FalmusCXVIII.
Bōparebunt: Hoc em̄ ait de perſecutionibusquas patiebatur eccleſia cū funes peccatorū circūplecterentur eam. Proinde mediam noctē grauiora tribulationis intelligenda exiſtimo: in qua dixit: Surgebā: qꝛnon eū ſic affligebat vt deijceret: ſed exercebat vt ſurgeret: id eſt vt eaipſa tribulatione ad fortius confitendū ꝓficeret. Iamvero qꝛ iſta fiūt gratia dei per Ieſum chriſtum dominū noſtrum: voceꝫ perſone ſueper hanc prophetiam ſuo corpori adiūgitipſe ſaluator. Ad ipſum caput enim ꝓpriequod ſeqͥtur pertinere arbitror. ¶ Particeps ego ſum omniū timentiuꝫ te:⁊ cuſtodientium mandata tua. Sicuti eſt in epiſtola que ad hebreos ſcribit̉:Qui em̄ ſanctificat ⁊ qui ſanctificantur exvno omnes. Propter quā cauſam nō confuditur fratres eos vocare. Et paulo poſt:Propterea ergo inqͥt: pueri cōmunicauerunt ſanguini ⁊ carni: ⁊ ip̄e propemodumeorum participauit. Quod qͥd eſt aliud qͣꝫeorū particeps factus eſt? Neqꝫ em̄ efficeremur participes diuinitatis eius: niſi ipſemortalitatis noſtre ꝑticeps fieret. Nam ineuangelio quo nos diuinitatis eius ꝑticipes facti ſumus: ita dicitur: Dedit eis poteſtateꝫ filios dei fieri his qui credūt in nomine eiuſ: qui non ex ſanguinibus neqꝫ exvolūtate carnis: neqꝫ ex volūtate viri: ſedex deo nati ſunt. Ut autē hoc fieret: qꝛ ⁊ ipſe factus eſt particeps mortalitatis noſtre:ita ibi ſequitur: Et verbū caro factum eſt:⁊ habitauit in nobis. Per hanc eius. ꝑticipationē nobis gratia ſubminiſtrat̉: vt caſte timeamus deū: ⁊ cuſtodiamꝰ mandataeiꝰ. Proinde ipſe dn̄s Ieſus loqͥtur in iſtaprophetia: ſed quedā in mēbris ſuis ⁊ vnitate corporis ſui: tanqͣꝫ in vno quodā homine diffuſo toto orbe terrarū: ⁊ ſuccreſcēte per volumina ſeculorū: quedā vero in ſeipſo capite noſtro: Un̄ ⁊ hoc eſt quod ait:Particeps ego ſum omniū timentium te:⁊ cuſtodientiū mandata tua. Et quia propter hoc ꝙ particeps factus eſt fratrū ſuorum: deus ominū immortalis mortalium:ideo granum cecidit in terra vt mortificatum multū fructum faceret. Et de ipſo fructu ſecutus adiunxit. ¶ Miſericordiatua domine plena eſt terra: Et vndehoc: niſi cū iuſtificatur impius? In cuiusgratie ſcientia vt ꝑficiatur adiungit. Etiuſtificationes tuas doce me.Explicit ſermo decimuſſextus. Inci
CXVIII.pit ſermo decimuſſeptimus: de verſu pſalmi: Suauitatē feciſti cum ſeruo tuo domine: vſqꝫ ad: Bonū mihi lex oris tui ſupermilia auri ⁊ argenti.I verſus pſalmi huius de quibush nunc in voluntate dei diſputaturi ⁊ſumus ab hoc incipiūt. Sua fuitateꝫ feciſti cū ſeruo tuo domineſcd̓m verbū tuum. Uel potius ſcd̓meloquium tuū. Sed ꝙ ait grecus Xvnστοτεχαν: aliqn̄ ſuauitatē: aliquādo bonitatē noſtri interp̄tes tranſtulerūt. Uerūquia ſuauitas poteſt eſſe ⁊ in malo: qn̄ illicita queqꝫ ⁊ immūda delectant: poteſt eſſe⁊ in ea que conceditur voluptate carnali:ſic debemus intelligere ſuauitatem: quamχρηστοτεχαν greci vocēt: vt ī bonis ſpiritualibus deputetur. Propter hoc em̄ eā⁊ bonitatē noſtri appellare voluerūt. Nihilhic ergo aliud dictū exiſtimo ſuauitatē feciſti cū ſeruo tuo: niſi feciſti vt me delectaret ⁊ bonum. Quādo em̄ delectat bonum:magnū eſt dei donum. Quādo aūt bonūopus qd̓ lex imꝑat fit timore pene: nō amore iuſticie: cū deus metuitur nō amatur: ſeruiliter fit nō liberaliter. Seruus aūt nō manet in domo in eternū: filius manet in eternū: qꝛ cōſūmata caritas foras mittit timorē. Suauitatē itaqꝫ feciſti cū ſeruo tuo faciendo filiū qui ſeruꝰ fuit: ſcd̓m eloquiū tuū:hoc eſt ſcd̓m ꝓmiſſū tuū: vt ſcd̓m fidem firma ſit ꝓmiſſio omni ſemini. Suauitate ⁊ᶠ eruditione ⁊ ſcientiā doce meinquit:ᶠ qm̄ mandatis tuis credidi.Augeri ſibi iſta poſcit ⁊ ꝑfici. Nā vtiqꝫ qꝛiaꝫ dixerat: Suauitatē feciſti cū ſeruo tuo:quō dic̄ ſuauitatē doce me: niſi vt ei gratiadei magis magiſqꝫ abūdet vel innoteſcatdulcedinē bonitatꝭ. Habebāt em̄ fidē quidixerūt: Domine auge nob̓ fidē: Et qͣꝫdiuviuitur in hoc mundo proficientiū eſt heccantatio. Addidit autē ⁊ eruditionē: vel ſicut plures codices habent diſciplinā. Sꝫdiſciplinam quaꝫ greci appellant φηθ ιανvbi ſcripture noſtre ponere ꝯſueuerūt: ibiintelligenda eſt ꝑ moleſtias eruditio: ſcd̓millud: Quē em̄ diligit dn̄s corripit: flagellat aūt oēm filiū quē recipit. Hec aūt apd̓eccleſiaſticas litteras dici aſſolet diſciplina interp̄tata de greco vbi legitur φήδια.Hoc em̄ verbū in greco poſitū eſt in epiſtola ad hebreos: vbi latinus īterpres ait:Omnis em̄ diſciplina ad p̄ſens non gaudij videtur eſſe: ſed triſticie: poſtea aūt fru
ij 4
Alla lr̄.ēhabet.
Alia lr̄af Bonitatē.f diſciplinā.fquia.
Alia lr̄a.Bonitatē.