe vel pene. Eſt etiam defectus laudabilisvel optabilis. Naꝫ cū ſint inter ſe duo iſtacōtraria: ꝓficere ⁊ deficere: vſitatius profectus in bono accipitur: defectꝰ in malo:quando nō additur vel ſubintelligitur inquid ꝓficiatur vel deficiatur. Cum veroadditur: poteſt ⁊ malū eſſe ꝓficere: bonūqꝫ deficere. Aperte quippe dixit ApoſtolꝰProphanas autē vboꝝ nouitates euita:multū enim proficiēt ad impietatē: Ait etde quibuſdā: Proficient in peius. Ita etdefectus a bono in malū malus eſt: a malo in bonum bonus eſt. Bono quippe defectu dictū eſt: Deſiderat ⁊ deficit animamea in atria dn̄i. Sic ⁊ hic nō ait: defecit aſalutari tuo: ſꝫ defecit in ſalutare tuū: hͦ eſtad ſalutare tuū aīa mea. Bonꝰ ē gͦ iſte defectꝰ: Indicat em̄ deſideriū boni nodū qͥdēadepti: ſed auidiſſime ac vehemētiſſime cōcupiti. Sed quis hoc dicit: niſi genus electum: regale ſacerdotiū: gēs ſancta: populus acquiſitionis? Ab origine generis humani: vſqꝫ ad huius ſeculi finē: in eis quiſuo quiqꝫ tempore hic vixerūt: viuūt victuri ſunt: deſiderant chriſtū: teſte ſanctiſſimō ſene Symeone: qui cū eū infantem accepiſſet in manus: dixit: Nunc dimittꝭ domine ſeruū tuū ſecūdū verbū tuū in pace:quoniā viderūt oculi mei ſalutare tuū. Acceperat em̄ reſpōſū diuinū: nō ſe guſtatuꝝmorteꝫ: donec videret chriſtū dn̄i. Qualeaūt deſideriū fuit in iſto ſene: tale fuiſſe credendū eſt in omnibꝰ ſuꝑioꝝ tēpoꝝ ſanctꝭ.Unde ⁊ ipſe dn̄s diſcipulis ait: Multi ꝓphēte ⁊ reges voluerūt videre q̄ vos videtis: ⁊ nō viderūt: ⁊ audire q̄ auditis: ⁊ nonaudierūt: vt ipſoꝝ etiā vox hoc loco agnoſcat̉: Defecit in ſalutare tuū aīa mea. Nec
CXVIIItūc ergo qͥeuit hoc deſideriū ſanctorū: necnūc qͥeſcit in chriſti corpore qd̓ eſt eccleſiavſqꝫ ad terminū ſeculi: donec veniat deſideratꝰ cūctis gentibꝰ: ſicut ꝓmittit̉ ꝑ ꝓphetā: Propt̓ qd̓ dicit Apl̓s: Suꝑeſt mihi corona iuſticie quam reddet mihi dn̄s in illadie iuſtus iudex: nō ſolū aūt mihi: ſed ⁊ oībus qui diligūt manifeſtationem eiꝰ. Hocitaqꝫ deſideriū de qͦ nūc agimꝰ de dilectiōeꝯſurgit manifeſtationis eiꝰ: de qͣ iteꝫ dicit:Cū chriſtꝰ apparuerit vita veſtra: tūc ⁊ voscū illo apparebitis in gloria. Prima enimtꝑa eccleſie ante v̓ginis partū ſctōs habuerūt: qui deſiderarēt incarnationis eiꝰ aduentū: iſta vero tꝑa ex qͦ aſcēdit in celū ſanctos habēt qͥ deſiderēt eiꝰ manifeſtationeꝫad viuos ⁊ mortuos iudicādoſ. Neqꝫ hoceccl̓ie deſideriū ab initio vſqꝫ in fineꝫ ſecūli requieuit aliquantū: niſi qͣꝫdiu hic cū diſcipulis in carne verſatꝰ eſt: vt totiꝰ corporis chriſti in hac vitā gemētis vox cōueniēter intelligat̉: Defec̄ in ſalutare tuū animamea: ⁊ in verbū tuū ſꝑaui: hoc ē in ꝓmiſſūque ſpes facit: vt ꝑ patientiaꝫ expectet̉ qd̓a credentibꝰ nō videt̉. Etiā hic grecus illud verbū habet: qd̓ qͥdā nr̄i interp̄tes ſuꝑſperaui tranſferre maluerūt: qꝛ ꝓculdubioplꝰ futurū eſt qͣꝫ dici pōt. ¶ Defeceruntinqͥt: oculi mei in eloquiū tuū: dicetes: qn̄ cōſolaberis me. Ecce rurſusin oculis: ſed vtiqꝫ interioribꝰ laudabilis⁊ felix ille defectꝰ: nō veniens ex infirmitate animi: ſꝫ ex fortitudīe deſiderij in ꝓmiſſūdei. Hoc em̄ ait in eloqͥuꝫ tuū. Quo aūt tales oculi dicunt: qn̄ ꝯſolaberis me: niſi cūtali intētione ⁊ expectatione oratur ⁊ gemitur? Lingua em̄ loqui non oculi ſolent: ſedoculoꝝ quodāmodo vox eſt deſideriū oratōis. Uerū in eo qd̓ ait: qn̄ ꝯſolaberis me:tanqͣꝫ moras ſe ꝑpeti oſtendit. Un̄ eſt etiam illud: Et tu dn̄e vſqꝫ quo: Qd̓ aūt ideofit vt dulcior veniat dilata iocunditas: autiſte ſenſus eſt deſiderantiū: cū in ſpacio tēporis etiā qd̓ ſubueniēti breue eſt: longū ēamāti. Nouit aūt dn̄s qͥd qn̄ faciat: qui inmēſura ⁊ numero ⁊ pōdere cūcta diſpōit.Ardētibꝰ aūt ſpūalibꝰ deſiderijs carnaliadeſideria ſine dubitatōe frigeſcūt: Propt̓jhͦ ſequit̉: Qm̄ factꝰ ſumᶠ tāqꝫ vterin pruina: iuſtificationes tuas noſum oblitꝰ. Nimiꝝ em̄ ꝑ vtrē carnē mortis huius: per pruina vero celeſte beneficium vult intelligi: quo carnis ꝯcupiſcentievelut frigore cohibēte torpeſcūt: Et ſit hīc
Illa lr̄a;
Alia lr̄a.f Quia.f ſicut.