BſalmusCXVIII
Pſalnlusſecutoribus eſſe venturā: non eos ſine ſpereliquit: ſed hanc etiā qua conſolarētur dedit dicens: In veſtra patientia poſſidebitis animas veſtras. De ipſo quoqꝫ corpore quod ab inimicis poſſet occidi: ⁊ quaſipenitꝰ interire: capillus inquit capitis veſtri non peribit. Hec ſpes data eſt corporichriſti qd̓ eſt eccleſia: qua conſolaretur inhumilitate ſua. Propter quā ſpem dicit ⁊apoſtolꝰ Paulus: Si autē quod nō videmus ſperamus ꝑ patientiaꝫ expectamus:Sꝫ ęternoruꝫ eſt ſpes iſta premiorū. Eſt etalia ſpes que in hūilitate tribulationis plurimū cōſolatur: que ſanctis data eſt in verbo dei adiutoriū gratie pollicētis ne quiſqꝫ deficiat. De qua re dicit Apl̓us: Fidelis deus qui non permittit vos tēptari ſuper id quod poteſtis: ſed faciet cū temptatione etiā exitum vt poſſitis ſuſtinere. Hācſpem dedit etiā ſaluator ore ſuo qͣndo ait:Hac nocte poſtulauit ſathanaſ vexare voſſicut tricitum: ⁊ ego rogaui ꝓ te Petre nedeficiat fides tua. Hanc ſpem dedit: ⁊ inoratione quā docuit: vbi monuit vt dicamus: Ne nos īferas in temptationē. Qd̓ammodo em̄ promiſit ſe daturū ſuis periclitantibus quod dici voluit ab orantibꝰ.Et nimirū de hac ſpe magis iſte pſalmꝰ intelligendus eſt dicere: Hec me ꝯſolata eſtin humilitate mea: quoniā verbū tuum viuificauit me. Quod expreſſius interp̄tatiſunt: qui non verbū ſed eloquiū poſuerūtGrecꝰ em̄ λουιόν habet: qd̓ eſt eloquiū:nō χογοσ: qd̓ eſt verbum. Sequitur aūt.l.¶ Suꝑbi inique agebāt vſqꝫʸ valde: a lege autē tua non declinaui.Superbos intelligi voluit ꝑſecutores piorum: ⁊ ideo ſubiecit: Alege autē tua nō declinaui: quia hoc eū facere illorū ꝑſecutiocōpellebat. Quos vſqꝫ valde inique dicitegiſſe: qꝛ non ſolū erant impij: verumētiāpios impios eſſe cogebāt. In hac humilitate: hoc eſt in hac tribulatione ſpes ꝯſolata eſt que data ē in verbo dei pollicētis adiutoriū: ne deficiat fides martyꝝ: ⁊ preſentia ſpiritus ſui vires impertiētis laborantibus: vt euadētes de muſcipula venantium dicerēt: Niſi qꝛ dominꝰ erat in nobisfortaſſe viuos abſorbuiſſent nos. An forteqd̓ ait: Hec me conſolata eſt in humilitatemea: illaꝫ dicit humilitatē quā homo eſt deiectus ⁊ proiectus in mortē ex peccato illo qd̓ valde infeliciter in paradiſi felicitatecōmiſſū eſt? In hac quippe hūilitate ī qua
CIIhomo vanitati ſimilis factus eſt: ⁊ dies eiſicut vmbra pretereunt: omnes filij ire ſūt:niſi per mediatorē recōcilientur deo: quip̄deſtinati ſunt in eternā ſalutem ante mūdi conſtitutionē: in quo mediatore ⁊ antiqͥiuſti ſpem habebant: quādo eum in carneventurum per ꝓphetie ſpiritum p̄uidebāt.Quod ergo verbuꝫ ad eos fiebat de illo:etiā hoc bene hic intelligitur verbū: ſi ⁊ ipſorum accipimus iſtā vocem: de quo verbo dictū eſt: Memēto verbi tui ſeruo tuoin quo mihi ſpem dediſti. Hec me cōſolata eſt in humilitate mea: hoc eſt in iſta mortalitate mea. Quia eloquiū tuum viuificauit me: vt ſpem vite haberē ꝓiectus in mortem. Superbi inique agebant vſqꝫ valde:qn̄quidem eorū ſuperbiam nec humilitasmortalitatis edomuit. Alege aūt tua nondeclinaui: qd̓ me facere cogebant ſuperbi.¶ Memor fui iudicioꝝ tuoruꝫ a ſeculo domine: ⁊ cōſolatus ſum. Uelſicut alij codices habent: et exhortatusſum: id eſt exhortationē accepi. Utrunqꝫem̄ potuit interpretari de verbo greco qd̓eſt πάραχλήτερ. A ſeculo ergo ex quo genus humanū ſumpſit exordiū: memor fuiiudiciorū tuorum ſuꝑ vaſa ire que parataſunt in perditionē: ⁊ conſolatus ſum: quiaꝑ hec quoqꝫ oſtendiſti diuitias glorie tue ⁊in vaſa miſericordie tue. Tediū tenuit meᶠ a peccatoribꝰ derelinquentibus legem tuā. ¶ Catabiles mihierāt iuſtificationes tue: in loco incolatus mei. Uel ſicut alij codices habent: in loco peregrinationis mee.Ipſa eſt illa humilitas in loco mortalitatꝭ⁊ peregrinationis hominis de paradiſo: ⁊de illa ſuꝑna hieruſalē: vnde quidā deſcēdens in hiericho incidit in latrōes: ſed ꝓpter miſcd̓iam que per illū ſamaritanū cumillo facta eſt: cantabiles illi erant iuſtificationes dei in loco ꝑigrinationis ſue: qͣꝫuiseum tediū teneret a peccatoribꝰ relinquētibus legē dei: quia cum eis ꝯuerſari in hacvita vel ad tempus cogit̉: donec area ventiletur. Poſſunt em̄ iſti duo verſus ad ſingulas partes vniꝰ ſuperiorꝭ aptari: Ut qd̓ait: Memor fui iudiciorū tuorum a ſeculodomine: ad hoc referat̉: Tediuꝫ tenuit mea peccatoribꝰ derelinquentibꝰ legem tuaꝫ.Ꝙ vero ibi ait: Et ꝯſolatꝰ ſum: ad hoc referatur: Cantabiles mihi erant iuſtificationes tue in loco ꝑegrinatiōis mee. ¶ Memor: īquit: fuiᶠ in nocte nominis tui
Alia lr̄.f quaqꝫ.
Alia lr̄a.¶ Defectiofpro.
Alla lrar nō habe